پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی - آخرين عناوين جامعه :: نسخه کامل http://deabel.org/vsnd.xl02tmcyfa26y.html Sun, 19 Nov 2017 21:29:35 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://deabel.org/skins/default/fa/ch01_newsfeed_logo.gif پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی http://deabel.org/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی آزاد است. Sun, 19 Nov 2017 21:29:35 GMT جامعه 60 دلیل مخالفت امام خمینی(ره) با عزاداری در میدان آزادی http://deabel.org/vdcbzfbf.rhb5zpiuur.html حجت الاسلام و المسلمین محسن قمی مجالسی که به یاد اهل بیت(ع) ولی خارج از سیستم رسمی برگزار می شود را بسیار ارزشمند دانست و گفت: در سال ۱۳۵۸ مسئولین انقلاب تصمیم گرفتند که برای مراسم تاسوعا و عاشورا همه هیأت ها در میدان آزادی تهران جمع شوند و مراسم عزاداری مفصلی برگزار شود، حضرت امام(ره) پس از اینکه از این تصمیم مطلع شدند، رسماً در سخنرانی خود فرمودند که این چه کار اشتباهی است که انجام می دهید، مجالس عزاداری باید به همان صورت سنتی در کوچه ها، منازل، حسینیه ها و…. وجود داشته باشد و در تار و پود جامعه رسوخ کند، نه اینکه در قالب کارهای به ظاهر شکوهمند این مراسم را برگزار کنیم، شاید این دست از مراسم ها صورت عزاداری داشته باشد ولی سیرت عزاداری ندارد. با رحلت پیامبر(ص) وحی از بشریت قطع شد او در ادامه سخنان خود به جمله از حضرت علی(ع) در شب رحلت پیامبر(ص) اشاره و اظهار کرد: در نهج البلاغه از حضرت علی(ع) در شبی که به تنهایی مشغول کف و دفن پیامبر بودند و پیامبر را غسل می دانند و اشک می ریختند، نقل شده است که فرمودند: یَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی؛ پدر و مادرم فدای تو با رفتن تو وحی از ما قطع شد، لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِکَ مَا لَمْ یَنْقَطِعْ بِمَوْتِ؛ دیگران که از دنیا رفتند یا می روند چنین حادثه ای رخ نمی دهد؛ یعنی با موت حضرت آدم، با رحلت حضرت ابراهیم و با ارتحال حضرت نوح و موسی و عیسی چنین اتفاقی نیفتاد، در آینده هم چنین نخواهد شد، این مساله تنها اختصاص به رحلت رسول اکرم دارد که با رحلت ایشان وحی منقطع شد. پیشرفت ها در عرصه های مختلف جهانی نیاز بشر به وحی را از بین نمی برد   قمی با بیان اینکه با رحلت پیامبر ارتباط ما با عالم غیب قطع شد، گفت: طبق فرموده قرآن آنچه پیامبر می دانست را انسان ها نه دیروز، نه امروز و نه فردا نمی دانستند و نخواهند دانست یعنی تمام نوابغ جهان در مکتب پیامبر ناتوان هستند و تمام پیشرفت هایی که در عرصه های مختلف جهانی و علمی و تکنولوژی رخ می دهد به هیچ وجه نیاز بشر را به وحی از بین نمی برد و حتی نمی کاهد. او ادامه داد: به همان میزانی که علم و تکنولوژی پیشرفت می کند نیاز به اخلاق دینی و دیانت و معنویت هم افزایش پیدا می کند لذا امیرالمومنین در ادامه این صحبت می فرماید: آنقدر غم تو جانکاه بود و ارتحال تو بر ما سخت گذشت که سایر غم ها برای ما تسلی بخش بود، یعنی غم تو سایر غم ها را زدود و در عین حال غم تو آنقدر فراگیر بود که گویا غم کل بشریت بود و این جمله را که امیرالممومنین می فرماید قرآن هم قبل از امیرالمومنین فرمود که پیشرفت های علمی جای وحی را نمی گیرد و بشر نیازهایی دارد که با این مسایل رفع