پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی - آخرين عناوين بنیاد دعبل :: نسخه کامل http://deabel.org/vsni.pkac1lntwbc2t.html Tue, 22 May 2018 16:11:05 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://deabel.org/skins/default/fa/ch01_newsfeed_logo.gif پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی http://deabel.org/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی آزاد است. Tue, 22 May 2018 16:11:05 GMT بنیاد دعبل 60 ویژه/ اربعین مرثیه به نمایشگاه کتاب رسید http://deabel.org/vdcawane.49nua15kk4.html همزمان با اعیاد شعبانیه، کتاب «اربعین مرثیه» (برترین اشعار عاشورایی فارسی به داوری کارشناسان) منتشر شد. این کتاب، محصول نهایی پژوهشی است که در سال‌های 1394 و 1395 در بنیاد دعبل خزاعی انجام شده است. در این طرح، با رأی و نظر 40 نفر از کارشناسان و صاحبنظران شعر مذهبی، سروده‌های شاخص هزارسال شعر عاشورایی فارسی در دو مقطع (یکی از قرن چهارم هجری تا انقلاب اسلامی و دوم دوره‌ی پس از انقلاب اسلامی) بررسی شده و برترین آن‌ها براساس معدل امتیازات داوران انتخاب شده‌اند. از حسن اتفاق، اشعار برگزیده 40 قطعه اند که 28 قطعه به مقطع نخست و 12 قطعه به مقطع دوم تعلق دارند. فهرست داوران مشارکت‌کننده در این طرح، ‌طیف متنوعی از نام‌ها را شامل می‌شود؛ از چهره‌های دانشگاهی مانند دکتر محمدرضا سنگری، دکتر غلامرضا کافی و دکتر اسماعیل امینی تا چهره‌های حوزوی مانند حجت‌الاسلام سیدابوالقاسم حسینی (ژرفا) و حجت‌الاسلام محمد صحتی سردرودی؛ از چهره‌های پیشکسوت مانند مهدی آصفی و محمدعلی مجاهدی و مرحوم غلامرضا شکوهی تا چهره‌های جوان مانند محمود حبیبی کسبی و محمدسعید میرزایی و جواد هاشمی؛ از شاعرانی چون علی‌رضا قزوه، عبدالجبار کاکایی، محمدکاظم کاظمی، سعید بیابانکی، رضا اسماعیلی و مرتضی امیری اسفندقه تا پژوهشگرانی چون دکتر رضا بیات، دکتر مرضیه محمدزاده، مهدی امین‌فروغی و سیدمهدی حسینی. در کتاب اربعین مرثیه، متن کامل اشعار گزیده، همراه با معرفی و مشخصات فنی آن‌ها و نیز امتیازات داوران آمده است. این کتاب توسط انتشارات سپیده‌باوران در 448 صفحه قطع وزیری و در شمایلی نفیس و فاخر به بازار عرضه می‌شود. علاقه مندان می توانند در نمایشگاه کتاب، شبستان اصلی در راهرو 18  غرفه  26  این کتاب را تهیه نمایند. برای سفارش کتاب به صورت آنلاین به این صفحه مراجعه بفرمایید:  ++ ]]> بنیاد دعبل Tue, 08 May 2018 11:40:39 GMT http://deabel.org/vdcawane.49nua15kk4.html صور مرثیه با حاج علی قصری http://deabel.org/vdcirvap.t1ar52bcct.html صور مرثیه میزبان یکی از پیرغلامان شناخته شده عرصه ستایشگری جناب حاج علی قصری بود که در تاریخ 8 اردیبهشت ماه این برنامه در بنیاد دعبل برگزار شد. به گزارش روابط عمومی بنیاد دعبل، در این برنامه نگاهی به زندگینامه ایشان و خاطرات ناگفته وی از گذشتگان طرح شد. حاج علی ابراهیم قصری (معروف به علی قصری) از 65 سال نوکری در آستان اهل بیت علیه السلام  ناگفته های فراوانی دارد. گزارش مشروح این میزگرد به زودی بر روی سایت دعبل deabelnews.ir منتشر خواهد شد. ]]> بنیاد دعبل Mon, 30 Apr 2018 07:01:32 GMT http://deabel.org/vdcirvap.t1ar52bcct.html موسوی: مردم، مداح را با کت بلند یا فینه بر سر می‌شناختند/ هاشمی:‌ وحدت هیئات جامعه مداح را ادامه‌ می‌دهیم http://deabel.org/vdcjxoet.uqe8tzsffu.html سید علی صالحی/ دعبل: یکی از هیئات باسابقه و قدیمی تهران به نام «جامعة مداحان» یا «جامعة مداحان شرق تهران» است. برای بررسی تاریخچه این هیئت و مروری بر خاطرات آن از حاج سید اصغر موسوی و حاج سید احمد هاشمی دو نفر از بزرگان مداحی و پیرغلامان سیدالشهدا دعوت کردیم تا دربارة تاریخچة این هیئت سخن بگویند؛   به عنوان شروع بحث خوب است درباره قدمت جامعة مداحان تهران بگویید. موسوی: جامعة مداح تهران بیش از صد سال قدمت دارد. مرحوم حاج مرزوق عرب، مرشد غلامرضا و مرشد قاسم، هیئت جامعة مداح را تأسیس کردند که هر هفته، صبحِ روزهای یکشنبه برنامه داشت. بعدها افراد دیگری به این هیئت وصل شدند؛ از جمله مرحوم آقاشاه  و مرحوم سید مصطفی هاشمی دانا. 70 سال پیش هیئت جامعة مداح شرق تهران تأسیس شد. مسئولیت جامعة مداح شرق تهران را حاج آقا محبی برعهده داشت؛ پس از ایشان حاج آقا آهی مسئولیت را برعهده گرفت. جامعة مداح شرق تهران هر هفته سه‌شنبه‌ها برنامه داشت. همان زمان جامعة مداح جنوب تهران نیز تشکیل شد که روزهای شنبه تشکیل جلسه می‌داد. جامعة مداح تهران در مرکز تهران بود و شرق آن در اختیار حاج آقا آهی و جنوب آن برعهدة بچه‌های منطقه دولاب و غیاثی بود. تفاوت سن این هیئات با یکدیگر حدود هفت الی 10 سال است. در همین زمان هیئت جامعة مداح غرب تهران تشکیل شد که روزهای شنبه برنامه داشت. من در سن 13، 14 سالگی به هیئت شنبه‌ای‌ها و سه‌شنبه‌ای‌ها می‌رفتم. چند سال به این ترتیب گذشت تا به سن  18 سالگی رسیدم و به هیئت سه‌شنبه‌ای‌ها گرایش بیشتری پیدا کردم. قبل از پیروزی انقلاب به هیئت سه‌شنبه‌ای‌ها می‌رفتم؛ اما پس از پیروزی انقلاب به همراه حاج محمد قنبری به هیئت یکشنبه‌ای‌ها رفت و آمد می‌کردم. مسئول هیئت یکشنبه‌ای‌ها حاج مصطفی هاشمی دانا و مجری آن حاج محمد قنبری بود. ایشان فردی آرام و وزین بود و بسیار زیبا سخن می‌گفت. حاج محمد علامه، حاج حسن محمدی دولابی، حاج اکبر کاظمی، شاه‌حسین بهاری و ... مداحان ماهر آن زمان بودند؛ به تعبیر دیگر جامعة مداح در اختیار ایشان بود. جلسات ماه مبارک رمضان هیئت جامعه مداح از هر جهت پر بار بود و مردم از همة نقاط تهران در آن شرکت می‌کردند. مداحان ارزنده و ماهری به جلسات یکشنبه‌ها می‌آمدند، از جمله حاج محمد علامه، حاج اکبر کاظمی، ‌حاج احمد شمشیری و هر کدام از این آقایان 70 الی 80 بیت شعر را از حفظ می‌خواندند و بدون بلندگو مجلس را اداره می‌کردند. حاج آقای آهی با اعضای هیئت روزهای سه‌شنبه از نظر مسائل شرعی، احکام، احادیث و اخلاق کار می‌کرد. کم‌کم بچه‌ها وارد مسائل سیاسی شدند به گونه‌ای که سه‌شنبه‌ای‌ها و یکشنبه‌ای‌ها به طور واضح موضع‌گیری سیاسی می‌کردند. گاهی یکدیگر را تأیید و گاهی نقد می‌کردند تا انقلاب به پیروزی رسید. پس از پیروزی انقلاب کسانی که قصد مداح شدن داشتند شاگرد این مداحان می‌شدند. خدا حاج آقا حسینی را رحمت کند، از کسانی که قصد مداح شدن داشتند استقبال می‌کرد و به آنها می‌گفت که باید اشعار را از حفظ بخوانند. آنها را با خود به هیئت‌های مختلف می‌برد تا خواندن را آغاز کنند، بسیاری ریزش می‌کردند؛ چون نمی‌توانستند اشعار را از حفظ بخوانند. در طول جنگ تحمیلی، مداحان بسیاری از گوشه و کنار کشور رشد کردند؛ اما بسیاری از آنها از روی کاغذ می‌خواندند.   هاشمی: هشت سال داشتم که دست در دست پسر عموی مادرم که اتفاقاً روشندل نیز بود به روضه می‌رفتم؛ پس از آن تا پانزده سالگی خدمت آقای مصطفی هاشمی دانا، حاج حسن محمدی، حاج حسین زاهدی قزوینی، حاج محمد علامه و حاج اکبر کاظمی بودم. معیار جلساتی که روزهای یکشنبه تشکیل می‌شد این بود که مداح اشعار را از حفظ بخواند، از طرفی اشعاری بخواند که مورد نظر اساتیدی همچون آهی، هاشمی دانا، محمد قنبری، علامه و ... باشد؛ اگر مداح یک رباعی را از روی کاغذ می‌خواند از او می‌خواستند که بنشیند و وقتی آن را حفظ کرد دوباره بخواند. خودم مداحی را از هشت سالگی آغاز کردم و تا به امروز که 76 سال دارم یک رباعی را از روی کاغذ نخوانده‌ام؛ چون حاج حسین حسینی قزوینی و حاج آقا هاشمی دانا و حاج آقا آهی به من می‌فرمودند که نباید اشعار را از روی کاغذ بخوانم؛ باید آنها را حفظ کنم؛ اما متأسفانه کم‌کم این معیار کنار رفت. مداحان در گذشته از عرقچین، کت بلند (پالتو)، فینه، عبا و ... استفاده می‌کردند؛ اما امروز حتی عرقچین هم استفاده نمی‌کنند و با لباس معمولی وارد مجالس می‌شوند.   علت استفاده از این نوع لباس چیست؟ آیا مداحان در گذشته برای شناخته شدن از آن استفاده می‌کردند یا تفسیر دیگری وجود دارد؟ هاشمی: حاج آقا مرزوق عرب برای اولین بار با فینه وارد مجلس شد و کم‌کم سادات، فینه گذاشتند؛ از طرفی سادات شال سبز و غیر سادات شال شیرشکری می‌بستند. مداحانی مانند حاج آقا آصفی و حاج احمد شمشیری عرقچین بر سر می‌گذاشتند؛ ولی کت بلند که شبیه به پالتو بود همیشه به تن داشتند. حاج مرزوق عرب   مرحوم آهی تا روزهای پایانی عمر خود پالتوی بلند بر تن داشت. آیا این نوع لباس نشان‌دهندة حجب مداحان است؟ هاشمی: احترام به امام حسین (ع) محسوب می‌شود. مداحان این را نشانه‌ی ادب به ساحت مقدس اهل بیت می دانستند و تا آخر عمر به خود اجازه نمی دادند با هرلباسی در فضای جامعه و مجالس حاضر باشند که متاسفانه امروزه دیگر اینطور نیست.   القاب مداحان مانند آقا شاه، شاه حسین، شاطر العلما، مرشد و ... از کجا آمده است؟ موسوی: مرحوم آقا شاه مدتی مسئول هیئت یکشنبه‌ای‌ها بود و مسلمیه را هم می‌گرداند و بسیار در کار خود موفق بود؛ بنابراین لقب آقا شاه را به او نسبت دادند. نام فامیل شاه حسین، بهاری بود. وی بسیار زیبا سخن می‌گفت و مناسب با زمان و جلسه نوحه می‌خواند برای همین، بازاری‌ها و نه مداحان، لقب شاه حسین را به او نسبت دادند. این القاب بیشتر از سوی مردم به یک مداح می رسید و یا همین طور در بین جامعه معروف می شدند ولی ریشه ی خاصی نداشت بیشتر سلیقه ای بود.   شاه حسین بهاری هیئت جامعة مداحان دقیقاً از چه تاریخی تأسیس شد؟ هاشمی: هیئت جامعة مداحان 110 سال پیش تشکیل شد. روی پرچم این هیئت سال 1300 درج شده است حال آنکه این هیئت 15 سال، پیش از برافراشته شدن پرچم، تشکیل شده بود. باید بگویم که این پرچم توسط حاج مرشد قاسم، حاج مرشد غلامرضا، حاج محمدعلی تابع، حاج آقا خاشع تهیه شد.   حاج آقا هاشمی گفتید که هیئت صبح یکشنبه‌ها را حاج مرزوق عرب راه‌اندازی و کم‌کم هیئت سه‌شنبه‌ای‌ها اضافه شد. درست است؟ هاشمی: حاج حسن فرشته و حاج عباس ذاکری پس از 20 سال و بعد از ماجرای یکشنبه‌ای‌ها، هیئت شنبه‌ای‌ها را در میدان شوش تأسیس کردند؛ از طرفی مسئول هیئت دوشنبه‌ای‌ها در غرب تهران حاج نادعلی کربلایی بود.   درباره ی تاریخچه حضور مداحان در جامعه برای ما توضیح بفرمایید؟ موسوی: در دورة قاجار در تکیة دولت تعزیه می‌خواندند و مداحان، مرشد نامیده می‌شدند. مرشدها در قهوه‌خانه‌ها، بازار و میدان‌های اصلی پرده‌خوانی می‌کردند؛ وقتی رضاشاه سر کار آمد روضه‌ها را تعطیل کرد. در همان بحبوحه، تعدادی از علما از داش‌مشدی‌های محل دعوت کردند و به آنها گفتند که مگر شما شیعه نیستید، محرم است؛ اما خبری در خیابان‌ها نیست. روضه‌خوانی را آغاز کنید؛ بنابراین آنها خیمه زدند و روضه‌خوانی را آغاز کردند. کلانتری‌ها خیمه‌ها را خراب می‌کردند و داش‌مشدی‌ها به کلانتری‌ها حمله می‌کردند تا اینکه داش‌مشدی‌ها موفق به راه‌اندازی روضه شدند. یکی از این داش‌مشدی‌ها طیب حاج رضایی بود. کم کم همان مرشدهای پرده خوان با عنوان مداح به روضه خوانی پرداختند.   ّافراد باید به چه مرحله‌ای می‌رسیدند تا مرشد نامیده می‌شدند؟ موسوی: سخن بر دو نوع، نثر یا نظم است. سخن نظم در گذشته بارِ دوش مرشد بود و امروز هم بار دوش مداح است. نثر زمانی خریدار دارد که با لحن و آوا خوانده شود؛ اگر دکلمه خوانده شود کارایی ندارد. مرشد نثر را با لحن و آوا می‌خواند. بسیاری از مداحان 40 الی 50 سال گذشته دستگاه‌های موسیقی را نمی‌شناختند؛ اما روی دستگاه‌های موسیقی می‌خواندند. داش‌مشدی‌ها از مرشدها پذیرایی می‌کردند؛ آنها را با اتومبیل هر کجا می‌خواستند، می‌بردند؛ وقتی دکتر مصدق روی کار آمد و دیگر آن خفقان سیاسی گذشته وجود نداشت، به داش مشدی ها اعلام شد که دیگر لازم نیست شما از آنها پذیرایی کنید. آنها آزاد هستند که روضه بخوانند؛ حتی مرشدها به خانة افرادی چون مصدق و رزم‌آرا می‌رفتند و ماهانه روضه می‌خواندند. از این پس بود که روضه‌خوانان هر ماه در روزهای مشخصی مراسم روضه‌خوانی داشتند؛ البته چنین برنامه‌هایی در شهر مشهد هم برگزار شد.   یادتان هست روضه‌های خانگی چگونه شکل گرفتند؟ موسوی: در اواخر دوران حکومت رضاشاه روضه از تکیۀ دولت به خانه‌ها رفت و مراجع و علما روضه می‌خواندند؛ مانند آیت الله سید احمد خوانساری و دیگر مراجع وقت... که مرشدها و روضه خوان ها به این روش امورات خود را می گذراندند و تا به حال ادامه دارد. البته امروزه بیشتر تکیه ها مثل گذشته نیستند. مثلاً در تهران تکیه‌های بسیاری هستند که حدود 150 سال پیش وقف شده‌اند و موقوفه هم دارند؛ اما ادارة اوقاف می‌گوید که من مسئول واقف و وقف هستم؛ بنابراین همۀ پول‌ها به ادارۀ اوقاف می‌رود. به طور مثال من به تکیۀ دولاب دعوت شدم و پاکتی دریافت کردم که به بنده می گفتند بانی آن متعلق به 150 سال قبل است، یعنی همان کسانی که آن زمان بانی وقف این تکیه ها بودند و از دنیا رفتند.   