نمی شود. قمی به هدایت گری قرآن اشاره و تصریح کرد: مرحوم آیت الله محقق اولین کسی بود که برای امامت به مرکز اسلام هامبورگ رفت، ایشان می گفت وقتی ماموریت من تمام شد به تهران آمدم و خدمت شیخ رجبعلی خیاط که ۶ کلاس سواد داشت، می رفتم، یکی از دوستانی که در آنجا حاضر بود، تعریف می کرد که وقتی آیت الله محقق خدمت رجبعلی آمد، بسیار مودب نشسته بود و خوب گوش می کرد، وقتی ایشان از خدمت رجبعلی خیاط بیرون آمد به او گفتم که یک سوال دارم، گفتم شما آیت الله و استاد دانشگاه هستید دنیا را دیدید و انسان روشنی هستید با این سمت و اطلاعاتی که دارید، چطور نزد شیخ رجبعلی خیاط اینگونه مودب نشستید و به سخنان او گوش می دهید، گفت: من هم بار اول که نزد رجبعلی خیاط آمدم در ذهن خودم هم همین گذشت که من پروفسور هستم و چرا اینجا نشستم ولی مقداری که گذشت رجبعلی از من پرسید که آقای محقق چه کاره هستید؟ گفتم من مدرس دانشگاه هستم، گفت چه درس می دهید؟ گفتم فلسفه و عرفان، گفت: اگر فلسسفه و عرفان درس می دهید، این چیست که به دور قلب شما چسبیده؟ حقوق دانشگاه کفاف زندگی مرا نمی داد و من با همسرم مشترکا در زیرزمین خانه خود کره جغرافیا می ساختیم و با فروش آنها کمک خرجی برای زندگی داشتیم، و همان جا هم که نشسته بودم زیر عبا چند تا کره پنهان کرده بودم تا بعد از جلسه در بازار این کره را بفروشم، شیخ رجبعلی خیاط با دید تیزبین خود این کره ها را دیده بود که نه زیر عبای من بلکه دور قلب من چسبیده بود، من از آن زمان فهمیدم که مسایل دیگری در این دنیا هست که با مطالعات ظاهری به آنها نمی رسیم، آنجا جهاد و تلاش عملی می خواهد، نه معطالعه، آنجا دلم می خواهد نه صرفا اندیشه و از آن تاریخ به بعد من مرید رجبعلی خیاط شدم. او ادامه داد: در آیات قرآن می خوانیم ذَلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ فِیهِ هُدًى لِلْمُتَّقِینَ، قرآن کتاب هدایت است، اما برای کسانی که اعتقاد و باور به غیب دارند و جهان را در همین حواس پنجگانه منحصر نمی  دانند و از جهان مشهود به جهان غیب اعتقاد دارند و می دانند که آن جهان غیب هم جهانی است که از طرق عادی دست یافتنی نیست و تنها راه آن ولایت اهل بیت و پیروی از انبیاء و مجالس روضه و زیارت نامه خواندن است. تنها کسی که در روز قیامت شفاعت امت خود را می کند، پیامبر اسلام است قمی به اثرات نماز و عزاداری ها اشاره و تصریح کرد: انسان ها وقتی از مادر متولد می شوند مانند قطره باران زلال و شفاف هستند، قطره باران وقتی به کره زمین می رسد، با سنگ و کلوخ ملاقات می کند و کدر می شود، یک بار دیگر باید آفتاب بر او بتابد و آن را بخار کند و به آسمان ببرد و صاف شود و دوباره به صورت قطره باران به زمین برگردد، مولوی در مثنوی می گوید که انسان ها هم همینطور هستند، ابتد صاف هستند و در کره زمین آلووده می شود، دو مرتبه باید آفتاب بر آنها بتابد و بخار شوند و برگردند، آن آفتاب اعتکاف، دعای کمیل، نماز شب، نماز اول وقت، و عنایت و توجه به عالم غیب است. قمی در پایان گفت: لازم است از پیامبر درخواست کنیم که در روز قیامت که هر کسی به فکر خودش است، پیامبر شفاعت ما را کند، امام علی(ع) می فرمایند: تنها کسی که در روز قیامت به فکر خودش نیست و شفاعت امت خود را می کند، وجود مقدس پیامبر اسلام است. انتهای پیام ]]> جامعه Sat, 18 Nov 2017 08:06:44 GMT http://deabel.org/vdcbzfbf.rhb5zpiuur.html حنجره هایی که وقف اهل بیت(ع) شدند http://deabel.org/vdcaiene.49nu015kk4.html رادیو قرآن در برنامه ای کوتاه ضمن معرفی برخی ستارگان مداحی و ستایشگری بدنبال ترویج فرهنگ برخی مداحانی بود که عمری را با افتخار به مداحی خاندان عصمت و طهارت(ع) پرداختند و به همین منظور برنامه ای کوتاه به نام «تکیه» را در دل برنامه صبحگاهی مهر تابان پخش کرد تا عزاداران و علاقه مندان به حوزه مداحی اهل بیت(ع) با ویژگی های برترین مداحان سنتی خوان سده اخیر کشورمان آشنا شوند، مداحانی که صدای گرمشان هنوز در هیات های عزاداری و کوچه و خیابان ها و حتی در پیاده روی اربعین از نجف تا کربلا مرهمی بر دل های عزادار حسینی و التیام بخش مصیبت های عاشورایی است. احمد ابوالقاسمی مدیر رادیو قرآن برنامه «تکیه» را یکی از دلنشین ترین برنامه های این رادیو دانست که خود نیز از مشتریان پر و پا قرص آن بود و بازخورد این برنامه را نیز در میان شنوندگان رادیو قرآن خیلی خوب ارزیابی کرد. وی به عنوان نمونه از برنامه ای که به معرفی محمود کریمی اختصاص داشت، یاد کرد که بسیاری از مردم شاید ندانند که این مداح اهل بیت(ع) از زمان کودکی که بر روی پای مرحوم کافی می نشسته، به مداحی پرداخته و پس از چهل سال اینک به عنوان یک مداح سرشناس معرفی می شود. ابوالقاسمی از لحن گیرا و جذاب مهدی سلیمی فرزند استاد عباس سلیمی به عنوان کارشناس این برنامه به عنوان یکی دیگر از ویژگی های برنامه «تکیه» یاد کرد و به خبرنگار معارف ایرنا گفت که دست اندرکاران این برنامه کارهای تحقیقی و عمیقی را برای هرچه بهتر اجرا شدن آن انجام داده اند تا بتوانند به بهترین شکل پیشکسوتان مداحی کشور را معرفی کنند. اگر شما هم این برنامه را گوش کرده باشید، سخنان مدیر رادیو قرآن را تایید می کنید. یعنی از تیتراژ ابتدایی برنامه «تکیه» گرفته که شعر «ذکر من و ذکر شما یا حسین. ذکر زمین، ذکر سما یا حسین. ذکر همه اهل ولا یا حسین» با آهنگی زیبا اجرا می شود تا پخش قسمت هایی از سوز و گداز و مداحی هایی که در هر روز به معرفی آنان پرداخته می شود، نشانگر سلیقه و تلاش تهیه کنندگان این برنامه بود. از آنجا که بسیاری از ویژگی های مداحان معرفی شده در برنامه «تکیه» برای علاقه مندان به ویژه جوانان تازگی دارد، در این گزارش با مروری بر این برنامه ها بر اساس مدت نوکری این مداحان و عمر شریفشان به مهمترین ویژگی های اخلاقی و حرفه ای آنان می پردازیم. ** اکبر ناظم، الگویی خاص در مداحی او یکی از اسطوره های مداحی ایران است که برای اولین بار نام قنات آباد را بر سر زبان‌ها انداخت. قنات آباد از محله های قدیمی تهران است که بسیاری از پیرغلامان هنوز نامشان به نیکی می درخشد. در اوایل قرن اخیر جوانان این محل تصمیم به تاسیس هیئتی می‌گیرند که بعدها نوباوگان قنات آباد یا نوباوگان حسینی نام می گیرد و زمانی که این هیات شکل گرفت، مردی به نام اکبر مرشد به عنوان نظم دهنده و میاندار هیئت انتخاب می‌شود. صحبت از یکی از دلسوختگان سالار شهیدان و پیرغلام عاشق یعنی حاج اکبر ناظم است. وی در سال 1288 هجری شمسی و در روز اول ماه رجب در قنات آباد تهران متولد شد و نزد مادرش که حافظ قرآن بود، درس عشق و ارادت به آستان اهل بیت(ع) را فرا گرفت. او در سنین جوانی در مراسم چهارپایه خوانی در بازار تهران به روی چهارپایه ای می رفت و با صدای بلند