اگر خاطره‌ای از آن زمان دارید برای ما تعریف کنید. هاشمی: به خاطره‌ای اشاره کنم؛ حاج آقا آهی در ایام شهادت امام جعفر صادق (ع) در منزلش مراسم روضه گرفته بود؛ کلانتری ایشان را احضار کرد؛ وقتی پدرش خبر را شنید از روی سکو پایین افتاد و در بیمارستان بهادری به رحمت خدا رفت. من با موتور به کلانتری رفتم و آقای آهی را به بیمارستان بردم؛ اما پس از مصدق روضه‌های هفتگی، ماهانه و ... ادامه داشت و مردم آشکارا روضه‌خوانی می‌کردند.   هیئت جامعه مداح شرق تهران در همان دوران جامعة مداحان فعالیت خود را آغاز کرد؟ هاشمی: بله. موسوی: در همین زمان لفظ مرشد برچیده و لفظ مداح باب شد. مردم، مداح را با کت بلند یا فینه بر سر می‌شناختند. سیدها فینة سبز و غیر سیدها فینۀ‌ سفید یا شیرشکری بر سر می‌گذاشتند. در گذشته مداحان ایستاده مداحی می‌کردند و اصلاً روی منبر نمی‌نشستند؛ چون اعتقاد داشتند که این نوع مجالس متعلق به اهل بیت (ع) است و ایشان به این مجالس نظر دارند. این منبری‌ها بودند که نشستن روی صندلی یا پلۀ اول منبر را باب کردند؛ والا مداحان در گذشته اصلاً نشسته مداحی نمی‌کردند.   انگار در گذشته منبری روضه را آغاز می‌کرد و بعد از دقایقی به مداح اشاره می‌کرد و از ته مجلس مداح آغاز می‌کرد تا جلو بیاید به اصطلاح از دهان منبری می‌گرفت. این فضا هنوز هم در جامعة مداح حاکم است. موسوی: بله درست است؛ ولی در گذشته مداح مستقلاً منبر می‌رفت. در هر مسجدی چه در ولادت‌ها و چه در شهادت‌ها همة مردم اول منتظر مداح بودند؛ ولی این سنت امروز از بین رفته است.   امروز مساجد همچون گذشته فعال نیستند و هیئات را درون خود راه نمی‌دهند و هیئات جامعة مداح را میزبانی نمی‌کنند. چرا؟ هاشمی: چون برای هر هیئت یک خوانندۀ کت و شلواری قرار داده‌اند. موسوی: برخی از آقایان معتقدند که افراد برای این طلبه می‌شوند که در آینده وزیر یا وکیل یا سفیر یا قاضی شوند و اگر هیچ کدام نشوند پیش نماز یک مسجد می‌شوند؛ اما روضه‌خوان نمی‌شوند. تنها کسی که امروز مدافع مداحان است مقام معظم رهبری است. بقیه ظاهراً اظهار محبت می‌کنند. کسی که در گذشته مداح بوده و امروز واعظ شده و اتفاقاً واعظ مشهوری هم هست و سراسر کشور او را می‌شناسند و نزدیک 90 سال سن دارد؛ میانة خوبی با مداحان ندارد.   هیئت جامعة مداحان حدود 110 سال قبل توسط حاج مرزوق عرب تشکیل شد. وی از کدام مسجد و کدام محله فعالیت خود را آغاز کرد؟ هاشمی: از پایین شهر، منزل آقای مرزوق عرب در میدان قیام بود. اول خیابان مولوی که از یک سمت به بازارچه راه دارد و از طرفی نزدیک مسجد حاج ابوالفتح بود. یعنی تقریباً پشت مسجد حاج آقا خندق‌آبادی بود.   در شهر یزد آموزش منبری‌ها به این شکل است که هر منبری بالای منبر می‌رود و می‌خواند و پایین می‌آید و این‌طور نیست که مداح بخواند و یک استاد اشکال بگیرد یا تشویق و مرحبا بگوید در گذشته نیز چنین مرسوم بود. این سنت که امروز باب شده از کجا آمده است؟ موسوی: این سبک پس از انقلاب ایجاد شد. یکی از علل آن تسلط نداشتن برخی عزیزان به ادبیات بود. قبل از انقلاب در یک مجلس از میان 100 نفر 80 نفر بی‌سواد بودند؛ اما علاقۀ بسیاری نسبت به اهل بیت (ع) وجود داشت؛ مثلاً در هیئت یکشنبه ای ها یا هیئت سه‌شنبه ای ‌ها بعضی از حال می‌رفتند و سرشان را به دیوار می‌کوبیدند. پس از پیروزی انقلاب جوانانی که به مداحی علاقه داشتند در مدرسه و دبیرستان و دانشگاه مداحی می‌کردند؛ اما وقتی پای منبر آمدند متوجه شدند که غلط می‌خوانند. آقای سازگار بعد از انقلاب با یک سری از جوانان جویای نام خدمات بسیاری به جامعۀ مداح کرد. حاج آقای سازگار مجمع‌الذاکرین حسینی را در سال 60 شکل داد و  به نوعی این روش جدید را باب کرد. هاشمی: بعد از پیروزی انقلاب آقای سازگار با یکسری از جوانان، مجمع الذاکرین حسینی تهران را راه اندازی کردند تا جوانان در آنجا بخوانند و رفع اشکال نمایند و این روشی بود که از همان زمان رسم شد و تا به امروز هم ادامه دارد. به صورت یک دانشگاه تجربی و موثر. موسوی: در گذشته ابتدای مجلس، مداحی که سابقۀ کمتری داشت، می‌خواند و در انتهای مجلس آنکه سابقة بیشتری داشت؛ به گونه‌ای که مداح آخر نوحة امام زمان (عج) را می‌خواند تا حرف آخر را زده باشد. این احترام حاکم بود.   می‌خواهم بدانم قوانین و آداب مرسوم در بین مداحان  را چه کسی در جامعة مداح گوشزد می‌کرد؟ آیا همۀ مداحان چنین حقی داشتند؟ هاشمی: نه همه حق تذکر دادن نداشتند. بلکه فقط باید اساتید یا ناظم جلسه به دیگران تذکر می داد. موسوی: خیلی از بزرگان عرصه مداحی و هیئت جامعه مداحان برای این آداب فریاد می زدند تا این رسوم دست نخورد و همه به آن ها پایبند باشند. آدابی مانند ایستاده خواندن، از حفظ خواندن، لباس بلند به تن کردن، ادب و احترام به پیشکسوت و ...   از وعاظ آن زمان بگویید؛ مانند حاج اشرف کاشانی(معروف به اشرف الواعظین)، حاج آقا فاضل کاشانی،  و یا حاج آقا سید ابوالقاسم شجاعی؟ موسوی: حاج اشرف در منبر بسیار قوی بود و منبری‌ها قادر به رقابت با او نبودند. حاج فاضل کاشی اطلاعات وسیعی داشت در هیئت «خامس آل عبا» که رؤسای آن را کارخانه‌داران تشکیل می‌دادند، صبح‌های جمعه برنامه داشت. من دو، سه سال در مراسم آنها شرکت کردم. بیست سال قبل صبحانة آنها برای هر نفر 10 الی 15 هزار تومان می‌شد. نیمه شعبان در مسجد جلیلی بهترین برنامه ی جشن و شادی را برپا می کردند. رئیس هیئتِ «خامس آل عبا» آقای تهرانی، نمایندة آیت‌الله شریعتمداری بود.   نظامت جامعة مداح هر دوره بر عهده این افراد قرار داشت؟ هاشمی: بله. موسوی: عده‌ای از مداحان غرب تهران به هیئت یکشنبه‌ای‌ها در مرکز تهران آمدند. حاج مصطفی هاشمی دانا از آقای کربلایی خواست تا مداحی را برای خواندن معرفی کند. ایشان فردی را معرفی کرد. آن مداح بالای منبر آمد، در ابتدا بسم‌الله گفت، سپس حدیث خواند و مداحی کرد. آقای هاشمی دانا خطاب به او گفت؛ حدیثی که خواندید همۀ ما می‌دانیم. ما از شما اشعار می‌خواهیم. اولین سرمایة مداح شعر اوست، دوم آواز اوست و سوم صدا و صحیح خواندن اوست. امروز همۀ اطلاعات مداحان، آنتن تلویزیون است آنها هیچ منبع اطلاعاتی ندارند. حجت الاسلام شیخ رضا سراج چه کسی طرح سحرهای ماه مبارک رمضان را در جامعة مداحان راه‌اندازی کرد؟ می‌خواهم، بدانم قدمت سحرهای ماه مبارک رمضان به کجا می‌رسد؟ و مبدأ آن کدام یک از ناظم‌های جلسه است؟ هاشمی: مرشد کاظم و مرشد غلامرضا سی شب در سی نقطه از شهر به صورت سیار برنامه داشتند. در همان موقع حاج شیخ رضا سراج 30 شب پا به پای مداحان برای هیئت جامعه مداح منبر می رفت و روضه های نابی میخواند که حال هر کسی را دگرگون می کرد به طوری که مردم در آن زمان در مساجد سر به ستون‌ها می‌کوبیدند و از سرهایِ‌شان خون می‌چکید و بیهوش می‌شدند. موسوی: اولین برنامه‌ای که برای شب‌های ماه مبارک رمضان برگزار شد در هیئت یکشنبه‌ای‌ها بود؛ سپس هیئت سه‌شنبه‌ای‌ها آن را برگزار کرد. این مراسم متعلق به 50 سال قبل است. آن زمان مردم به پزشک مراجعه نمی‌کردند، آنها متوسل می‌شدند و شفا پیدا می‌کردند. بسیاری سرطانی می آوردند و خیلی ها همان زمان معتقد بودند که ته مانده چای یک نوکر اهل بیت را بنوشند تا شفا پیدا کنند.   لطفاً در مورد مسائل درونی جامعة مداح صحبت کنید. از طرفی تعدادی از ناظم‌ها را نام ببرید. هاشمی: مرشد قاسم، مرحوم خاضع، مرشد غلامرضا، آقا شاه، هاشمی دانا، آقا سید مصطفی موسوی، مرحوم ابراهیم فیروزی، حاج محمد قنبری، عزیزالله مبارکی. موسوی: هنگامی که آقاسید مصطفی هاشمی دانا مسئول یکشنبه‌‌ای‌ها شد حاج محمد قنبری نیز به عنوان گردانندة جلسات انتخاب شد. مسئول سه‌شنبه‌ای‌ها حاج آقا آهی و مسئول چهارشنبه‌ای‌ها حاج عزیزالله مبارکی بود. حاج محمد قنبری موتور رکس داشت ساعت 12 شب سه‌شنبه پس از پایان مراسم ما را سوار می‌کرد و به هیئت یکشنبه‌ای‌ها می‌برد. به یاد دارم یک شب باران می‌بارید و همگی خیس آب شدیم. از جمله کسانی که در آن زمان نظامت را برعهده داشتند، می‌توان به حاج محمد قنبری، حاج ابراهیم فیروزی، آسید مصطفی موسوی، محمد فیروزی و علی بهاری اشاره کرد. پس از درگذشت حاج ابراهیم فیروزی، حاج مصطفی هاشمی دانا از من خواست تا ناظم باشم؛ ولی قبول نکردم؛ بنابراین آسید احمد هاشمی را به عنوان ناظم انتخاب کردند و مدت کوتاهی ایشان ناظم بود؛ سپس حاج محمد یوسفی ناظم هیئت یکشنبه‌ای‌ها شد؛ وقتی حاج محمد یوسفی به رحمت خدا رفت هیئت یکشنبه‌ای‌ها افت بسیاری کرد؛ چون نه رئیس و نه ناظم داشت. خدا حاج آقا آهی را رحمت کند ایشان هیئت سه‌شنبه‌ای‌ها را با یکشنبه‌‌ای‌ها ادغام کرد.   یکپارچگی جامعۀ مداح یا برنامۀ مشترک در ماه رمضان دغدغۀ حاج آقا آهی بود؛ ولی این اتفاق در زمان حیات ایشان رخ نداد. موسوی: جامعۀ مداح دو سال با یکدیگر ادغام شدند. سال اول، من مسئول سه‌شنبه‌ای‌ها بودم. حاج آقا آهی خواستند که هیئت یکشنبه‌ای‌ها و سه‌شنبه‌ای‌ها ادغام شوند. من با شرایطی قبول کردم و این دو هیئت ادغام شدند و اتفاق بسیار خوب و مبارکی هم بود. حاج محمد آقای یوسفی آن زمان ناظم بود. منبری‌ها هم همکاری بسیاری کردند؛ مثلاً حاج آقا سید مهدی طباطبایی که خدا شفای عاجل به ایشان بدهد نه اینکه صله ای دریافت نمی کرد، بلکه خودش پاکت هم می‌داد. سال دوم حاج محمد یوسفی پیشنهاد داد تا دو هیئت با یکدیگر ادغام شوند. من موافقت کردم و گفتم که رأی‌گیری کنیم؛ بنابراین جلسه‌ای با حضور بیش از 100 نفر در منزل من برگزار و رأی‌گیری انجام شد. به این دلیل رأی‌گیری کردیم؛ چون بسیاری از جمله حاج محمود کریمی فاضل در سال گذشته اعتراض کردند. نتیجة رأی‌گیری، ادغام جامعۀ مداح بود؛ بنابراین سال دوم نیز دو هیئت ادغام شدند.   شما دو رکن اصلی جامعة مداح هستید. مسئول شنبه‌ای‌ها آقای فیاض هستند که البته در کار خود موفق‌اند؛ اما هیئت شنبه‌ای‌ها زودتر از یکشنبه‌ای‌ها افت کرد؛ چرا؟ هاشمی: مسئول هیئت شنبه‌ای‌ها آقای فیاض هستند و قبل از ایشان حاج عباس ذاکری و قبل از ایشان نیز حاج فرشته مسئول بود که همگی به خوبی فعالیت کردند. از افت هیئت شنبه‌ای‌ها خبر دارم؛ ولی گفتن علل آن صلاح نیست؛ چون «ما برای وصل کردن آمدیم / نی برای فصل کردن آمدیم». هاشمی: حاج آقا سید اصغر موسوی، حاج آقا سلطانی، آقای فیاض به همراه من مدت دو سال است که ناظم هستیم. علیرضا بهاری، حسین علامه، حاج آقا مهدی رضایی به مسجد حاج آقا آهی آمدند و پرچم را زمین گذاشتند و گفتند که ما دیگر نیستیم. آقای آصفی هم گفت که من نمی‌توانم؛ چون بنده دوشنبۀ هر هفته 10 نفر از ساعت 9 تا 10 می‌آیند و هر کدام پنج دقیقه می‌خوانند و می‌روند. آنها به من گفتند که هاشمی نگذار این پرچم زمین بماند. آقای خرسندی، آقای رضایی، آقای حسن آهی و آقای حمید بهاری گفتند که پرچم را بردار ما کمک‌ات خواهیم کرد. من هم موافقت کردم و به مسجد حاج آقا آهی آمدم و پرچم، قند، چای، کتری، قابلمه و ... را به خانه آوردم و به همه اطلاع دادم که هفتة آینده هیئت در حسینیة حضرت رضا (منزل حاج آقا عرب‌سرخی) برگزار خواهد شد. سال گذشته هم به همت آقای موسوی و بنده حقیر، آقای فیاض، آقای سلطانی و حاج آقای حسینی‌مجد مراسم برگزار شد.   آیا این وحدت ادامه خواهد داشت؟ هاشمی: بله هر شرایطی پیش آید ادامه خواهیم داد. موسوی: یک روز علیرضا بهاری، بنده و حاج آقا آهی، حاج آقا فیاض و چند نفر دیگر را به منزلش دعوت کرد. در آن مجلس پیشنهاد شد تا این دو هیئت ادغام شوند. آن زمان میان من و حاج آقا آهی تنش پیش آمد و آنچه نباید، گفتیم؛ به همین دلیل این دو هیئت ادغام نشدند.    آیا همة جامعة مداحان در نوای دسته‌جمعی وحدت دارند؟ چندین قول در این باره شنیده‌ام، مجمع‌الذاکرین نیز نوایی را که آقای سازگار ساخته‌اند، می‌خوانند. موسوی: بله این شعر و نوای همخوانی در جامعه مداح متعلق به جودی خراسانی است و شعر «ای مدنی برقع و مکی نقاب» متعلق به نظامی است؛ مثلاً بیت «ای مدنی برقع و مکی نقاب» از نظامی و بیت «ای ولی عصر امام زمان» متعلق به سید عباس ذاکری است؛ البته نگذاشتیم این سنت از بین برود.   در زمان آقا شاه فردی این سرود را خوانده و از آن زمان باب شده است که وقتی آقا بالای منبر می‌رود سرود را همخوانی می‌کنند. هاشمی: بله.   