نوحه می خواند و صدای پر شور جمعیت نیز او را همراهی می کرد. محرم دهه های 40 و 50 تهران از محله قنات آباد تا بازار کفاش ها شاهد حضور جمعیت عظیمی از عزاداران حسینی بود که ذاکر آنها ابتدا وضو می‌ساخت و با چهره نورانی، پاهای برهنه، اشک های جاری از دیدگان گل بر سر و رویش می مالید و دست هایش همیشه زودتر از دیگر عزاداران بر سینه می‌نشست. بهره‌گیری از احساسات پاک نشات گرفته از صداقت رفتار و گفتار به جای استفاده از سبک های ریتمیک، صوتی دلنشین را حتی پس از چهار دهه از درگذشت این ذاکر دریادها به یادگار گذاشته است، به ویژه دو دمه های معروف ایام محرم همچون «امشبی را شه دین در حرمش مهمان است، مکن ای صبح طلوع. عصر فردا بدنش زیر سم اسبان است، مکن ای صبح طلوع» اینگونه است که مداحان امروزی نیز اکبر ناظم را به عنوان الگویی خاص در مداحی می‌شناسند و از خلوص نیت او درس گرفته و با مرور زندگی او و با شنیدن نواهای بی نظیرش از او بهره می‌گیرند. ماجرای شفا گرفتن دختر حاج اکبر ناظم در روز تاسوعا و بسیاری از عنایاتی که سیدالشهدا(ع) به او داشت، نشان از صفای قلب و زلالی باطن وی دارد. این پیرغلام عاشق سرانجام در سال 1363 و در ماه رجب در سن 75 سالگی به دیدار مولایش شتافت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. ** شاه حسین بهاری، مداحی با نغمه های سوزناک به قول دوستانش در و دیوار نیز با روضه هایش گریه می‌کردند. او پیرغلام حضرت سید الشهدا(ع) مرحوم شاه حسین بهاری بود که در سال 1301 شمسی در تهران متولد شد. او از دوران طفولیت به نوحه خوانی علاقه داشت و مدتی در مکتب حاج مرزوق حائری کسب فیض کرد. بهاری در کنار تلمذ نزد مداحان بزرگ تهران قدیم، تحصیلات روز را نیز فرا گرفت و ضمن تسلط به زبان های عربی و فرانسه مدتی در بازار میوه و تره بار به عنوان حسابداری امین مشغول به کار شد. البته سال‌های بعد شغل اصلی او مدیریت یک کاروان زیارتی بود. هیئت های بنی فاطمه، محبان الزهراء، صنف کفاش ها و پیرعطاء نغمه های سوزناک شاه حسین بهاری را در تاریخ ثبت کرده‌اند؛ روضه هایی که بر اساس واقعیات و به دور از تحریفات و البته با چاشنی حال خوش و صفای باطن مداح آن بود. او هر چند علاقه زیادی به خواندن روضه های حضرت جوادالائمه(ع) داشت ولی نوحه ماندگار وداع او هنوز در خاطره‌ها باقی است که اینگونه می خواند «کس ندیده در عالم این چنین گرفتاری، شه رود به میدان و من کنم جلوداری، کشته شد اگر شاها عباس علمدارت، من به راه عباست، می کنم علمداری» در روز نیمه شعبان سال 1362 هجری شمسی شاه حسین بهاری در هیئت حضرت قائم(عج) روضه متفاوتی با ایام شعبانیه خواند. در آن روز داستان بازگشت ذوالجناح از قتلگاه را با شور و حال عجیبی خواند و مجلس را منقلب ساخت و فردای آن روز، برخلاف معمول شاه حسین بهاری نزدیک ظهر به منزل ‌آمده و جایش را رو به قبله پهن می کند و چند دقیقه بعد نیز هرچه او را صدا ‌زدند، پاسخی دریافت نکردند. این پیرغلام عاشق در جوار حضرت شیخ صدوق در شهرری به خاک سپرده ‌شد و به دیدار ارباب و مولایش ‌شتافت. ** سیدمحمد کوثری، مداحی که از افراد بی بضاعت دستگیری می کرد او ذاکری است که اخلاص و سوز صدایش با عبارت «یا رحمت الله الواسعه و یا باب نجات الامه» همچنان در خاطره‌ها باقی است و همه ما نغمه های عاشورایی مرحوم حجت الاسلام کوثری در محضر حضرت امام(ره) را که با این