در جامعه این‌طور باب شده است که مداحان بی‌سواد هستند؛ ولی حاج سید اصغر آقای موسوی مدرک کارشناسی دارند. لطفاً در این باره سخن بگویید. موسوی: من از فرصت‌ها استفاده می‌کردم. در 16 سالگی مداحی و پاکت دریافت کردم. در 18 سالگی با همین پاکت‌ها ماشین خریدم. اولین مداحی که ماشین خرید آقای فرشچی بود. من شاگرد آقا مجتبی تهرانی بودم. پس از اتمام دبیرستان قصد داشتم طلبه شوم؛ ولی سنم به سربازی رسیده بود به همین دلیل نتوانستم طلبه شوم. خدا رحمت کند آشیخ علی متبحری را، ایشان تحصیلکرده بود و روضه می‌آمد یک بار به من گفت که دو سال سربازی چیزی نیست برو آن را بگذران و بیا. این بود که سال 50 به سربازی رفتم و بعد از بازگشتم ماهانه روضه داشتم. یکی از مداحان، بابت روضه‌های من 400 تومان می‌داد. در خدمت سربازی ماهی 300 تومان دریافت می‌کردم و خود نیز چهارشنبه و پنجشنبه روضه می‌رفتم؛ به این ترتیب از نظر مالی هیچ مشکلی نداشتم از طرفی متوجه شدم فرصت دارم به همین دلیل به دانشگاه تهران رفتم. آقای محمدی پیشنماز مسجد و مرد بسیار باسوادی بود او را با پیکانم می‌بردم و می‌آوردم. یک بار به من گفت که شما پاکت خوبی می‌گیرید و نیازی به درس و تحصیل ندارید؛ ولی من گفتم که درس خواندن را دوست دارم.   در چه سالی مدرک کارشناسی دریافت کردید؟ موسوی: سال 57 باید مدرک کارشناسی‌ام را دریافت می‌کردم؛ ولی در سال 56 و 57 اعتصاب بود. شهید مطهری یکی از اساتید ممتاز من بود. سال 59 لیسانسم را دریافت کردم؛ یعنی اگر می‌خواستم ادامه دهم نیازی به کنکور نداشتم. سال 65 الی 66 هم یک دوره گذراندم و مدرک مدرسی گرفتم تا دو سال در اختیار وزارت علوم بودم؛ اما حقوقی که آنها قصد داشتند به من بدهند با پولی که از این حوزه کسب می‌کردم همخوانی نداشت. به همین دلیل سراغ آن نرفتم. من کلاس آموزشی دارم و به جوانان سفارش می‌کنم که درس بخوانند. افراد بسیاری در سطوح بالا قرار دارند و فقط به خاطر اینکه مدیر گروه مکه بشوند در دانشگاه آزاد تحصیل می‌کنند تا مدرک کارشناسی دریافت کنند. به جوانان علاقه‌مند به این عرصه سفارش می‌کنم که درس بخوانند؛ اگر توان دارید در بازار کار کنید و اگر می‌توانید در اداره‌ای مشغول به کار شوید و زندگی مستقل و خوبی فراهم کنید.   ]]> بنیاد دعبل Sun, 29 Apr 2018 06:04:20 GMT http://deabel.org/vdcjxoet.uqe8tzsffu.html ​عملکرد مالی بنیاد دعبل بسیار شفاف است http://deabel.org/vdci5vap.t1arr2bcct.html دعبل - رضا دستجردی: سیاست‌گذاری فرهنگی در خصوص مجالس مذهبی و آسیب‌شناسی محافل ذکر مصیبت امام حسین (ع) مدت‌های مدید است که فعالان این حوزه را بر آن داشته تا ضمن پیراستن حماسه عاشورا از خرافات و بدعت‌ها، زمینه را برای انتقال صحیح پیام عاشورا به نسل امروز و در آتیه، نسل‌های آینده فراهم آورند و با برنامه‌ریزی‌های سنجیده فرهنگی، مخاطب اسیر در دنیای تکنولوژی پر پیچ و خم امروز را با حقایق قیام عاشورا و آموزه‌های ارزشمند آن آشنا سازند. حجت‌الاسلام و المسلمین محمد مهدی عرب انصاری نایب رئیس هیئت مدیره ی بنیاد دعبل خزاعی، در گفتگو با سایت دعبل، ضمن برشمردن اهداف و کیفیت فعالیت‌های گذشته و امروز بنیاد دعبل خزاعی، از کم و کیف سیاست‌گذاری فرهنگی و دینی در کشور و نقاط قوت و ضعف آن می‌گویند. بیش از یک دهه از تأسیس بنیاد دعبل گذشته است. وقتی به پشت سر نگاه می‌کنید آیا هنوز هم تأسیس چنین بنیادی را ضروری می‌دانید؟   اگر به آن روزها برگردیم می‌بینیم که تاسیس چنین نهادی از مدت‌ها پیش خواست جامعه مداحان بود و به یک مطالبه عمومی تبدیل شده بود. علتش هم این بود که اصولا جامعه مداحی منهای تاثیری که در تاریخ تشیع دارد، در مراحل مختلف انقلاب هم، چه در دوران نهضت و مبارزه با رژیم خائن پهلوی و چه بعد از پیروزی انقلاب و در مقطع دفاع مقدس نقش عمده‌ای در حیات مردم و کشور داشت. ولی نکته قابل توجه اینجاست که ما همواره از برکات و فیوضات این آقایان بهره‌مند شده بودیم و خدمات را به صورت یک طرفه از این عزیزان می‌گرفتیم اما حاکمیت خدمتی به جامعه مداحان ارائه نکرده بود، پس همانطور که اشاره کردم این موضوع به یک مطالبه عمومی در میان جامعه مداحان بدل شده بود. در نظر داشته باشید که جوانان مداح کم کم به سن بازنشستگی رسیده بودند و نیازمند کمک‌هایی بودند که شاید به تنهایی از پس آن بر نمی‌آمدند. مستحضرید که یک مداح حرفه‌ای برای اینکه خودش را به روز کند و در محافل حضور موثر داشته باشد گاهی مواقع می‌بایست مداحی را به عنوان شغل و همه زندگی خود بپذیرد. این دیدگاه همه ابعاد وجودی مداح را تحت تاثیر قرار می‌دهد، مهم‌ترین ابزار یک مداح هم صوت و صدای اوست اما بعد از مدتی این حنجره خسته می‌شود و امکان مداحی برایش فراهم نیست، طبیعتا درآمدی هم ندارد، از آن طرف ممکن است برخی بیماری‌ها بر مداح عارض شود و هزینه‌های گزافی بر سر راه او قرار دهد، آن هم در شرایطی که مداح ما نه حقوق‌بگیر است و نه بیمه، ما این شرایط آن روز زندگی مداحان را دیده بودیم، لذا منطقا به این قشر حق می‌دادیم که این خواسته به مطالبه عمومی‌شان تبدیل شود. از طرف دیگر ما در سازمان تبلیغات اسلامی که متولی امور مذهبی است مطالعاتی در زمینه‌های مختلف من جمله بیانات حضرت آقا راجع به موضوع هیئات مذهبی و فعالیت‌های دینی صورت داده بودیم. ما و همکاران‌مان حین انجام این مطالعات متوجه شدیم که حضرت آقا نگاه‌شان این هست که این جامعه می‌بایست از تشکیلات و محوریتی برخوردار باشد، به نظرم می‌آید که فحوای بیانات ایشان این بود که روزی در کشور، انجمنی تحت عنوان انجمن شعرا و ذاکرین تشکیل شود و اداره این دست امور را به عهده بگیرد، در نتیجه دیدیم که از یک طرف حضرت آقا چنین دیدگاهی دارد، خود ما هم به این نتیجه رسیده بودیم، خود هیئت‌ها هم به حمدلله ثبات لازم را پیدا کرده بود، از سوی دیگر هم سازمان تبلیغات هیئت‌ها را شناسایی و برایشان شناسنامه تشکیل داده و کد تعیین کرده بود، روحانیت محترم هم که ساماندهی تبلیغی شده بودند ولی جامعه مداحان به حال خود رها شده بود. پس به فکر افتادیم که اقدامی صورت دهیم، سر جمع این دیدگاه‌های مشترک با هدف نیل به این امر منجر به تاسیس بنیاد دعبل خزاعی شد. به نظر من آن روز نه تنها این امر بسیار اهمیت و ضرورت داشت بلکه خیلی هم دیر شروع شده بود و حق بود که خیلی زودتر از آن تاریخ چنین مجموعه‌ای تاسیس شود. با تاسیس بنیاد، امکان ارتباط چهره به چهره با جامعه مداحان و ملاقات با برخی از آنها فراهم آمد، ضرورت امر رسیدگی به جامعه مداحان امروز چندین برابر است، لذا اکنون اعتقادمان به ادامه این راه راسخ‌تر است، منتها اشکالی که وجود دارد این است که توانی برای ارائه خدمات به کل جامعه مداحان نیست و متاسفانه به بخش اقلی از این جامعه خدمات ارائه می‌شود. به نظر شما آیا بنیاد در رسیدن به اهدافش موفق بوده است؟   بنیاد دعبل یک هدف اصلی دارد و آن ارائه خدمات به جامعه مداحان است، همه سرمایه‌گذاری بنیاد در همین مسیر بوده و هست، مهم‌ترین اقدام بنیاد این بود که مداحان بیمه شدند، چون این جامعه گسترده است و توان ما محدود، سعی کردیم کسانی را بیمه کنیم که به مرز بازنشستگی نزدیک‌ترند، لذا افرادی که به این مرز نزدیک‌ترند بیمه می‌شوند و به تعدادی هم که سن‌شان از این مرز عبور کرده و نتوانسته‌ایم آنها را بیمه کنیم مستمری پرداخت می‌نماییم، من فکر می‌کنم در طول این مدت در رابطه با مهم‌ترین هدف‌مان موفق عمل کرده‌ایم، اصل اعتبار بنیاد هم در همین مسیر مصرف می‌شود اما اگر بفرمایید آیا همه این جامعه کاملا تحت پوشش قرار گرفته باید بگویم متاسفانه خیر، حداقل این قشر تحت پوشش ماست، علتش هم تنگناهای مالی است، اگر اعتبارات از سوی دولت و مجلس افزایش پیدا کند، این آمادگی را داریم که خدمات‌مان را گسترده‌تر کنیم. در میان تشکل‌های فعال در عرصه ستایشگری اهل‌بیت(ع)، بنیاد دعبل چه جایگاهی دارد؟   همانطور که عرض کردم رویکرد اصلی ما ارائه خدمات است، سایر تشکل‌ها این ویژگی را ندارند و این خصیصه منحصر در بنیاد است، پس هیچ تشکلی در کشور نداریم که به جامعه مداحان ارائه خدمات نماید، لذا از این باب منحصر هستیم، ضمن اینکه ما علاقمندیم در مباحث فرهنگی و جنبه محتوا و تغذیه فکری و فرهنگی مداحان هم اقداماتی صورت دهیم، کما اینکه فعالیت‌هایی هم داشته‌ایم، من فکر می‌کنم وجود تشکل‌های هم‌سو در این راستا می‌تواند به اهداف فرعی بنیاد که فعالیت‌های فرهنگی است کمک کند، اتفاقا خوشبختانه بنیاد دعبل با تشکل‌های شناخته شده کشوری جلسات مشترک برگزار می‌کند تا بتواند در راستای اهداف مشترک هم‌افزایی نماید و این هدف هم خوشبختانه محقق شده که ماحصل آن برگزاری برخی برنامه‌های فرهنگی مشترک با عمده مجموعه‌های فرهنگی کشور است. پاییز هر سال و هنگام بررسی بودجه کشور در مجلس، بحث جدول 17 در رسانه‌ها به ویژه شبکه‌های اجتماعی بسیار داغ می‌شود، در این میان نام دعبل نیز مکرر شنیده می‌شود، برخی دعبل را از جمله مجموعه‌هایی می‌دانند که هدف و مأموریتش مشخص نیست و عملکرد شفاف مالی نیز ندارد. چه پاسخی می‌توان به این دسته از اتهامات داد؟   تفاوت بنیاد دعبل با دیگر تشکل‌ها در این است که ما صرفا به جامعه مداحان خدمات بیمه ارائه می‌دهیم، شما مستحضرید که محکم‌ترین منطق، منطق عددی است، منطق ما هم در بنیاد همین است، اتفاقا به نظر من شفافیت بیشتر از این نمی‌شود که طبق آمار اعلام کنید که تاکنون 2 هزار نفر بیمه شده‌اند، ماهیانه مبلغ مشخصی بابت بیمه آنها واریز می‌شود، جمع اعداد مشخص است و عدد دریافتی از دولت هم معین، خوشبختانه همه مداحانی هم که از ما خدمات بیمه یا مستمری دریافت می‌کنند کد و شناسنامه دارند و ما با آنها از طریق نمایندگان استانی‌مان ارتباط مستقیم داریم، پس به نظرم می‌آید ما منطقی روشن‌تر و شفاف‌تر از منطق اعداد و ارقام نداریم، منتها فکر اگر کسی چنین نگاهی به بنیاد دعبل دارد تصورش این است که ما برای فعالیت‌های فرهنگی اعتبار دریافت می‌کنیم ولی مثلا فعالیت‌های فرهنگی‌مان در تراز اعتبارمان نیست، در حالی که ما اصلا کار فرهنگی نمی‌کنیم، عمده فعالیت ما فقط در بحث بیمه مداحان متمرکز است. البته همانطور که عرض کردم به صورت مشترک با سایر تشکل‌های فرهنگی، برنامه‌های فرهنگی هم برگزار می‌کنیم، این را هم باید در نظر داشت که ما با وجود داشتن هیئت علمی، همه فعالیت‌هایمان را با مشورت آنها انجام می‌دهیم، از جمله معرفی کتاب سال عاشورا که در آن جمعی از وزین‌ترین محققین کشور کتب مفصلی را مطالعه می‌کنند، به نتایجی می‌رسند و به کتب برگزیده رای می‌دهند، سپس بر این اساس جلسه‌ای برگزار می‌کنیم و از عموم صاحب‌نظران، پژوهشگران، ادبا، اهل قلم و در کل همه طبقات مردم دعوت می‌کنیم که تشریف بیاورند و در جریان ماحصل پژوهش‌های ما قرار گیرند، فرآیندی که خوشبختانه با حداقل هزینه انجام می‌گیرد، ضمن اینکه هزینه‌های ما سالیانه حسابرسی می‌شود و خوشبختانه این حسابرسی همیشه مقبول بوده و تایید شده، لذا ما از این بابت جزو مجموعه‌های بسیار شفاف هستیم و عملکردمان در همه حوزه‌ها روشن است. [ گزارش اولین دوره کتاب سال عاشورا - جایزه دعبل ] [ گزارش دومین دوره کتاب سال عاشورا - جایزه دعبل ]     وقتی صحبت از بیمه مداحان می‌شود نیز برخی با اشاره به دستمزد بالای مداحان، از عدم ضرورت و اولویت بیمه مداحان سخن می‌گویند. در پاسخ به این شبهه چه نظری دارید؟   ما اگر مثلا 10 یا 50 مداح مطرح در کشور داشته باشیم که رسانه‌ای هستند نمی‌توانیم بگوییم که اینها جای 50 هزار نفر بنشینند، این تعداد اندک، مداحان خاصی هستند که خود را به این جایگاه ملی رسانده‌‎اند ولی از آن طرف بیش از 40 هزار مداح داریم که خیلی از اینها شناسایی نشده‌اند و رسانه‌ای نیستند، برخی از مداحان واقعا انسان‌های بزرگی هستند، معلومات فراوان و سابقه بسیاری دارند، از مقبولیت اجتماعی وصف‌ناپذیری نیز برخوردارند اما درآمدشان زیاد نیست چون خودشان رعایت‌هایی دارند، طبیعی است که ما هم جامعه را می‌بینیم نه چند نفر محدود و خاص را، ضمن اینکه اتفاقا آنهایی که توان مالی بالایی دارند چه بسا شرایط و شان‌شان اجازه ندهد که بخواهند در چنین جایگاهی عضویت پیدا کنند. لذا اگر قرار باشد قضاوتی صورت گیرد این قضاوت باید متوجه جمعیت بیش از 40 هزار نفری مداحان باشد که در اینجا لازم می‌دانم به نمونه‌هایی از این مداحان اشاره کنم، یکی از این مداحانی که ما به دیدن‌شان رفته بودیم همراه با همسرش در یک سوئیت 38 متری زندگی می‌کرد، ایشان که تازه از بیمارستان مرخص شده بود به زحمت توانست از ما که هفت هشت نفر بودیم پذیرایی کند، چون هم سنی از ایشان گذشته بود و هم درآمدی نداشت، به ملاقات فرد دیگری رفتیم، متاسفانه دیدیم که سرطان حنجره گرفته و روی تخت خوابیده، دوران شهرتش تمام شده بود و مردم دیگر کمتر به او سر می‌زدند، طبیعتا درآمدی هم نداشت، سراغ مداح دیگری رفتیم که ماه‌ها بود در یک اتاق تاریک بستری  شده بود و به خاطر شرایط جسمی‌اش جرات اینکه از پله‌ها پایین بیاید را نداشت، یا فلان مداح نابینا، خب وقتی به این دست مداحان توجه کنیم می‌بینیم که متاسفانه فراموش شده‌اند و هیچ کس سراغی از آنها نمی‌گیرد. پس تصمیم گرفتیم ما به سراغ‌شان برویم، طرح سوال و پرسش هیچ مانع و اشکالی ندارد اما کسانی که این ابهامات را مطرح می‌کنند مستحضر نیستند که مداح فقط آن کسی نیست که تلویزیون تصویرش را پخش می‌کند، او هست منتها از شرایط خوبی برخوردار است و اتفاقا نیازی به کمک ما ندارد، چه بسا ما بگوییم که او برای کمک به بقیه هم قشرهایش، بنیاد را یاری کند اما نباید فراموش کرد که مداح آن نابینایی است که بعد از 50 سال مداحی هم اکنون در بستر بیماری افتاده و کسی نیست که به او کمک کند، به نظرم می‌آید که اگر دوستان قدری تحقیق کنند می‌بینند که اگر ما به جهت محدودیت‌هایمان، از میان 40 هزار مداح به سراغ 2 هزار نفر رفته‌ایم احتمالا وسواسی در انتخاب افراد نیازمند در نظر داشته‌ایم. آیا دعبل وارد کار سیاسی هم شده است؟ تاکنون پیش آمده که مداحان عضو بنیاد دعبل را در حمایت از جریان‌های سیاسی بسیج کنید؟   این که در جامعه مداحان افراد سیاسی حضور داشته باشند بله هستند مثل همه اقشار که برخی‌شان سیاسی‌اند اما اینکه بنیاد کار سیاسی کند قطعا اینطور نبوده و بنا به انجام این کار ندارد چون ذاکرین و مداحان در جامعه قداستی دارند که باید حفظ شود، مداحان نباید کار سیاسی کنند، البته وقتی سخن از کار سیاسی می‌شود اذهان‌ بیشتر به سمت کارهای جناحی، گروهی و حزبی می‌رود که ما به شدت از آن پرهیز داریم اما اینکه جامعه مداحان بصیرت و آگاهی پیدا کنند، مثلا در یوم الله‌ها فعال شوند، در روزهای سخت انقلاب حضور موثر داشته باشند، در مسیر ولایت فقیه حرکت کنند حائز اهمیت بسیاری است، این اصلی است که در ذات مداحی است، پس جامعه مداحان و بنیاد دعبل در آنچه که به اصل نظام و حاکمیت مربوط می‌شود محکم ایستاده‌اند اما در گرایش‌های سیاسی مطلقا وارد نمی شوند، چه که در مقاطع مختلفی چون انتخابات شوراها، مجلس و ریاست جمهوری بعضا طمع‌هایی به این جامعه وجود داشت که خوشبختانه به هیچ جناح و گروهی پاسخی داده نشد. در سال‌های اخیر بحث‌های فراوانی در موضوع آسیب‌شناسی مداحی صورت گرفته است. بنیاد دعبل برای رفع این آسیب‌ها چه برنامه و یا حداقل چه نظری دارد؟    وظیفه همه نهادهای فرهنگی ارائه طریق است، رسالت ما هم در این راستا آن است که شاخص‌ها و معیارهای کلی ارائه کنیم، به عنوان نمونه در رابطه با فرهنگ عاشورا، در خصوص کتاب‌شناسی این واقعه اقداماتی داشتیم یا در ارتباط با اشعار به فعالیت‌هایی دست زدیم که بنیاد در این خصوص مطالعاتی را هم در زمینه اشعار قبل از انقلاب و هم اشعار پس از انقلاب، یعنی طول حیات شیعه شروع کرده و در دست بررسی دارد، اتفاقا در ارزیابی اشعار به 40 قطعه رسیدیم که در این زمینه جزو برترین‌ها بوده‌اند، پس بر ماست تا با ارائه این برنامه‌ها، شاقول فکری و حرکتی‌مان را مشخص کنیم. [ نشست تدوین کتاب «اشعار برجسته عاشورایی در ادب فارسی» در بنیاد دعبل برگزار شد  ] اقدام دوم، شناسایی تهدیدات است، همکاران ما در این زمینه، بررسی‌هایی در خصوص هجمه‌های سیاسی و فکری که در رسانه‌ها به جامعه مداحان صورت می‌گیرد را شناسایی می‌کنند و ما متوجه می‌شویم که هدف‌گیری معاندین به چه شکل و صورت است، چون همانطور که می‌دانید جامعه مداحان به شدت مغضوب معاندین نظام‌اند، لهذا نقشه‌ها و طرح‌های آنها شناسایی شده و به اطلاع می‌رسد، از طرف دیگر سعی کردیم مطالب مثبتی که می‌تواند برای این جامعه مفید باشد را در سایت‌مان قرار دهیم اما من فکر می‌کنم که امروزه خرافات و بدعت‌هایی که در حوزه عزاداری سید الشهدا (ع) مصطلح هست از ناحیه این جامعه نیست، خوشبختانه این جامعه به سطحی از دانش و بینش رسیده که معمولا تولید خرافه و بدعت از جانب آن صورت نمی‌گیرد بلکه معمولا از بیرون وارد می‌شود، ما باید این آسیب‌ها را شناسایی و با آنها مقابله کنیم، هرچند وظیفه اصلی ما این نیست، با این وجود به اندازه بضاعت محدودی که داشته‌ایم در این رابطه اقداماتی صورت دادیم، من فکر می‌کنم اتفاقا خیلی از نهادهای فرهنگی اعم از دولتی و غیردولتی می‌توانند در این راستا فعال باشند و اگر واقعا اندوخته‌ای داشته باشند بنیاد دعبل می‌تواند به عنوان یک پل ارتباطی نقشی در انتقال این اندوخته ایفا نماید. چرا نظام پايش مناسبی براي بررسي درجه انحراف از اهداف در حوزه ستایشگری اهل‌بیت وجود ندارد و چرا اقدامات لازم براي تحقق اهداف و تقويت هر يک از شاخص‌های مطرح در این حوزه روشن و مشخص نیست؟   چون متولی نداریم و اینکه چرا متولی نداریم را باید از نهادهای مسئول پرسید ولی واقعا چرا؟ فرهنگ تشیع بیش از 1400 سال قدمت دارد، این فرهنگ در دنیا همواره مورد هجمه بوده و همیشه خودش را حفظ و با هجمه‌ها مقابله کرده، گاهی تضعیف شده گاهی هم قدرت پیدا کرده اما این فرهنگ امروز سخت‌ترین روزهایش را می‌گذراند چون هجمه‌ها همه جانبه شده و با همه گونه ابزار صورت می‌گیرد، معاندین ما هم خیلی هوشیار و زیرک هستند و آمده‌اند زوایای مختلف این فرهنگ را مطالعه و بررسی کرده‌اند، نقطه‌های قوتش را، دلایل پذیرش این تفکر را در میان اجتماع، پیوند مردم را با آن و نظایر آن، معاندین در پی این هستند که بین این فرهنگ و مردم جدایی صورت گیرد، ما هم حرف‌مان همین است که اتفاقا چرا متولیان امر این مسئله را جدی نمی‌گیرند، در حالی که این مهم‌ترین مسئله روز ماست، چطور می‌شود که در سازمان اطلاعات آمریکا و انگلیس، مطالعات شیعه‌شناسی وجود دارد و آنها با تمام توان‌شان روی موضوعات مبتلابه جامعه تشیع کار می‌کنند ولی ما از آنها عقب‌تریم، امروز کانال‌های خبری، شبکه‌های ماهواره‌ای فراوان و صدها شبکه قدرتمند با محتوای از پیش‌ تعیین‌شده دارند به این فرهنگ هجمه وارد می‌کنند ولی چرا ما از این میراث گرانبها محافظت نمی‌کنیم؟ سوال ما هم همین هست، چون ما هم به همین نیاز رسیده‌ایم و اتفاقا به شدت مطالبه‌گر هستیم. با توجه به تدوین سند بالادستی «منشور توسعه فرهنگ قرآنی»، به نظر می‌رسد تدوین یک «سند ملی در حوزه عترت» و به تبع آن یک «سند فرا بخشی در حوزه ستایشگری اهل‌بیت علیهم‌السلام» ضروری به نظر می‌رسد، تاکنون چه اقدامی در این خصوص صورت گرفته است؟   ما در کشورمان در برخی بخش‌ها انصافا پیشرفت‌های حیرت‌آوری داشته‌ایم و موفق عمل کرده‌ایم بودیم، معدل‌مان هم در تغییر و پیشرفت و نوآوری همواره قابل قبول بوده و هست و به حمدلله کشور را خوب اداره کرده‌ایم اما متاسفانه در بخش‌های فرهنگی، حرکت‌مان لاک پشتی است و خیلی محتاط و آهسته قدم بر می‌داریم، به نظرم این یک اشکال است که چند دهه از عمر انقلاب بگذرد بعد متوجه شویم که ما یک فرهنگ عمومی داریم و یک فرهنگ دینی، فرهنگ دینی‌مان تعریف و اقتضائات خودش را دارد، فرهنگ عمومی‌مان هم به همین شکل، ما در طول این سالیان دراز، بودجه فراوانی به فرهنگ اختصاص داده‌ایم اما همه این بودجه صرف فرهنگ عمومی و نه فرهنگ دینی‌مان شده، ما متاسفانه از سرمایه‌گذاری در فرهنگ دینی‌مان غافل مانده‌ایم، لذا الان که نگاه می‌کنیم می‌بینیم چقدر کار بر زمین مانده هست و حالا که می‌خواهیم شروع کنیم متوجه می‌شویم که چقدر کارها پر هزینه شده، به نظرم این تفکر به حمدلله جا افتاده اما جواب‌گو نیست. آیا سیاست‌گذاری در حوزه فرهنگ به اندازه‌ای شفاف هست که بتوان آن را نقد کرد و نتایج آن را ارزیابی نمود؟   من فکر می‌کنم که این موضوع هم واکنش‌هایی را در پی داشته باشد که شما چرا می‌گویید فرهنگ عمومی یا فرهنگ دینی، به نظر من خود همین مسئله جای بررسی دارد، من معتقدم که ما نسبت به فرهنگ دینی‌مان کوتاهی زیادی کرده‌ایم و الان چیزی برای ارائه نداریم، کاری هم اگر صورت گرفته مهندسی شده نیست، مثلا حضرت آقا فرمودند که امامزادگان می‌توانند به یک قطب فرهنگی تبدیل شوند، وقتی به سمت استفاده از این موقعیت پیش رفتیم دیدیم که چقدر فرمایش ایشان موثر واقع شد و چقدر مردم استقبال کردند، ببینید که امروز مردم چقدر به برنامه‌هایی که در همین مراکز مذهبی برگزار می‌شود علاقه نشان می‌دهند و پایبند به آنها هستند ولی چرا ما از فرهنگ دینی غفلت کردیم؟ حتما باید همه مسائل ریز و درشت را از زبان مقام معظم رهبری بشنویم؟ مسئولان و صاحب‌نظران چه کاره‌اند؟ برنامه‌ریزان کجا هستند؟ ما از این نوع کوتاهی‌ها فراوان داشته‌ایم، باید حتما شروع کنیم و در این مسیر به داشته‌هایمان توجه کنیم، به زمینه‌ها و فرصت‌های فراوانی که در دست داریم، چون مردم ما از برنامه‌ها و فعالیت‌های دینی و مذهبی در کشور استقبال می‌کنند، بهترین گواه این مسئله، عاشوراست، مذهبی‌ترین برنامه ما عاشوراست و عمومی‌ترین برنامه ما در کشور صحنه عاشوراست، شما ببینید نوروز اینقدر مردم را تحت تاثیر قرار نمی‌دهد، سیزده فروردین اینقدر برای مردم جذابیت ندارد ولی در عاشورا همه حضور دارند، استثنا نداریم، حتی اقلیت‌های مذهبی هم همراه‌اند. پس مردم ما با مسائل مذهبی آشتی‌اند، ما عاشورا را به عنوان یک فرصت در اختیارشان قرار دادیم که استقبال کردند، آمده‌اند، از خودشان هزینه می‌کنند، خودشان کار می‌کنند، خودشان خدمت می‌دهند، خودشان هم بهره‌برداری می‌کنند، اینجا دولت هم هیچ نقشی ندارد، خب چرا از این فرصت‌ها برای بقیه مقاطع فرهنگ و حیات‌مان استفاده نمی‌کنیم؟ امروز مهم‌ترین وظیفه ما فرهنگ انتظار است ولی چرا از این فرهنگ مثل نیمه شعبان که یک نماد است بهره‌ای نبرده‌ایم؟ چرا این فرصت را در اختیار مردم قرار نمی‌دهیم؟ چرا به مردم مسیر را نشان نمی‌دهیم؟ در حالی که مردم به شدت علاقمند به این مسئله هستند، من معتقدم کم کاری‌های بسیاری در این حوزه صورت گرفته است. چرا تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری فرهنگی در کشور ما عمدتاً معطوف به رفع تهدیدات، حل مسائل و برطرف‌سازی معضلات و مشکلات فرهنگی است و نه تعیین یک هدف و تعقیب آن؟   من بخشی از اشکال را متوجه مسئولین می‌دانم، بخش عمده‌اش را هم اتفاقا متوجه صاحب‌نظران قلمداد می‌کنم، نیروهای فکری و فرهیختگان جامعه، کسانی که می‌توانند قلم بدست گیرند و بیان کنند باید این فرصت‌ها را معرفی کنند، اتفاقا شاید سهم اینها حتی از متولیان و مسئولین بیشتر است، چون مسئول اجرا می‌کند و این صاحب‌نظران هستند که باید ارائه طریق کنند، لهذا به نظر من، همه ما در این قسمت وظیفه سنگین‌تری بر دوش داریم. مقام معظم رهبری در دیدار اخیرشان با مداحان بر ضرورت کار پژوهشی در پدیده مداحی به ویژه توسط پژوهشگران و دانشگاهیان تأکید داشته‌اند. از نظر شما برای تحقق این خواسته چه کارهایی می‌توان انجام داد؟ بنیاد دعبل تاکنون چه‌کارهایی در این زمینه انجام داده است؟   کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که نیازهای پژوهشی را معرفی کنیم ولی متاسفانه چون اعتباراتی در این زمینه نداریم اصولا نمی‌توانیم کار پژوهشی انجام دهیم ولی می‌توانیم نتیجه مطالعات‌مان را در اختیار مجموعه‌ها قرار دهیم، اتفاقا پژوهش در این امر همان ارائه طریق است، یعنی مسیر دادن و مهندسی حرکت، این جزو ضرورت‌هایی است که همواره حضرت آقا نسبت به آن توجه داشته‌اند، به نظر من، ما می‌توانیم بخشی از این نیازسنجی‌ها را در ارتباط با نهادهایی که کار پژوهشی می‌کنند انجام دهیم، چون به نظر من، مهم‌ترین پژوهش آن است که به نیازها توجه کنیم و اگر به نیاز نرسیم نتیجه مطالعات‌مان صرفا کتابخانه‌ای می‌شود، پژوهشی موثر است که ما قبل از آن نیازسنجی کرده باشیم، به نظرم می‌آید که در این رابطه هم مراکز تحقیقی و پژوهشی و هم ما می‌توانیم به سمت نیازها گام برداریم، ما در این رابطه حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. از نظر شما در سال‌های اخیر منزلت اجتماعی مداحان افزایش داشته است یا کاهش؟ آیا بنیاد دعبل در این زمینه کار پژوهشی انجام داده است؟   بله، در تجلیل از پیرغلامان، ما همواره یک ضلع این مسئله بوده‌ایم، به نظر من توجه دادن مردم به این مهم که فردی که به مرتبت پیرغلامی می‌رسد به یک ارزش در جامعه تبدیل می‌شود، خود نشان از منزلت بالای یک پیرغلام دارد، ما هم در معرفی این افراد نقش داشته‌ایم و در برگزاری آن به کمک آمده‌ایم، ضمن اینکه ما در نشست‌های استانی خود همواره به دنبال این بوده‌ایم که از آن بخشی از جامعه مداحان که به درجه پیرغلامی رسیده‌اند و اکنون یک مداح کامل و جامع‌الشرایط هستند را در برنامه‌ها استفاده کنیم، در این زمینه قدم‌هایی برداشته‌ایم، نمی‌خواهم بگویم تلاش‌هایمان کفایت می‌کند ولی تلاش بیشتری لازم است. به نظر شما در عصر حاضر – با همه ویژگی‌ها و پیچیدگی‌های آن به خصوص رسانه زده بودن آن - آیا تشکل‌های دینی و به تبع آن مداحان دچار بحران مخاطب شده‌اند؟   ما خوشبختانه مخاطب داریم، از همه اقشار هم مخاطب داریم، شما الان ببینید در موالید ماه شعبان، همه مردم می‌آیند و حضور دارند، جوانان را می‌بینید که چقدر شاد هستند، به چهره اینها که نگاه می‌کنید حض می‌کنید، در شهادت‌ها هم می‌بینید همین جوانان به پهنای صورت اشک می‌ریزند، فراموش نکنید که همین جوانان امروز طعمه لذیذ معاندان نظام‌اند. آیا می‌توان گفت برخی از آسیب‌ها و اشکالات، ناشی از تلاش برای جذب و حفظ مخاطب است؟   البته مداحی و مجلس ذکر آدابی دارد، ما هم معتقدیم که آن آداب باید رعایت شود، اخلاص وجود داشته باشد و پیام منتقل شود، خود مداح هم باید رعایت‌هایی داشته باشد، اینها جزو الزامات است، اتفاقا مخاطبین مجالسی که این رعایت‌ها در آنها صورت می‌گیرد بیشتر است، در حقیقت مردم به مجالسی که وزن یک مجلس شیعی دارد و قواعد و چارچوب‌ها در آن رعایت می‌شود اقبال بیشتری نشان می‌دهند، من معتقدم که طبیعتا جلسات ما قدری دچار ذائقه‌های مختلف شده، البته این هیچی مانعی ندارد، برآیند کلی ما این است که مردم در طبقات، اقشار و گروه‌های مختلف و اقشار، از بی‌سواد تا باسواد، ارتباط خوبی با این مجالس برقرار می‌کنند ولی انتخاب می‌کنند و الان دیگر به مرحله‌ای رسیده‌اند که گاهی مجلس، مداح و منبری را بر می‌گزینند اما در کلیت امر مانعی نیست و این ارتباط وجود دارد. به اعتقاد شما چه کار می‌شود کرد که هم آزادي‌هاي مشروع هنرآفرينان فرهنگي تضمین شود تا امکان خلاقيت و نوآوري فراهم گردد و هم از این مجرا به بیراهه نروند؟   هر قشر، بزرگانی دارد که معمولا مراقب آن صنف هستند، من فکر می‌کنم که ما در جامعه مداحی باید شیوخ مداحان را فعال کنیم، آدم‌های بزرگ در این صنف باید با هم گفتگو داشته باشند، با ضابطه، قانون و باید و نباید نمی‌توان مسائل فرهنگی را مدیریت کرد، ما در جامعه مداحی، بزرگانی را داریم که جوانان برای آنها احترام بسیاری قائل‌اند و حتما به پندها و نصایح‌شان توجه می‌کنند، من فکر می‌کنم که انتقال تجربیات و گفتگوهای صمیمی و آموزشی می‌تواند خیلی تاثیرگذار باشد و اگر از خود این قشر عزیزانی باشند که این شیخوخیت را انجام دهند نتیجه کار بسیار موثر و کارساز خواهد بود. بیشتر بخوانید: مهم‌ترین چالش‌های پیشِ روی جامعه ستایشگران نامه مداحان و شاعران آیینی به رئیس مجلس درباره بنیاد دعبل   ]]> بنیاد دعبل Wed, 25 Apr 2018 13:56:29 GMT http://deabel.org/vdci5vap.t1arr2bcct.html مروری بر تاریخچه هیئت جامعه مداحان در بنیاد دعبل http://deabel.org/vdca0ane.49nu615kk4.html دعبل: میزگرد مروری بر تاریخچه هیئت جامعه مداحان امروز 5 اردیبهشت‌ ماه در بنیاد دعبل برگزار شد. به گزارش روابط عمومی بنیاد دعبل، در این میزگرد دو نفر از پیرغلامان شهر تهران حضور داشتند. حاج سید احمد هاشمی و حاج سید اصغر موسوی درباره‌ی تاریخچه جامعه مداحان، نحوه شکل گیری و اداره آنها و نیز برنامه‌ی تجمیع ماه رمضان سخن حرف‌های جالبی داشتند. گزارش مشروح این میزگرد به زودی بر روی سایت دعبل deabelnews.ir منتشر خواهد شد. ]]> بنیاد دعبل Wed, 25 Apr 2018 07:08:58 GMT http://deabel.org/vdca0ane.49nu615kk4.html نتایج یک نظر سنجی: مهم‌ترین چالش‌های پیشِ روی جامعه ستایشگران http://deabel.org/vdca6ine.49nuo15kk4.html چندی پیش نظر سنجی مفصلی در کانال دعبل شده بود و نظر مداحان و کارشناسان را درباره مهم‌ترین چالش پیش روی حوزه ستایشگری اهل‌بیت (ع) را در قالب 17 سوال پرسیده بودیم حدود 600 نفر از مخاطبین سایت و کانال تلگرام بنیاد دعبل، مهم‌ترین چالش‌ها و مسائل مهمِ پیشِ روی جامعه ستایشگران اهل‌بیت (ع) را به ترتیب زیر تشخیص دادند: 1-  نبود ساز و کار مناسب برای جلوگیری و یا برخورد با تخلفات: 91 درصد 2-  محتوای نامناسب و با تحریفات در برخی از مداحی‌ها و انعکاس رسانه‌ای آن: 87.10 درصد 3-  وضعیت منزلت اجتماعی مداحان: 85.64 درصد 4-  پرداخت‌های نجومی به برخی از مداحان و انعکاس رسانه‌ای آن: 81.33 درصد 5-  تأثیرگذاری کم و یا عدم نفوذ تشکل‌های ستایشگران در راهبری جامعه ستایشگری: 80 درصد 6-  تأثیر فرهنگ‌عامه پسند بر فضای ستایشگری (مهجور ماندن مداحی سنتی و ترویج سبک‌های نامتعارف مداحی): 61.02 درصد 7-  تأثیرگذاری سرمایه‌داران و ثروتمندان در مطرح شدن نام برخی مداحان و افزایش نرخ پاکت مداحی: 60.35 درصد 8-  عدم سیاست‌گذاری کلان و یا سیاست‌گذاری غلط در حوزه ستایشگری: 60.34 درصد 9-  نبود منابع انسانی متخصص و ماهر برای فعالیت فرهنگی و سازمانی در جامعه ستایشگری: 52.54 درصد 10-  پایین بودن سطح تحصیلات و سطح سواد رسانه‌ای ستایشگران: 51.66 درصد 11-  نابسامانی در عرصه آموزش مداحی و مؤسسات آموزش مداحی: 50 درصد 12-  عملکرد صداوسیما در حوزه ستایشگری اهل‌بیت (ع): 49.33 درصد 13-  کاهش انسجام اجتماعی مداحان: 48.33 درصد 14-  تهرانیزه شدن (یک شکل شدن) مداحی در سراسر کشور و مهجور ماندن مداحی بومی و محلی: 45.90 درصد 15-  ارتباط ضعیف جامعه ستایشگران با روحانیون و بیوت مراجع: 41.67 درصد 16-  تشکل‌های ستایشگری استراتژی رسانه‌ای ندارند: 41.67 درصد 17-  ضعف عملکرد رسانه‌های منتسب به جامعه ستایشگری: 40 درصد   ]]> بنیاد دعبل Wed, 14 Mar 2018 09:28:21 GMT http://deabel.org/vdca6ine.49nuo15kk4.html ویژه/ آخرین مهلت ثبت نام قطعی بیمه تکمیلی مداحان + فرم ثبت‌نام http://deabel.org/vdcayine.49nui15kk4.html محمد اختری، مدیر بیمه و خدمات بنیاد دعبل خزاعی گفت: ثبت نام قطعی قرارداد بیمه تکمیلی بنیاد دعبل با شرکت بیمه آرمان برای مداحان اهل بیت (ع) و شاعران آیینی از 15اسفند ماه آغاز شد و تا 27 فروردین 97 ادامه دارد و متقاضیان می توانند جهت تکمیل و ارسال مدارک اقدام نمایند. وی افزود: پیامک اولیه که اوایل بهمن ماه ارسال شد برای ارزیابی تعداد متقاضیان بوده و ملاک اصلی، تکمیل فرم درخواست بیمه تکمیلی است که مداحان عزیز می توانند آن را از کانال تلگرامی بنیاد دعبل @deabelnews ، پایگاه اطلاع رسانی deabelnews.ir ، نمایندگان استانی بنیاد و یا ادارات کل تبلیغات اسلامی استان‌ها و در تهران از دفتر مرکزی بنیاد دعبل تهیه نمایند. فرم های ثبت نام فرم شماره 1 فرم شماره 2 اختری تاکید کرد: فرم درخواست شامل مواردی است که لازم است با دقت و بطور کامل تکمیل شود و توصیه می شود مداحان ارجمند راهنمای ثبت نام را که در پشت فرم است با دقت مطالعه نمایند و پس از تکمیل فرم و سایر مدارک به دفتر مرکزی بنیاد دعبل واقع در  تهران، خ فلسطین، پایین تر از  خ ایتالیا، بن بست سعیدی، پ2    کدپستی1416674413 پست نموده و یا حضوری تحویل دهند. وی ادامه داد: همانطور که قبلا اعلام شد، همه مداحان و شاعران آیینی – اعم از بیمه شدگان دعبل و غیر آن – می توانند از این امکان برخوردار شوند و تفاوت در نحوه پرداخت است. یعنی چنانچه فردی تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی بنیاد دعبل باشد و بدهی نداشته باشد، می تواند حق بیمه تکمیلی را در ابتدای هر ماه واریز کند به استثنای واریز اول که فیش واریزی آن باید همراه فرم درخواست ارسال شود. اما کسانیکه تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی بنیاد نیستند باید حق بیمه یکسال را یکجا واریز و فیش آن را ارسال نمایند. مدیر بیمه بنیاد دعبل گفت: حق بیمۀ هر نفر ماهانه بیست هزار تومان و حق بیمه هر نفر سالانه دویست و چهل هزار تومان است و مداحان اهل بیت (ع) می توانند حق بیمه خود را به حساب جاری 73792574  بانک ملت شعبه کیوان بنام موسسه دعبل خزاعی واریز نمایند. در واریزی ها دو نکته اهمیت دارد: یکی اینکه مبلغ بیمه تکمیلی فقط به این حساب واریز شود نه دیگر حساب های بنیاد دعبل و دیگر اینکه در فیش واریزی اطلاعات شخص سرپرست خانوار بطور کامل شامل نام و نام خانوادگی، کد ملی و شماره همراه درج شود. اختری در پایان گفت: شروع قرارداد بیمه تکمیلی اوایل اردیبهشت 97 است که تاریخ دقیق آن از طریق پیامک به کسانیکه مدارک ارسال نموده اند اطلاع رسانی می شود. *اطلاعات بیشتر در کانال دعبل در پیام رسان سروش   http://sapp.ir/deabel 🔹 لیست کامل مراکز درمانی تحت پوشش بیمه آرمان در هر استان برای بیمه تکمیلی مداحان 👇 مراکز درمانی فرم های ثبت نام فرم شماره 1 فرم شماره 2 ]]> بنیاد دعبل Wed, 07 Mar 2018 04:51:13 GMT http://deabel.org/vdcayine.49nui15kk4.html فعالیت های خودجوشی از جمله بنیاد دعبل قابل تقدیر و نیازمند حمایت است http://deabel.org/vdcbwsbf.rhb5apiuur.html حجت الاسلام احمد سالک در گفت و گویی، با تأکید بر ضرورت حمایت از بنیادهای فرهنگی مانند بنیاد «دعبل خزاعی» گفت: حرکت های خودجوش فعالان مردمی در سطح کشور در مباحث فرهنگی قابل تقدیر بوده و نیاز به حمایت دارد. نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی در ادامه به حمایت های کمیسیون فرهنگی از این بنیاد اشاره و عنوان کرد: علیرغم اینکه ممکن است فعالیت های این بنیاد با ایده آل، فاصله داشته باشد به علت مطلوب بودن عملکرد آنها و تأثیرگذاری در سطح جامعه، کمیسیون فرهنگی هر ساله در زمان بررسی لایحه بودجه نسبت به حمایت از این بنیاد و سایر بنیادهایی با فعالیت های فرهنگی مشابه، توجه لازم را صورت می دهد. وی افزود: بنیاد دعبل خزاعی در مسیر مداحی، انتقال مجموعه های دینی از طریق مداحی و اشعار دینی پر محتوی حرکت می کند و کمیسیون فرهنگی نسبت به فعالیت های این بنیاد آشنایی کامل داشته و بعضاً نظارت هایی را به علت کمک بودجه ای که به آنها می شود، دارد. سالک در ادامه در خصوص انتقاد برخی نمایندگان از فعالیت و نحوه هزینه کرد این بنیاد، گفت: از طرفی تا کنون مطلبی مبنی بر اقدام نامطلوب این بنیاد در زمینه هزینه کرد اعتبارات تخصیص یافته به دست کمیسیون نرسیده است از طرف دیگر کمیسیون برای کمک بنیاد دعبل عملکرد آنها را بررسی می کند و بعد اقدام به پیشنهاد در خصوص تخصیص اعتبار به این بنیاد می کند. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در پایان خاطرنشان کرد: مطالبات مقام معظم رهبری از مداحان، فصل الخطاب این امر است که هم آنها را به روز می کند تا در کنار استفاده از هنر صوت خود و رعایت مسائل شرعی، محتوای مطلوبی را ارائه دهند و هم بر تأثیرگذاری این قشر بر جامعه صحه می گذارد. بنا بر این گزارش، بنیاد دعبل خزاعی محلی برای تحت پوشش بیمه قرار دادن مداحان و ذاکران اهل بیت(ع) و ساماندهی وضعیت معیشتی آنهاست که اساسنامه آن نیز مورد تأیید کارشناسان و مدیران بیت مقام معظم رهبری قرار گرفته و همچنین نظارت بر فرایندهای مالی بنیاد دعبل زیر نظر حسابرسان بیت مقام معظم رهبری، سازمان تبلیغات، دولت و مجلس انجام می شود تا کلیه امور مالی آن شفاف سازی شود. اخیراً و به دنبال انتقاد یکی از نمایندگان در نطق میان دستور خود از تخصیص اعتبارات بی حساب و کتاب به بخش فرهنگ و کمک مالی به بنیادهایی همچون بنیاد دعبل خزاعی، مداحان در نامه ای سرگشاده خطاب به دکتر لاریجانی ابراز ناراحتی کرده و حمایت های بیشتر برای هموار کردن شرایط بیمه مداحان و ذاکران اهل بیت(ع) را خواستار شدند. ]]> بنیاد دعبل Wed, 31 Jan 2018 09:07:32 GMT http://deabel.org/vdcbwsbf.rhb5apiuur.html بازنشر/ نامه مداحان و شاعران آیینی به رئیس مجلس درباره بنیاد دعبل http://deabel.org/vdca0mne.49nuy15kk4.html به نام خدا ریاست محترم مجلس شورای اسلامی؛ جناب آقای دکتر علی لاریجانی نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی سلام‌علیکم یکی از نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی چند روز قبل حین نطق پیش از دستور، با نام بردن از بنیاد دعبل، اعلام داشتند که «مأموریت این بنیاد مشخص نیست و بودجه‌هایی بدون حساب‌ و کتاب و بدون نظارت به این بنیاد پرداخت می‌شود.» بنیاد دعبل به‌عنوان یک موسسه عام‌المنفعه و غیرانتفاعی با پیگیری تعدادی از مداحان و شاعران پیشکسوت – از جمله مرحوم حاج علی آهی - و برای تحقق دستور مقام معظم رهبری (‌مد ظله العالی) برای حمایت مادی و معنوی از ستایشگران اهل‌بیت (ع) در دهه ۸۰ تأسیس شد. مهم‌ترین مأموریت این بنیاد ارائه خدمات بیمه تأمین اجتماعی به ستایشگران اهل‌بیت (ع) است که بیش از ۹۵ درصد از بودجه بنیاد نیز صرف پرداخت حق بیمه،‌ به سازمان تأمین اجتماعی می‌شود. اساسنامه و اهداف این بنیاد توسط کارشناسان بیت مقام معظم رهبری مورد تأیید قرارگرفته و موسسه حسابرسی مفید راهبر نیز به عنوان بازرس مجمع عمومی در اساسنامه معرفی شده