مطلع شروع می شد را به خاطر داریم. سید محمد کوثری در سال 1307 هجری شمسی در شهر قم متولد شد و از 18 سالگی در قالب ذاکر اهل بیت(ع) به مدت نیم قرن به تبلیغات معارف دینی پرداخت. پدرش مرحوم حاج سیدعلی اکبر کوثری از وعاظ شریف قم بود که حضرت امام(ره) احترام خاصی برای ایشان قائل بود تا حدی که وقتی او به محضر امام می رسید، امام خمینی(ره) به احترامش تمام قد می ایستادند. سید محمد سال‌ها نزد اساتید حوزه علمیه زانوی تلمذ زده و دروس حوزوی را فرا گرفت و تا آخرین لحظات عمر از مطالعه معارف دینی دست برنداشت. او سال ها افتخار روضه خوانی در حرم اهل بیت در ایران و عراق و نیز در جمع مراجع بزرگ شیعه را داشته و همواره مجالس او بر محور روضه های ناب سنتی برگرفته از سبک های اصیل، اشعار پر مغز و حال خوش نشات گرفته از صفای قلب و خلوص نیت او قرار داشت. از آیت الله تبریزی نقل شده که فرموده بودند «مرحوم کوثری به روضه ای که می خواند، اعتقاد داشت» و از ویژگی های ناب کوثری می‌توان به اخلاص کم نظیر، اهتمام به مسائل شرعی و اخلاقی، ساده زیستی، دستگیری از افراد بی بضاعت، ارادت ویژه به والدین و علاقه شدید قلبی به ائمه معصومین اشاره کرد. کوثری سال‌ها در حسینیه جماران و در محضر امام راحل به اجرای برنامه پرداخت. روزی از ایشان خواستند تا خاطره ای از سال‌های همراهی خود با امام خمینی(ره) نقل کند و او گفت: وقتی حاج مصطفی خمینی به شهادت رسید، حجت الاسلام شهاب الدین اشراقی به من گفت که امام در این چند روز اصلاً گریه نکرده و چون با صدای تو آشناست، روضه ای بخوان شاید افاقه کند. من خدمت امام شرفیاب شدم و آنچه توانستم درباره حاج مصطفی خواندم ولی اثری از گریه در امام مشاهده نکردم تا اینکه گفتم آقاجان شما الان داغ دل امام حسین را بهتر درک می کنید و تا شروع به خواندن روضه حضرت علی اکبر کردم، آن چنان ایشان گریه کردند که شانه هایشان به شدت به حرکت افتاد. مرحوم کوثری همواره زیر لب این بیت را زمزمه می کرد «کجا ارباب ما فردا گذارد، غلام او در آتش پاگذارد» او در سوم مهر سال 77 و در هفتاد سالگی دعوت حق را لبیک گفت و در جوار کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه(س) به خاک سپرده شد. ** حاج محمد علامه، مداحی با خاطرات 60 ساله حاج محمد علامه مداحی بود که علاوه بر نوحه خوانی، شاعر و نویسنده قابلی بود. او در سال 1304 در محله دروازه دولاب تهران به دنیا آمد و از سال 1317 به مداحی پرداخت و مروج مکتب حاج مرزوق طاهری معروف به حاج مرزوق عرب بود. مرحوم علامه یکی از مداحانی بود که ابتدا خود می سوخت و گریه می کرد و سپس اشک از دیده عزاداران جاری می‌شد. سبک خواندن او بسیار ساده و بی تکلف و تقریباً خالی از تحریر و چهچه زدن بود. بسیاری از شعرهای علامه توسط خود او سروده ‌شده بود. همین ویژگی ها باعث شد تا مرحوم شیخ احمد کافی از او دعوت کند تا در جمع طلاب جوان در نجف اشرف مداحی کند و این آشنایی سرآغاز رفاقت چندین ساله مرحوم علامه با یکی از مشهورترین وعاظ آن دوره از کشور شد و لذا مرحوم علامه و شیخ احمد کافی سال‌ها در تهران و شهرستان ها در کنار هم به اجرای برنامه های مذهبی پرداختند. مرحوم علامه خاطرات خود را با عنوان 60 سال خدمتگزاری به رشته تحریر درآورد که این کتاب یک سال پس از رحلت او منتشر شد. هیئت های پیرعطا، صنف بزازان تهران، مکتب القران، فاطمیون و بنی فاطمه سال‌ها شاهد حضور مداحی دل سوخته ای بودند که همواره با ظاهری ساده و چهره ای نورانی و اخلاق بسیار نیکو روی پله اول منبر می نشست و تمام وجودش مصداق این تک بیت بود که «نوحه آن نیست که با گریه تو گریه کنند، نوحه آن است که خود ماه محرم باشی». سرانجام این مداح با اخلاص در فروردین سال 80 جان به جان آفرین تسلیم کرد و پیکرش در باغ توتی در جوار سیدالکریم به خاک سپرده شد. ** احمد شمشیری، مداحی با اشعار استخوان دار اگر قرار باشد 10 نفر مداح برتر سنتی خوان قرن حاضر را نام ببریم حتماً نام احمد شمشیری در میان آنها خواهد بود. احمد شمشیرگران معروف به احمد شمشیری در سال 1307 شمسی در محله گذر لوطی صالح تهران متولد شد. از نوجوانی در محضر شاعرانی چون مشفق کاشانی، علی اکبر خوشدل تهرانی و هادی رنجی تلمذ کرد و بر همین اساس بود که هم شعرشناس خوبی بود و هم شاعری چیره دست اما وجه تمایز او با سایر مداحان همعصرش، قدرت حافظه وی در حفظ اشعار مذهبی بود. چون تقریبا کسی را نمی توان پیدا کرد که همپای او شعر حفظ کرده باشد. او حدود 20 سال با محمدحسین صغیر اصفهانی مانوس بود و حاصل این انس منتج به ثبت تمام اشعار دیوان این شاعر بزرگ آیینی در حافظه اش شد. سبک روضه خوانی او که برگرفته از سوز و حال لطیف درونی و خلوص نیت این ذاکر دوست داشتنی بود، باعث جذب بسیاری از جوانان آن دوران شد. قدرت حافظه او در یادگیری و اجرای قصاید مذهبی مختلف نزد دوستانش زبانزد بود، به طوری که همواره اشعارش را از حفظ می‌خواند و حتی یک بار هم اتفاق نیافتاد که حاج احمد شمشیری یک شعر را دو مرتبه در یک هیات بخواند. نقل است که حاج احمد هیچ وقت عمر خود را به بطالت نمی‌گذراند و از هر فرصتی برای حفظ کردن اشعار مذهبی استفاده می‌کرد، اشعاری که مستند بودند و واقعیت داشتند و به قول خودش «اشعار استخوان دار» بودند. این پیرغلام آستان حسینی در مرداد ماه سال 70 چشم از جهان فروبست و در جوار حضرت شیخ صدوق در شهرری به خاک سپرده شد و همسر باوفایش نیز کمتر از 24 ساعت پس از مراسم خاکسپاری او به حاج احمد پیوست. ** سلیم موذن زاده، مداحی که دو هزار قطعه را به زبان های ترکی و فارسی و عربی خواند یکی از ماندگارترین مداحان ایران مرحوم استاد سلیم موذن زاده اردبیلی است. او در مهر ماه 1315 شمسی در شهر اردبیل متولد شد و از کودکی به همراه برادرش حاج رحیم در محضر میرزا عزیز زانوی تلمذ زد و در مکتب او به علاوه تحصیل علم، درس ادب و ایمان آموخت و میرزا عزیز به مرور زمان درس آواز را نیز به سلیم آموزش داد. او در طول عمرش بیش از دو هزار قطعه مداحی را به زبان های ترکی، فارسی و عربی از خود به یادگار گذاشته و اجراهای متعددی نیز در خارج از مرزهای ایران به ویژه در کشور آذربایجان در ماه‌های محرم و صفر داشته تا از این طریق نیز مروج و مبلغ فرهنگ عاشورا در دیگر نقاط جهان باشد. پدرش اولین موذن رادیو ایران بود و این مداح اهل بیت(ع) همواره در مورد پدرش تواضع می کرد و می گفت «صدای من در مقایسه با صدای پدرم همچون قطره ای در مقابل دریاست». استاد سلیم موذن زاده علاوه بر حفظ روش های قدیمی و سنتی در اجرای نوحه، سبک های جدید و با اصالتی را نیز ابداع کرد که هر شنونده ای را مجذوب می ‌ساخت و شاهد این مطلب، منقلب شدن مخاطبان فارسی زبان است که اطلاع ناچیزی از زبان ترکی دارند ولی به هنگام شنیدن نوحه های آذری مرحوم