است. تمامی فرایندهای مالی بنیاد دعبل زیر نظر موسسه حسابرسی مفید راهبر، حسابرسان سازمان تبلیغات اسلامی و ناظرین سازمان امور مالیاتی انجام شده و در طول سال گزارش عملکرد مالی به مسئولین سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ارائه می‌شود. به عنوان نمونه، موسسه حسابرسی مفید راهبر در سال‌های ۹۰،‌۹۱ و ۹۲ عملکرد بنیاد دعبل را مطلوب ارزیابی کرده است. بنیاد دعبل تمامی مقررات مالی و مالیاتی کشور را رعایت کرده، همه‌ساله اظهارنامه دقیق مالیاتی به همراه گزارش حسابرسی خود را به سازمان امور مالیاتی ارائه می‌کند. این بنیاد که برای انجام مأموریت خطیر خود یک ستاد حداقلی ۱۴ نفره دارد، گزارش دقیق فعالیت‌های خود را هر سال برای اعضای محترم کمیسیون فرهنگی مجلس ارسال می‌کند. همچنین گزارش عملکرد بنیاد، برای اطلاع عموم به صورت منظم و مستمر در پایگاه اطلاع‌رسانی دعبل به آدرس Deabel.org منتشر می‌شود. بنیاد دعبل در طول ۱۰ سال فعالیت خود سعی کرده در حد بودجه و توان خود، بخشی از بار زندگی پیر غلامانی را که عمرشان را به پای تبلیغ اسلام و مدح ائمه معصومین گذاشته‌اند را به دوش بکشد. این مجموعه، نه یک ارگان دولتی بلکه یک موسسه عام‌المنفعه و غیرانتفاعی است که تک تک مداحان و شاعران خود را سهام دار آن می‌دانند. روا نیست که بدون تحقیق و بررسی دقیق و با ایراد اتهاماتی کلی و سنگین علاوه بر زیر سؤال بردن زحمات ده‌ساله یک مجموعه، امید چند هزار خانواده از متقاضیان در نوبت انتظار بیمه - که به دلیل محدودیت‌های بودجه چندین سال است در انتظارند - را بدل به ناامیدی و حتی بدبینی کرد. جامعه مداحان و شاعران آیینی کشور از مسئولین به‌ویژه نمایندگان محترم مجلس انتظار دارند تدبیری بیندیشند تا همه مداحان و شاعران آیینی، مانند سایر اقشار از پوشش بیمه تأمین اجتماعی برخوردار شوند. با تشکر پیوست اول : نامه جمعی از مداحان و شاعران پیشکسوت به مقام معظم رهبری در خصوص بیمه مداحان - سال ۱۳۸۴ پیوست دوم : دستور مقام معظم رهبری در خصوص بیمه مداحان و شاعران آیینی پیوست سوم : نظر صریح رئیس محترم دفتر مقام معظم رهبری در خصوص نظارت بیت مقام معظم رهبری بر هزینه های بنیاد دعبل پیوست چهارم: نمونه ای از گزارشات موسسه حسابرسی مفید راهبر در خصوص عمکلرد مالی بنیاد دعبل رونوشت: حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمدی گلپایگانی؛‌ ریاست محترم دفتر مقام معظم رهبری حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر سید مهدی خاموشی؛‌ ریاست محترم سازمان تبلیغات اسلامی جناب آقای دکتر نوبخت؛ ریاست محترم سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی علی انسانی – تهران غلامرضا سازگار– تهران صادق آهنگران –خوزستان محمدعلی مجاهدی– قم احد ده بزرگی– فارس محسن طاهری– تهران – مدیرعامل خانه مداحان مصطفی خورسندی– تهران – رئیس کانون مداحان و شاعران آیینی مهدی سلحشور– قم سید احمد شمس - قم جواد حیدری - تهران – رئیس مجمع شاعران اهل‌بیت(ع) محمدرضا عاصی- قم عباس حیدرزاده- قم علی اصغر مالکی نژاد- قم علی خورشیدی- قم سید علی سادات رضوی– تهران حمید منتظر– تهران حمید بهاری– تهران ابراهیم صدیق– تهران مصطفی مشایخی– تهران داود نور صالحی– تهران داود علیزاده– تهران حمید اکبری– تهران سید احمد هاشمی– تهران داود خورشیدی– تهران غلامرضا فلاح– قم حسن آهی – مداح - رئیس هیئت‌مدیره خانه مداحان محمود اکبر زاده یزدی– خراسان رضوی ماشاءالله ذاکری نژاد– سمنان اكبر بيضايي بناب - آذربايجان‌غربي حمیدرضا توسلی - چهارمحال و بختياري محمود اكبرزاده يزدي - خراسان‌رضوي علی‌اصغرقلعه‌نوعی - خراسان شمالي عبدالله گرجي - خراسان جنوبي علي رسولي - قزوين هوشنگ رضايي –كهكيلويه و بويراحمد سيدمسعود باقري - همدان عبدالحميد دشتي‌فرد– بوشهر حسين يوسفي‌نژاد - ايلام محمدرضا دهقان‌پور - يزد اکبر نوربهمنی - زنجان محمدرضا گلچين – مداح - كرمان محمدرضا سپه‌وند - لرستان عليرضا مرادي - مركزي محمد محسن زاده - مازندران دکتر سعید سیاح – استاد دانشگاه و مداح احمد سمیع - خوزستان داود عباسي - هرمزگان شوذب محمدی - البرز سيدمحمد حسيني - لرستان شکراله پارسا پور- خراسان شمالی حسن اجلالی- خراسان شمالی سید علی اصغر حسینی- خراسان شمالی مسلم ابراهیم‌پور- خراسان شمالی حسین خرمی- خراسان شمالی علی برومند- خراسان شمالی رسول فرخ مهر- خراسان شمالی حسین یزدانی- خراسان شمالی ولی اله قاسم پور- خراسان شمالی علی اصغر ابراهیم آبادی- خراسان شمالی عبدالحسین رسته- خراسان شمالی رضا حیدری- خراسان شمالی میرعلی رسولی- خراسان شمالی حسن ارجمندنیا- خراسان شمالی حسین علی رحمانی- خراسان شمالی علیرضا خیری- خراسان شمالی حمید قربانی- خراسان شمالی رجب قدوسی- خراسان شمالی محمدابراهیم بک‌زاده- خراسان شمالی مصطفی ریحانی- خراسان شمالی حیدرعلی نامجو- خراسان شمالی برات اله نوده- خراسان شمالی میرهاشم شریعت دوست- خراسان شمالی علی اصغر غنائی- خراسان شمالی جواد غنائی- خراسان شمالی محمدعلی صانعی‌فر- خراسان شمالی ولی ولی‌زاده- خراسان شمالی موسی زنبیل باف- خراسان شمالی سیدرحمت اله سبحانی- خراسان شمالی سید ابراهیم صلح جو- خراسان شمالی سیدرضا محبوبی- خراسان شمالی ابوالفضل موحدی- خراسان شمالی حسن قرح مقصودی- خراسان شمالی حسن‌علی آرین- خراسان شمالی مسعود یحیی آبادی- خراسان شمالی محمد حجابی- خراسان شمالی مصطفی محمدنیا- خراسان شمالی آقا محمد منصوری- کهکیلویه و بویر احمد سید نعمت بخشی- کهکیلویه و بویر احمد غلامرضا حجتی- کهکیلویه و بویر احمد محسن حیدری- کهکیلویه و بویر احمد احسان رحمانی- کهکیلویه و بویر احمد غلام‌عباس ابراهیمی- کهکیلویه و بویر احمد عباس رئیسی- کهکیلویه و بویر احمد سجاد رئیسی- کهکیلویه و بویر احمد مجید امیری- کهکیلویه و بویر احمد عقیل صالحی- کهکیلویه و بویر احمد فیض‌اله طاهری- کهکیلویه و بویر احمد پژمان سیفی- کهکیلویه و بویر احمد حمزه علی عیدی- کهکیلویه و بویر احمد بابک باقری- کهکیلویه و بویر احمد شکرخدا غفاری- کهکیلویه و بویر احمد غلامرضا رفیعی- کهکیلویه و بویر احمد محمدتقی قادری- کهکیلویه و بویر احمد کوروش صادقی- کهکیلویه و بویر احمد داور غیبی- کهکیلویه و بویر احمد رضا فرامرزی- کهکیلویه و بویر احمد مسلم محمدحسینی- کهکیلویه و بویر احمد رستم یوسفی- کهکیلویه و بویر احمد مسعود طاهری- کهکیلویه و بویر احمد بهرام طاهری- کهکیلویه و بویر احمد محمدعلی اشراقی- کهکیلویه و بویر احمد علیرضا احمدی- کهکیلویه و بویر احمد محمدطاهری- کهکیلویه و بویر احمد بهزاد مظاهری- کهکیلویه و بویر احمد سیدمحمود نوربخش- کهکیلویه و بویر احمد محسن قاسمی- کهکیلویه و بویر احمد همایون علی‌زاده- کهکیلویه و بویر احمد علی جعفری- همدان شاپور زارعی- همدان ابراهیم حاجی رنجبر- همدان حبیب‌اله عایقی- همدان حسین براتی- همدان جابر جعفری- همدان مصطفی رخشانی- همدان حسن ورمزیار- همدان علی نجفی- همدان حامد انواری همدانی- همدان حبیب محمدی- همدان عباس برازنده- همدان محسن داور- همدان بهنام حمیدی کیوان- همدان یونس زارعی- همدان گل‌علی زاهدی- همدان سیدمحمودرضا حسینی- همدان مجید مهرانی- همدان حسن شعبانی- همدان اکبر بختیاری- همدان سعید بختیاری- همدان عباس طاهری صابر- همدان ولی آرومند- همدان علی ایمانی- همدان محمود کرمی- همدان محمدرنگ چیان- همدان رضا محمدی- همدان مجتبی گردازگر- همدان علی اکبر صریحی- همدان عباس برازنده- همدان احمد سمیع - خوزستان سید محمد امام- خوزستان علیرضا دانش نیا- خوزستان سمندی‌زاده- خوزستان جواد نبوی- خوزستان سید ابوالقاسم رضا توفیق- خوزستان محمد رضا نبوی- خوزستان امیدرضا روغنی زاده- خوزستان اسماعیل ایراندوست- بوشهر حاج علی تشکری- بوشهر عادل عباسیان- بوشهر مصطفی گراشی- بوشهر ایمان میرشکاری- بوشهر حسین نجاریان- یزد استاد شاکر- یزد جمال رحمتی- یزد شریفی فرد- یزد دهقان هراتی- یزد علی خدایی- یزد رضا تقی‌زاده- یزد تقی منتظری- یزد حسین گلاب- یزد داود صباق‌السادات- یزد حسین تمیز- یزد مهدی ذاکریان- یزد حسین مزیدی- یزد ابراهیم دهقان- یزد سعید میرزائی نسب- یزد حسین شاکری- یزد محمد شعبان زاده- یزد حسین صمدزاده- یزد ملارضائی- یزد سعید کمالیان- یزد غلام‌رضا شیری- یزد محسن صمدی پناه- یزد سیدمحمود میرحسینی- یزد احمد واعظی‌نیا- یزد سیدجواد حسینی - زنجان حسن رزاقی- زنجان عباس آقاجانلو- زنجان سینا غلامی- زنجان سعید عباسی- زنجان علی کریمی- زنجان اباصلت قاسمی- زنجان خلیل فرهادی- زنجان بهروز باقری- زنجان روح اله نوروزی- زنجان محمد بیات- زنجان صفر رسولی- زنجان محمدرضا حیدری- زنجان رضا دویران- زنجان علی نصیری- زنجان رحمان شاجری- زنجان جلیل محمدی- زنجان علی سپهری- زنجان امیرحسین خلفی- زنجان سید محمدحسینی- خراسان جنوبی سعید صباغی- خراسان جنوبی غلامعلی تواضع- خراسان جنوبی محمد مرادی- خراسان جنوبی جوان- خراسان جنوبی کاظمی زاده- خراسان جنوبی سعید صباغی - خراسان جنوبی مجتبی کرمی- سمنان حسین ترحمی- سمنان اسماعیل باقرتاش- سمنان اسماعیل یارمحمدی- سمنان ناصر همتی- سمنان محمود کاشفی- سمنان حسن اشرف- سمنان ابراهیم شریعتی- سمنان محمد ازاقی- سمنان سید عباس تقوی- سمنان سید علی اصغر تقوی- سمنان سید اسماعیل داور پناه- سمنان جواد اشرف- سمنان احد ادهم- سمنان ابوذر ادهم- سمنان مهدی سعدی- سمنان مجتبی کردی- سمنان مهدی دارایی- سمنان مهدی فاطمی نیا- سمنان مهدی طاهریان- سمنان حمید صادقی- آذربایجان غربی آسیابان- آذربایجان غربی ابراهیم کریمی- آذربایجان غربی باقر جعفرنژاد- آذربایجان غربی میرخلیل فرازی- آذربایجان غربی یحیی خلیلی- آذربایجان غربی یوسف علیپور- آذربایجان غربی پرویز شکورزاده- آذربایجان غربی امیر اصغری- آذربایجان غربی مختار آقا مولایی- کرمان رضا زحمتکش- کرمان مهدی صالحی- کرمان مجید افضلی- کرمان عبداله علی‌زاده- کرمان حمید میرزایی- کرمان علی کدخدایی- کرمان حسین پناهنده- کرمان مهدی راهنمایی- کرمان عباس ابوالحسنی- کرمان ایرج اسکندری- البرز فریدون مغانلو- البرز حسن جوانمرد- البرز رئوفی- البرز امیر میکائل‌زاده- البرز سید محمد حسینی- البرز ایزدیار- البرز یحیی حسنی- البرز قادر پاشایی- البرز حسشن رضازاده- البرز عبداله علیزاده- البرز میرزاآقا پاشایی - البرز ابوالفضل ثقفی - قزوین حسینعلی نظری - قزوین کشمرزی - قزوین قاسم شیخ نجفی - قزوین سبحان سلطانی - قزوین اکبر عابدیها - قزوین یزدان خانی - قزوین محمد رجبی - قزوین عباس‌زاده - قزوین قنداقسازان - قزوین کریمی - قزوین سیدعبدالحمید مرتضوی - قزوین سیدرضا هاشمی - قزوین یارمحمدی - قزوین علی زامیاد - هرمزگان غلام پورعبدالهی - هرمزگان صادق ابراهیمی - هرمزگان رضا شنبه‌ زاده - هرمزگان حمید ملک محمدی - هرمزگان مصطفی صفری - هرمزگان اسماعیل محرابی - هرمزگان ذبیح‌اله محبی - هرمزگان اسحق ایرانمنش - هرمزگان علیرضا یزدی یحی آبادی - هرمزگان حسین رنجبر - هرمزگان ضرغام علوی نیا - هرمزگان سید محمد ثمره موسوی - هرمزگان غلام احمدی پناه - هرمزگان محمد پلاسی زاده - هرمزگان اسماعیل تذرو - هرمزگان مجتبی عابدینی - هرمزگان غلامرضا میرزاده - هرمزگان علی افخمی - هرمزگان مسعود دهقانی - هرمزگان درباره بنیاد دعبل بیشتر بدانیم ]]> بنیاد دعبل Wed, 31 Jan 2018 08:49:11 GMT http://deabel.org/vdca0mne.49nuy15kk4.html طرح پیشنهادی فاز دوم پروژه‌ی نوحه نواحی در هیئت علمی بنیاد دعبل http://deabel.org/vdch-mnx.23niidftt2.html  سومین جلسه‌ی دوره سوم هیئت علمی بنیاد دعبل خزاعی به ریاست دکتر محمدرضا سنگری و با حضور اعضا آقایان محمد اسفندیاری، مهدی امین‌فروغی، جبار رحمانی، مسلم نادعلی‌زاده، سعید طاووسی مسرور، محسن حسام مظاهری و امیرعیسی ملکی صبح روز سه‌شنبه 3بهمن ماه 96 برگزار شد. در این جلسه، طرح پیشنهادی فاز دوم پروژه‌ی نوحه نواحی بررسی شده و به تصویب رسید. همچنین اعضا به بحث و تبادل نظر در موضوع سیاست‌گذاری انتشارات دعبل خزاعی پرداختند. ]]> بنیاد دعبل Wed, 24 Jan 2018 07:06:20 GMT http://deabel.org/vdch-mnx.23niidftt2.html آغاز به کار سومین دوره هیئت علمی بنیاد دعبل http://deabel.org/vdcaayne.49nuy15kk4.html اولین نشست دوره سوم هیئت علمی بنیاد دعبل خزاعی به ریاست محمدرضا سنگری و با حضور دیگر اعضا، محمد اسفندیاری، مهدی امین فروغی، اسماعیل امینی، مسلم نادعلی‌زاده، سعید طاوسی مسرور، محسن حسام مظاهری و امیر عیسی ملکی برگزار شد. در این نشست علاوه بر معارفه اعضای جدید، در مورد پیشینه جلسات هیئت علمی بنیاد دعبل، نشستهای علمی و ادبی بنیاد مانند نشست های نقد کتاب و کتاب سال عاشورا جایزه دعبل ، انتشارات دعبل و برنامه‌های آینده هیئت علمی بحث و گفتگو شد. دکتر سنگری در ابتدای جلسه علاوه بر مرور فعالیت‌های 6 ساله هیئت علمی گفت: در دوره جدید هیئت علمی بنیاد دعبل چهره‌های جوانی حضور دارند و با حضور نیروهای جوان می‌توانیم  گامهای بلند و مؤثرتری در تحقق اهداف و آمال  هیئت علمی برداریم.  