سلیم می گریستند. او همواره فردی ساده‌زیست، متواضع و مردم دار بود و به طور متوسط هر روز پنج ساعت را صرف مداحی می‌کرد و همواره می‌گفت حنجره من وقف امام حسین(ع) است و او از معدود افرادی بود که بالای سن 75 سالگی در گام بالا نوحه می خواند. وی نوحه «خداحافظ ای آنام باجی» را دوست داشتنی ترین اثری دانسته که برای امام حسین(ع) خوانده است و مردم ایران هیچگاه نوحه «زینب زینب» او را از یاد نمی برند. سلیم موذن زاده اردبیلی در آذر سال 95 و در سن 80 سالگی به دیدار سالار شهیدان شتافت و آثار ارزشمند و ماندگاری در رثای اهل بیت از خود به یادگار گذاشت. ** «بخشو»، مداحی که آیین عزاداری بوشهر را به طور کامل دگرگون ساخت مرحوم جهانبخش کردی زاده معروف به «بخشو» در سال 1315 هجری شمسی در بوشهر متولد شد. از همان دوران جوانی که به همراه پدرش در مساجد و مراسم های سنتی بوشهر حضور پیدا می‌کرد به مداحی برای سیدالشهدا علاقه مند شد. جنس صدای گیرا و دلنشین او کم کم باعث شد تا نه تنها مردم خونگرم بوشهر بلکه علاقمندان و مشتاقانی از استان‌های فارس و خوزستان نیز در مجالس روضه خوانی شرکت کنند. از نکات برجسته اجرای مرحوم بخشو حجم صدا و گیرایی نوایش بود که به جرات می توان گفت نقص دستگاه های صوتی آن دوران را نیز مرتفع می ساخت. عشق و علاقه وافر او به عصمت و طهارت باعث شد تا پیشنهادهای وسوسه انگیز آن زمان در کسوت خوانندگی موسیقی غیر مذهبی را با قاطعیت رد کند و حتی دعوت رسمی رادیو تلویزیون قبل از انقلاب را نیز در این زمینه نپذیرفت. در دهه 40 شمسی آموزش صوت دلنشین این مداح سیه چهره باعث شد تا یکی از کارگردانان مطرح سینما مستندی به نام اربعین بسازد و در آن بخش هایی از سینه زنی مراسم اربعین در محلات بوشهر با اجرای مرحوم بخشو را به تصویر بکشد. اجرا های بی نقص بخشو که برگرفته از پاکی ذات و صفای قلب او بود، باعث شد تا نظر بسیاری از مردم به آیین های عزاداری سالار شهیدان در بوشهر جلب گردد. سرانجام مرحوم بخشو آخرین اجرای خود را در سال 1356 در حرم مطهر امام رضا(ع) انجام داد و در راه بازگشت به بوشهر به دلیل عارضه قلبی در میانه راه دعوت حق را لبیک گفت. تشییع پیکر این مداح بااخلاص اهل بیت(ع) با حضور خیل عظیم مردم و علاقمندان او با شکوه خاصی برگزار شد و پیکر پاکش در جوار امامزاده باقر(ع) در شهر بوشهر آرام گرفت. ** احمد دلجو، مداحی که اخلاصش همچنان گرمی بخش تار و پود هیات هاست ذاکران سنتی را نه به صدا و نه به سبک و نه به مقام و ظاهر خاص بلکه به اخلاص و ادب نسبت به اهل بیت می شناسند و هر کسی که در این وادی مخلص تر باشد، نزد مردم نیز دارای موقعیتی رفیع تر است. یکی از مخلص ترین ذاکران قدیم تهران حاج احمد دلجوست. او در سال 1326 در خیابان خراسان تهران دیده به جهان گشود و سال‌ها در نزد پدر خویش شاگردی کرد. در جوانی افتخار دامادی حاج محمد علامه نصیبش شد و از محضر وی در زمینه نوحه خوانی و فراگیری سبک‌های قدیمی و اصیل روضه خوانی کسب فیض نمود. از معروفترین چهارپایه خوانان تهران می توان به حاج اکبر ناظم و حاج حسین بهاری اشاره کرد ولی دلجو با اخلاص مثال‌زدنی در دهه 50 شمسی یکی از ماندگار ترین نوحه های تاریخ مداحی ایران را بر بالای همان چهار پایه های ساده تهران این‌چنین خواند «همه جا کربلا، همه جا نینوا، تو حسین منی، نور عین منی» و از آنجا بود که مردم، حاج احمد