در گذشته بنیاد دعبل عمدتا کارهای رفاهی و خدمت رسانی به ذاکران و مداحان اهل بیت را انجام میداد و به مرور این نیاز که در عرصه فرهنگ نیاز باید کارهایی صورت بگیرد احساس شد و از همان زمان هیئت علمی بنیاد دعبل در سال 1390 تشکیل شد و همین امر باعث شد که بنیاد دعبل هویت فرهنگی به خود بگیرد و اکنون این وجه وجودی بنیاددعبل برای افرادی که با این مجموعه در ارتباط هستند کاملا شناخته شده است. تدوین مرامنامه ستایشگری، برگزاری جلسات نقد کتاب، برگزاری نشست‌های علمی و برگزاری دو دوره کتاب سال عاشورا جایزه دعبل  از جمله فعالیت های هیئت علمی بنیاد دعبل در ادوار قبلی بوده است. معرفی اعضای هیئت علمی بنیاد دعبل:   دکتر محمدرضا سنگری؛ نویسنده و پژوهشگر و استاد دانشگاه (حوزه‌ی تخصص: ادبیات و تاریخ)    استاد محمد اسفندیاری؛ نویسنده و پژوهشگر (حوزه‌ی تخصص: تاریخ، مقتل و کتاب‌شناسی) دکتر اسماعیل امینی؛ نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه (حوزه‌ی تخصص:ادبیات فارسی) استاد مهدی امین‌فروغی؛ نویسنده و پژوهشگر (حوزه‌ی تخصص: ادبیات و موسیقی مذهبی) دکتر مسلم نادعلی‌زاده؛ نویسنده و پژوهشگر  (حوزه‌ی تخصص: ادبیات فارسی) دکتر جبار رحمانی؛ نویسنده و پژوهشگر و استاد دانشگاه (حوزه‌ی تخصص: انسان‌شناسی) دکتر سعید طاووسی مسرور؛ نویسنده و پژوهشگر  (حوزه‌ی تخصص: تاریخ اسلام) امیر عیسی ملکی؛ پژوهشگر (حوزه‌ی تخصص: ادبیات و جامعه‌شناسی) محسن حسام مظاهری؛ نویسنده و پژوهشگر (حوزه‌ی تخصص: جامعه‌شناسی و تشیع) ]]> بنیاد دعبل Tue, 26 Dec 2017 09:52:56 GMT http://deabel.org/vdcaayne.49nuy15kk4.html دعبل منتشر کرد؛ نوحه‌نواحی اصفهان، بوشهر، یزد + لوح فشرده اجرای صوتی نوحه‌ها http://deabel.org/vdcee78x.jh8wpi9bbj.html در آستانه‌ی ماه محرم 1439 هجری قمری، «انتشارات دعبل خزاعی» منتشر کرد: نوحه نواحی 5: نوحه‌خوانی در اصفهان نوحه نواحی 6: نوحه‌خوانی در بوشهر نوحه نواحی 7: نوحه‌خوانی در یزد مجموعه‌ی «نوحه نواحی» محصول پروژه‌ای تحقیقاتی است که به سفارش «بنیاد دعبل خزاعی» و با هدف ثبت میراث ارزشمند نوحه‌خوانی در مناطق مختلف کشور با روش پژوهش میدانی، از سال 1391 آغاز شده و کماکان ادامه دارد. محقق این مجموعه متین رضوانی‌پور ـ پژوهشگر موسیقی مذهبی ـ است و آوانگاری نوحه‌ها را محمدباقر زینالی و علی شادکام برعهده دارند. در هر مجلد، متن 72 نوحه‌ی منتخب، همراه با مشخصات فنی موسیقایی و آوانگاری هر نوحه آمده است. همچنین لوح فشرده‌ی اجرای صوتی نوحه‌ها توسط مداحان پیشکسوت هر شهر ضمیمه‌ی هر کتاب است. پیش‌تر، از این مجموعه، چهار عنوان مربوط به نوحه‌خوانی در مناطق همدان، سمنان، گلستان و شیراز منتشر شده بود. مجلدات بعدی نیز در دست آماده‌سازی است و توسط انتشارات دعبل خزاعی منتشر خواهد شد. ]]> بنیاد دعبل Thu, 14 Sep 2017 07:52:21 GMT http://deabel.org/vdcee78x.jh8wpi9bbj.html دغدغه گفتمان سازي http://deabel.org/vdcjymet.uqevyzsffu.html اهميت گفتمان سازي از آن جهت است که اگر مي‌خواهيم يک خواسته‌اي تحقّق پيدا کند، قدم اوّل اين است که اين خواسته را به‌صورت يک گفتمان پذيرفته شده در بياوريم. به واقع اگر تفکري به صورت گفتمان در آمد، اجراي آن ديگر کار دشواري نيست. گفتمان يعني يك مفهوم و يك معرفت در برهه‌اي از زمان در يك جامعه همه‌گير بشود. از اين منظر گفتمان يک جامعه مثل هواست، همه تنفسش مي‌کنند؛ چه بدانند، چه ندانند؛ چه بخواهند، چه نخواهند.   رهنمودهاي رهبر معظم انقلاب اسلامي نکات مهمي را به عنوان اولويت‌ها و فوريت‌هاي دولت يازدهم برشمردند که هر يک از آنها بايد توسط مجموعه مربوط پيگيري و دنبال شود. اما در اين ميان برخي رهنمودها حالتي پايه و فراگير دارد که بنظر مي‌سد هم هيئت دولت و هم ديگر فعالين اثرگذار جامعه نيز بايد بدان توجه ويژه نمايند. يکي از نکات قابل تاملي که معظم له بدان تاکيد داشتند، توجه به ضرورت گفتمان سازي و اهميت آن است. معظم له در طول سال‌هاي اخير بارها بر ضروت اين امر تاکيد داشته و آن را لازمه موفقيت بسيار از اولويت‌ها و برنامه‌هاي کشور دانسته اند. معظم‌له در آخرين ديدارشان با هيئت دولت فرمودند: «نکته‌ي چهارم، گفتمان‌سازي است؛ ببينيد در صحبتهاي آقاي دکتر ستّاري، بر مسئله‌ي علم و اقتصاد دانش‌بنيان و شرکتهاي دانش‌بنيان و مانند اينها تکيه شد و تأکيد شد - بعضي دوستانِ ديگر هم اشاره کردند - اين ناشي از يک گفتمان ده دوازده ساله است. يعني وقتي که بحث شکستن خطوط مقدّم علمي و نهضت نرم‌افزاري و توليد علم مطرح ميشود، دنبال مي‌شود، گفته ميشود در دانشگاه‌ها و تبديل به گفتمان مي‌شود، نتيجه اين مي‌شود که بنده گاهي اوقات که اينجا مي‌نشينم و مثلاً مجموعه‌ي دانشگاهي - چه دانشجو، چه استاد - مي‌آيند، مي‌بينم همان حرفهايي را که ما مثلاً گفتيم، اينها دارند همان حرفها را به عنوان مطالبه بيان مي‌کنند؛ اين مي‌شود گفتمان، اين گفتمان است، اين خوب است؛ وقتي اين‌جور شد، آن‌وقت اين پيشرفتهاي علمي پيش مي‌آيد. ما امروز در مسائل فضايي، در مسائل هسته‌اي، در نانو، در فنّاوري زيستي و ديگر موارد گوناگون، پيشرفتهاي زيادي داريم، پيشرفتهاي مهمّي داريم؛ اين پيشرفتها ناشي از همين گفتمان‌سازي است. وقتي گفتمان‌سازي شد، آن‌وقت همه به اين فکر خواهند افتاد، يعني در همه يک انگيزه‌اي به وجود مي‌آيد؛ کأنّه يک جادّه‌ي وسيع و يک بزرگ‌راهي به وجود مي‌آيد که همه ميل مي‌کنند از اين بزرگراه حرکت کنند؛ بنابراين گفتمان‌سازي خيلي مهم است. البتّه با تکرار کلمه‌ي «اقتصاد مقاومتي» گفتمان‌سازي نمي‌شود، نبايد کاري کرد که اين کلمه حرف را همين‌طور اين قدر تکرار کنيم که از دهن بيفتد؛ نه، بلکه با تبيين و با توضيح و مانند اينها بيان بشود.»[۱] تاکيد ايشان در باب ضرورت گفتمان سازي را مي‌توان در ذيل مباحثي چون اقتصاد مقاومتي، جنبش نرم افزاري، نقشه جامع علمي کشور، الگوي اسلامي - ايراني پيشرفت، دهه پيشرفت و عدالت، ايستادگي و مقاومت و ... نيز مشاهده نمود. ايشان پيش از اين با تاکيد بر اينکه «گفتمان‌‌سازي در خصوص اقتصاد مقاومتي و تبديل آن به يك گفتمان عمومي، بسياري از مشكلات را بر طرف و كارها را تسهيل خواهد كرد.»[۲] در بند ۲۱ ابلاغ سياست‌هاي کلي «اقتصاد مقاومتي» نيز بر «تبيين ابعاد اقتصاد مقاومتي و گفتمان سازي آن بويژه در محيط‌هاي علمي، آموزشي و رسانه‌اي و تبديل آن به گفتمان فراگير و رايج ملي.»[۳] تاکيد ورزيدند. معظم‌له لازمه‌ي تحقق الگوي اسلامي - ايراني پيشرفت و رسوخ آن در ميان نخبگان را گفتمان‌سازي آن در جامعه دانسته و بر اين تاکيد دارند که بايد از طريق گفتمان‌سازي و بهره‌گيري از ديدگاه‌هاي نخبگان و صاحب‌نظران، و با صبر و حوصله، الگويي فاخر، مستحكم و ارزشمند تدوين شود. [۴] اهميت گفتمان سازي در نگاه ايشان از آن جهت است که اگر مي‌خواهيم يک خواسته‌اي تحقّق پيدا کند، قدم اوّل اين است که اين خواسته را به‌صورت يک گفتمان پذيرفته شده در بياوريم.[۵] به واقع اگر تفکري به صورت گفتمان در آمد، اجراي آن ديگر کار دشواري نيست.[۶] در نگاه ايشان گفتمان يعني يك مفهوم و يك معرفت در برهه‌اي از زمان در يك جامعه همه‌گير بشود.[۷] در حقيقت گفتمان يعني باور عمومي؛ يعني آن‌چيزي كه به صورت يك سخنِ مورد قبول عموم تلقي بشود، مردم به آن توجه داشته باشند.[۸] از اين منظر گفتمان يک جامعه مثل هواست، همه تنفسش مي‌کنند؛ چه بدانند، چه ندانند؛ چه بخواهند، چه نخواهند.[۹] در اين نگاه گفتمان با گفتن حاصل مي‌شود؛ با تبيينِ لازم - تبيين منطقي، تبيين عالمانه و دور از زياده‌روي‌هاي گوناگون - حاصل مي‌شود؛ با زبان صحيح، با زبان علمي و منطقي و با زبان خوش، بايستي اين مطالب را منتقل كرد.[۱۰] به همين خاطر است که معظم‌له در جمع طلاب و روحانيون چنين يادآوري مي‌کند که: «تبليغ بايد جريان ساز باشد، تبليغ بايد گفتمان ساز باشد، تبليغ بايد فضا ايجاد کند؛ گفتمان ايجاد کند. گفتمان يعني يک مفهوم و يک معرفت همه‌گير بشود در برهه‌اي از زمان در يک جامعه. آنوقت، اين مي‌شود گفتمان جامعه. اين، با کارهاي جدا جداي برنامه‌ريزي نشده، حاصل نخواهد شد؛ اين کار احتياج دارد به برنامه‌ريزي و کارِ فعال و مثل دميدن پيوسته‌ي در وسيله‌ي فشاري است که ميتواند آب يا مايه‌ي حيات يا هوا را به نقاط مختلفي که مورد نظر است، برساند. بايد دائم با اين دم دميد، تا اين اشتعال هميشه باقي بماند. اين کار هيچ نبايد متوقف بشود و به برنامه‌ريزي احتياج دارد.» [۱۱] حکيم فرزانه انقلاب اسلامي گفتمان‌سازي را وظايف دستگاه‌هاي فرهنگي و در ميان نيروهاي اجتماعي، وظيفه فرهيختگان کشور اعم از روحانيون و دانشگاهيان و جوانان و دانشجويان مي‌داند و تصريح دارند که در اين امر نقش رسانه‌ها و بالخصوص نقش روحانيون و نقش بزرگان و اساتيد دانشگاهي حتماً نقش بارز و مهمي است.[۱۲] معظم‌له در کلامي مي‌فرمايد: «دانشجو گفتمان‌ساز است. شما وقتي که يک آرماني را دنبال مي‌کنيد، مي‌گوييد، تکرار مي‌کنيد و بجد پاي آن مي‌ايستيد، اين يک گفتمان در جامعه ايجاد مي‌کند، اين موجب تصميم‌سازي مي‌شود؛ زيدِ تصميم‌گير در فلان مرکز تصميم‌گيري مديريت کشوري، وقتي که يک چيزي به‌عنوان يک گفتمان درآمد، مجبور مي‌شود دنبال بکند.»[۱۳] رهبري انقلاب از رسانه‌ملي نيز مي‌خواهد که به‌وسيله‌ي برنامه‌هاي خوب و برنامه‌سازي‌هاي خوب، گفتمان‌هاي مورد نياز جامعه را تامين و تضمين كند.[۱۴] با اين احوال بايد براي فراگيري مفاهيم ارزشي و مترقي و تبديل آنان به مطالبات عمومي و گفتماني فراگير تلاش کردد و آن را فريضه‌اي براي اصحاب رسانه و همه آنهايي که تريبوني در اختيار داشته و توانايي قلم و بيان دارند، دانست. وحید شفیعی --------------------------------------------------     [۱] . (۳/۶/۹۵) [۲] . (۶/۱۲/۹۲) [۳] . (۲۹/۱۱/۹۲) [۴] . (۱۴/۱۲/۹۱) [۵] . (۱۳/۴/۹۴) [۶] . (۱۴/۱۰/۹۰) [۷] . (۲۲/۹/۸۸) [۸] . (۱۵/۱۲/۹۲) [۹] . (۱۴/۱۰/۹۰) [۱۰] . (۱۵/۱۲/۹۲) [۱۱] . (۲۲/۹/۸۸) [۱۲] . (۱۴/۱۰/۹۰) [۱۳] . (۲۰/۴/۹۴) [۱۴] . (۱۱/۹/۸۳) ]]> بنیاد دعبل Mon, 10 Apr 2017 06:14:13 GMT http://deabel.org/vdcjymet.uqevyzsffu.html روایتی از ساخته شدن مسجد امیرالمومنین(ع) توسط مرحوم آهی + مراسم سالگرد http://deabel.org/vdcjtiet.uqevozsffu.html مسجد امیرالمؤمنین به نام «مسجد آهی» بود. این مسجد را در سال 1326 مرحوم حاج قربانعلی آهی و با وقف 150 متر از زمین خانه خود آن را احداث کرد كه به مدت 47 سال و تا 1373 شمسی به نام مسجد آهی بود. در این سال، علی آهی 250 متر زمین از خانه موروثی خود را به آن اضافه و تجدید بنا کرد. حدود 50 متر زمین ارثیه بانو حاجیه حوا آهی، مادر علی آهی نیز بنا بر وصیت آن بانو به زمین مسجد اضافه شد. مسجد حضرت امیرالمومنین اكنون 400 متر است. قصه توسعه و تغییر نام مسجد بسیار مفصل است. علی آهی در روز عید غدیر سال 1373 خواهران و برادرانش را به منزل خود دعوت كرد و به آنها گفت: «چند وقت دیگر كه ما مردیم، مردم چه میدانند آهی چه كسی بوده است. اگر به اسم آهی باشد، هر كاری كه ما میكنیم، برای نام آهی میكنیم و اگر به نام امیرالمؤمنین باشد، هر كاری انجام دهیم، به نام امیرالمؤمنین است. بیایید پدر خود را مهمان امیرالمؤمنین كنیم و نام این مسجد را به نام امیرالمؤمنین تغییر دهیم.» همه قبول کردند و همان روز پارچه نوشته‌ای به خط محسن غلامحسینی، مداح و از شاگردان حاج علی آهی به نام مسجد امیرالمؤمنین روی فنس‌های اطراف مسجد تازه تخریب‌ شده نصب شد. ... و فردا پنجشنبه 17 فروردین از ساعت 9 تا   13  دومین سالگرد مرحوم حاج علی آهی در مسجد امیرالمومنین(ع) برگزار خواهد شد. بزرگراه امام علی(ع) پایین‌تر از پیروزی، لاین کنارگذر، ابتدای خیابان کرمان. ]]> بنیاد دعبل Wed, 05 Apr 2017 06:21:03 GMT http://deabel.org/vdcjtiet.uqevozsffu.html حاشیه هایی از دیدار مداحان با رهبر انقلاب/ تذکر مجری به کسانی که کمتر مستمع بوده‌اند http://deabel.org/vdchkmnx.23nzmdftt2.html حجت الاسلام میلاد امینی موحد از مهمانان دیدار اسفند ماه مداحان با رهبر انقلاب بود که حاشیه نگاری این ضیافت را به  رشته تحریر در آورده که در ادامه منتشر می شود.   از ایستگاه متروی تئاتر شهر خارج می‌شوم و با تعجب به دوروبر خودم نگاه می‌کنم؛ با اینکه از آخرین دیدار با رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی هنوز یک سال هم نمی‌گذرد اما گویی همه چیز برای چشمانم عجیب می آید و برایم سخت است که راه حسینیه امام خمینی را در خیابان فلسطین پیدا کنم. آرام آرام خودم را به دو افسر پلیس راهنمایی ورانندگی نزدیک می‌کنم. -پس تقاطع فلسطین و جمهوری کجاست؟!  با روی باز راهنمایی مان می‌کند و پس از تشکر و خداحافظی می‌گویند:  - سلام ما را هم به آقا برسانید. در منطقه منتهی به حسینیه امام خمینی از  افسر تا مغازه دار و رهگذر همه می‌دانند توفیق همسایگی با حسینیه ای را دارند که به برکت حضرت روح الله بنا شده است و می‌دانند حسین و زینبی نبود اگر روح خدا در این سرزمین دمیده نمی‌شد. سالها گریه به تو جرم تلقی می‌شد  گریه هرشب ما برکت روح الله است  پس از انجام امورات بازرسی و قبل از ورود به حسینیه پیرمردی خوش سیما از میهمانان می‌خواهد شیر و شیرینی تبرکی به مناسبت میلاد حضرت زهرا سلام الله علیها میل کنند؛  اما غافل از اینکه ما خسته و گرسنه و بدون صبحانه... به یاد شب های هیئت تا توانستیم شیر و شیرینی تبرکی خوردیم و نگاه می کردم به جعبه ای که کم کم خالی می شد... ساعت 8:10 صبح وارد حسینیه می‌شوم و به زحمت جایی را پیدا می‌کنم که بتوانم از آنجا هم جایگاه مداحان و هم میهمانان و از همه مهمتر رهبر انقلاب را ببینم. آهسته آهسته از کنار خودم تا انتهای حسینیه را از نظر می‌گذرانم متوجه می‌شوم نه فقط من که همه، محل نشستن شان را  با جایگاه رهبر انقلاب تنظیم می‌کنند. همه تشنه نگاهی پدرانه از سوی حضرت آقا هستند . آن تیر که چشم تو رها کرد آمد به دلم درد دوا کرد  ساعت 9:10 حسینیه امام خمینی  مملو از جمعیت شده و پیرغلامان و میهمانان ویژه نیز اندک اندک وارد حسینیه می‌شوند و بعد از سلام واحوال پرسی جایی برای خودشان پیدا می‌کنند. حاج غلامرضا سازگار اما وقتی وارد می‌شود همه مداحان به احترام یک عمر نوکری خالصانه اباعبدالله از جا بلند می‌شوند و صلواتی برای سلامتی ایشان می‌فرستند . او هم آرام آرام می‌رود در کنار حاج منصور ارضی روی صندلی می‌نشیند.   یک مداح جوان ترک زبان با صدای رسا شعری می‌خواند و همه میهمانان حسینیه را با خود همراه می‌کند. هانسی  گرو هین بله مولا سی وار  شیعه لرین حضرت عباسی وار  (1) فضای حسینیه با نصب هنرمندانه «پارچه های خاکی» و «پرچم های یا فاطمه الزهرا» حال و هوای جبهه و جنگ به خود گرفته است. ندای ( یازهرا یا زهرا) بار دیگر میهمانان حسینیه را به وجد می‌آورد مداح جوانی که گویا از اهالی کرمانشاه بود شعری را با اشک و آه می‌خواند و دیگر ستایش گران "آمین" و "احسنت" می‌گفتند: یا زهرا یا زهرا           روزی مون کربلا کن یاز هرا یازهرا            رهبر ما رو دعا کن  حاج محسن طاهری از پشت تریبون تذکرات مرسوم را به مداحان یادآوری و تاکید می‌کند که کسی  بدون هماهنگی با شعر خوانی نظم جلسه را بهم نریزد . پیرغلامی‌که کنارم نشسته بود گفت: «هیچ کسی گوش نمیده». با تعجب پرسیدم:«آخه چرا ؟!» با خنده گفت:«این مداحان همیشه صاحب جلسه بودند و هیچ وقت نقش مستمع را ایفا نکردند.» من هم می‌خندم و جمله حکیمانه اش را با تکان دادن سر تایید می‌کنم مجری برنامه از میهمانان دعوت می‌کند که سرود از قبل آماده شده به مناسبت این دیدار خاص و دلبرانه را با هم تمرین کنند. بعد از اتمام همخوانی سرود، سکوتی بر حسینیه حاکم می‌شود یکی از مداحان که گویا تجربه شرکت در دیدارهای سالیانه را دارد با سبکی زیبا و دلنشین و صدایی نسبتا بلند ندا سر داد: ای پسر فاطمه منتظر شماییم ... مداحان اما نیم خیز به جایگاه نگاه می‌کنند؛ در یک لحظه صدا ها در هم می‌پیچد و پس از اینکه تمام جمعیت حاضر برای رهبر انقلاب قیام می‌کنند یک صدا فریاد می‌زدند: دست خدا بر سر ما خامنه ای رهبر ما   حضرت آقا با تبسمی‌دلبرانه به حضار اظهار لطف می‌کنند و در جایگاه می‌نشینند و قاری هم که مترّصد این لحظه بود؛ قرائت خود را شروع می‌کند. وقتی به آیات سوره کوثر می‌رسد، مداحان با «بارک الله» و «طیب الله» از او و قرائت زیبایش تشکر می‌کنند. مجری از حضار می‌خواهد به مناسبت فرخنده سالروز میلاد حضرت زهرا (سلام الله علیها) صلوات منتسب به ایشان را با هم قرائت کنند. (اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الصِّدّیقَةِ فاطِمَةَ الزَّکِیَّةِ حَبیبَةِ حَبیبِکَ وَنَبِیِّکَ وَا ُمِّ اَحِبّآئِکَ وَاَصّفِیآئِکَ ...) دستان حضرت آقا حالت دعا و نم نم اشک؛ چشمانشان را فرا می‌گیرد. مجری اعلام می‌کند به رسم همه ساله جمعی از مداحان در حضور رهبرانقلاب به مدیحه سرایی می‌پردازند. و اجازه خواست تا ابتدا از آقای امیر عارف که از مداحان دیار قدس رضوی است برای اجرا دعوت بکند. آقای عارف با نوای دلنشین اش فضا را امام زمانی کرد و بعد از او آقای محمدنبوی از قزوین نیز با اشعاری از مرحوم شفق به بیان فضائل و کمالات حضرت زهرا سلام الله علیها می‌پردازد. شعر خوانی ایشان که تمام شد، مداحی میان سال از بین جمعیت شروع به خواندن ابیاتی حماسی کرد ؛ مجری که میخواست مداح بعدی را دعوت کند با اشاره رهبری دست نگه داشت تا شعرخوانی آن شخص تمام شود. حضرت آقا بعد از اتمام شعرخوانی از او تشکر کرد و آن شخص هم با صدای رسا درخواست ملاقات خصوصی داشت که مقام معظم رهبری گفتند: ماشالله به این صدا {خنده حضار} ان شاءلله بعد از جلسه .... حالا مجری از مداح کرمانشاهی آقای یزدان ناصری دعوت می‌کند تا اجرای خود را شروع کند آقای ناصری اجرای خود را آرام شروع می‌کند اما پای شعرش وقتی به حال و هوای دفاع مقدس می‌رسد؛ غیرت و حماسه را با هم در می‌آمیزد و با شور و نوای خاصی خواند:  یاد زهرا از دوکوهه تا شلمچه جاری است  یاد زهرا یادی از شبهای خوب سنگر است  یاد مردانی که بعد از سالها یادشان  همچون لا حول ولا قوه شهادت پرور است  پای تا سر آتش غیرت شو از دشمن نترس  این زمان آتش نباشی سهم تو خاکستر است  اما به این بیت که رسید جمعیت نیم خیز شده یک صدا می‌گفتند:« هیهات منا الذله» «عزت ما با امان نامه نمی‌آید به دست  هرکسی ذلت پذیرد مرگ او را بهتر است» یزدانی و فرزند خردسالش بعد از اتمام مدیحه سرایی به محضر رهبر انقلاب می‌روند و دستان رهبر را می‌بوسند حضرت آقا هم احوالپرسی صمیمانه ای می‌کند و از اجرای خوب این مداح کرمانشاهی تشکر می‌کند. مجری اعلام می‌کند که در این قسمت برنامه از شاعر آئینی کشورمان جناب آقای هادی جانفدا از کرج دعوت می‌کنیم تا برای اجرای شعر خود به جایگاه بیایند.آقای جانفدا هم شعری در وصف صدیقه طاهره اجرا می‌کند که مورد توجه رهبر انقلاب قرار گرفت: جنس لبخند تو از ترانه، گریه های تو هم عاشقانه یک نگاهت برایم بهانه، تا فدایت شوم عاشقانه جانفدا فرصت را غنیمت می‌شمارد و بعد از اتمام اجرای خود به رسم دیگر مداحان به حضور رهبر معظم انقلاب می‌رود تا از نزدیک عرض ارادت کند. این بار اما مجریِ برنامه از مرتضی حیدری آل کثیر شاعر خوزستانی دعوت می‌کند تا اشعاری به زبان عربی اجرا کند. قبل از اینکه آقای آل کثیر به جایگاه برسد برای چندمین بار  پنج یا شش نفر از میان جمعیت و در جاهای مختلف شروع به شعر خوانی می‌کنند که همین باعث می‌شود صدایشان در هم بپیچد و نامفهوم جلوه دهد. شاعر خوزستانی با زیرکی «بسم الله الرحمن الرحیم» را با تحریر زیبایی می‌خواند که موجب جلب توجه همه مداحان می‌شود و بعد از آن به ادامه شعرخوانی می‌پردازد. مرتضی حیدری آل کثیر به زبان عربی اشعاری به سبک «ابوذیه» در وصف حضرت زهرا (س) خواند که نگاه دقیق و تحسین رهبری را در حین اجرا بدنبال داشت. البته شاید تعداد کسانی که به زبان عربی مسلط بوده و معنای اشعار مرتضی حیدری آل کثیر را در مجلس متوجه شوند انگشت شمار باشند اما تسلط فوق العاده رهبری به ادبیات عرب؛ اعتماد به نفس آل کثیر را دوچندان می‌کند تا اجرای موفقی داشته باشد البته او هم در انتهای اشعارش از جمعیت؛ هم صلوات می‌گرفت و هم گاهی کمک برای همخوانی که مداحان هم، سنگ تمام گذاشتند آنجا که با هم زمزمه کردند:  ام ابیها ام ابیها  /   فوزنا فیها فوزنا فیها  آقای آل کثیر بعد از اتمام اجرای خود به سرعت خودش را به محضر رهبر انقلاب رسانده و دست جانباز ناخدای انقلاب را می‌بوسد. سلام گرمی‌به نیابت از مردم خوزستان نیز به رهبر انقلاب می‌رساند که حضرت آقا پاسخ می‌دهند: «علیکم السلام» قبل از اینکه مجری بخواهد مداح بعدی را معرفی کند یک نفر از میان جمعیت نسبتا ساکت با صدای بلند شعری حماسی در وصف رهبر انقلاب قرائت کرد که پس از پایان حضرت آقا با تبسم از وی تشکر کرد و بلا فاصله آن شخص با صدای بلند گفت: «آقا جان جمال تو عشقه» که با خنده حضار و رهبر انقلاب همراه شد.   وقتی مجری اعلام می‌کند جناب آقای شهروز حبیبی مداح اردبیلی برای اجرا به جایگاه تشریف بیاورند، اکثر جمعیت احسنت گویان به استقبال اجرای او رفتند. اجرای آقای حبیبی شباهت زیادی به استادش مرحوم سلیم موذن زاده اردبیلی داشت و توجه مهمانان را به خود جلب کرده بود. او قبل از اینکه به ابیات زیر برسد گفت: «حضرت آقا ثواب این ترکیب را تقدیم می‌کنم به روح امام و شهدا و اساتیدی که از دست دادیم استاد حاج علی آهی و استادم سلیم موذن زاده اردبیلی» و خواند: باید که پرچم تو نماد زمین شود باید همیشه نام تو نقش جبین شود پاینده است هرکه تورا همنشین شود پس رهبری که فاطمه دارد چنین شود دشمن حریف شیعه حیدر نمی‌شود هرگز حریف هیبت رهبر نمی‌شود مداحان یکصدا فریاد «مرگ بر آمریکا» سر دادند و از او خواستند ابیات را تکرار کند و او هم برای بار دوم اشعار را خواند. وقتی شروع به خواندن اشعار ترکی با رنگ و بوی جبهه مقاومت کرد، همه مداحان در خواندن اشعار با او همراهی می‌کردند. شهروز حبیبی تریبون را به مجری تحویل می‌دهد و به طرف جایگاه برای عرض ارادت به رهبر انقلاب حرکت می‌کند. بعد از سلام و احوالپرسی «چفیه متبرک» روی دوش رهبر را درخواست می‌کند که حضرت آقا چفیه را به وی می‌دهد و بلافاصله یکی از محافظان چفیه دیگری را روی دوش رهبر معظم انقلاب می‌گذارد. مجری این بار آقای نریمانی را برای اجرا دعوت می‌کند. حاج محمود کریمی‌که در چند قدمی ‌سید رضا نریمانی نشسته بود بلند می‌شود و این مداح جوان اصفهانی را مشایعت می‌کند. آقای نریمانی اشعاری متفاوت برای اجراء در وصف حضرت زهرا (س) انتخاب کرده بود که با اشک های رهبرانقلاب و حضّار همراه بود: «بعد از پدر «صبر جمیل» آرامتان کرد یا «گفتگو با جبرئیل» آرامتان کرد» در ادامه اما آرام آرام رنگ و بوی اشعار سید رضا نریمانی حماسی و انقلابی شد تا جایی که خواند: با عزم خود روح خدا را شاد کردیم وقتی که خرمشهر را آزاد کردیم فکه شلمچه با هزاران گنج از ماست هنگامه های کربلای پنج از ماست  امروز آن دوران غم قالب گذشته آن سختی شعب ابیطالب گذشته با این همه برخی ز دشمن بیم دارند در مشکلات خود سر تسلیم دارند تا آنکه گفتا رهبر محبوب ایران مردم گله مند اند از دست  مدیران وقتی مدیحه سرایی نریمانی تمام می‌شود به حضور رهبر انقلاب می‌رود و حضرت آقا ایشان رامورد لطف و محبت خود قرار می‌دهد. سید رضا نریمانی از حضرت آقا درخواست می‌کند دست پدرانه بر سرشان بکشد که آقا هم حق پدری را ادا می کند...  مجری اعلام می‌کند که حاج محمود کریمی‌آخرین مداحی است که امروز در حضور رهبر انقلاب مدیحه سرایی خواهد کرد. قبل از اینکه آقای کریمی‌به جایگاه برسد باز هم چند نفری از میان جمعیت شروع به شعر خوانی می‌کنند که حاج محمود کریمی‌از پشت تریبون خطاب به جمعیت حاضر گفت: « اگر اجازه بدهید جای همه تان شعر می‌خوانم» که با خنده حضار همراه شد و سکوتی بر جلسه حاکم شد. آقای کریمی‌شروعی هنرمندانه داشت و با اجرای فوق العاده در وصف حضرت زهرا (س) اشک از چشمان رهبر و حضار جاری ساخت: ای بر زمانه عالمه ای بر عوالم حاکمه ای یار ما در مَحکمه با بینات مُحکمه ای عرش حق را قائمه از جود دائم صائمه روز جزا و واهمه غم با تو گردد خاتمه آن دم که هرچه زمزمه فریاد می‌گردد همه: یا فاطمه یا فاطمه  شعر آقای کریمی‌اما به بیت زیر که می‌رسد ندای «احسنت، احسنت» مداحان بالا می‌گیرد: اسلام آنگه با ولایت دین نابی می‌شود القصه هرکس با تو باشد، انقلابی می‌شود حاج محمود کریمی‌نیز پس از اتمام اجراء برای عرض ارادت خدمت رهبر انقلاب می‌رود و مقام معظم رهبری نیز پدرانه آقای کریمی‌را در آغوش می‌گیرد و دست نوازش بر سر او می‌کشد. دست آخر نوبت اجرای سرود دسته جمعی می‌رسد و با اشاره مجری؛ «مداحان» شعری که سروده حاج غلامرضا سازگار است را با هم زمزمه می‌کنند. حالا نَه تنها 9 نفری که به تریبون رفتند بلکه دو هزار نفر مداح اهل بیت امروز در حسینیه امام خمینی برای حضرت زهرا ستایشگری کردند.   ]]> بنیاد دعبل Fri, 24 Mar 2017 13:33:00 GMT http://deabel.org/vdchkmnx.23nzmdftt2.html