دلجو را به نام حاج احمد همه جا کربلا صدا می‌زدند. او از موسسان هیئت نوجوانان چهارراه عارف تهران بود که بعدها به هیئت پیروان حضرت مهدی تغییر نام یافت و برای او فرقی نمی‌کرد که چند نفر در هیئت حضور دارند و یا چه کسانی مستمع نوای او هستند. یکی از رفقای او نقل می کند: روزی حاج احمد را به هیئت سجادیه تهران در میدان هرندی دعوت کردند، با هم پیاده راهی هیات شدیم و در مسیر چند کودک خردسال حاج احمد را شناختند و گوشه کت او را گرفتند و از او خواستند برای آنها نوحه بخواند. دلجو با کمال میل قبول کرد و دید که این کودکان در کنار دیوار، چادر مشکی مادرشان را به عنوان پرچم هیئت برافراشتند و چند استکان چایی هم برای پذیرایی از مهمانان آماده کردند. حاج احمد تاملی نکرد و فوری بالای سکوی کنار دیوار رفت و با صدای بلند نوحه همه جا کربلا همه جا نینوا را خواند و دقایقی نگذشت که سیل عظیم جمعیت در کنار خیابان بر سر و سینه خود می زدند. اخلاص احمد دلجو باعث شده تا پس از گذشت سال ها نه تنها گریه کنان عاشورا بلکه تار و پود بیرق هیئت ها نیز گرم نجوای نوحه ای باشند که او از خود به یادگار گذاشته است. این مداح اهل بیت در تیرماه سال 79 و در سن 53 سالگی چشم از جهان فروبست و در صحن باغ توتی در جوار حضرت عبدالعظیم حسنی به خاک سپرده شد. ** محمدعلی کریمخانی، مداحی که دستمزدش را فقط از امام رضا(ع) می خواهد محمدعلی کریمخانی مداحی است که سالها نوای عرض ارادت او به آستان شمس الشموس علی بن موسی الرضا(ع) به جان و دل ارادتمندان امام رئوف، عشق و صفایی تازه می‌بخشد به ویژه با نوای «آمدم ای شاه پناهم بده» کریمخانی در سال 1329 در قزوین به دنیا آمد و بیش از 60 سال افتخار مداحی و عرض ارادت به خاندان اهل بیت را داشته است. وی در سال 1389 قطعه ماندگار «آمدم ای شاه پناهم» بده یا همان اثر معروف «قطعه ای از بهشت» را در سن 60 سالگی از خود به یادگار گذاشت و چند سال بعد نیز قطعه ماندگار «حسین آرام جانم» با نام «نجوای عاشورایی» را اجرا کرد که مورد استقبال بی نظیر ارادتمندان به حضرت سیدالشهدا علیه السلام قرار گرفت و همین دو اثر کافی است که ثابت شود فقط صدای استاد کریم‌خانی نیست که او را ماندگار کرده بلکه شور و حال وصف ناپذیر او و عشق بی حد و مرز به اهل بیت است که صدای او را همیشه در خاطره علاقه مندان ماندگار نموده است. کریمخانی آثار متعددی در زمینه عزاداری محرم به زبان‌های فارسی، ترکی و عربی اجرا کرده که بعضی از آنها از صدا و سیما نیز پخش می گردد. وقتی از کریمخانی سوال شد که بابت اجرای قطعه ای از بهشت چقدر دستمزد گرفته ای پاسخ داد «این اجرا را نذر امام رضا(ع) کردم و امید دارم که خود آقا به من صله دهند». سوال شد که دوست دارید چه صله ای دریافت کنید و کریمخانی گفت «به وقت مرگم، حضرت بر بالینم حاضر شوند». ** منصور ارضی، مداحی که مداحان، مدال شاگردی او را با افتخار به سینه می زنند او را که هم محلی جهان پهلوان تختی بود، به عنوان پدر مداحی بعد از انقلاب می‌شناسند. حاج منصور ارضی در سال 1332 در محله خانی آباد تهران متولد شد. در نوجوانی به همراه عمویش حاج حسن ارضی در مراسم های مذهبی به ویژه دعای کمیل امامزاده قاسم و مراسم شب های جمعه حرم حضرت عبدالعظیم شرکت می‌کرد. از استادان او می‌توان به شیخ محمود نجفی، مرحوم سراج و شیخ محمود تحریری اشاره کرد. این مداح دلسوخته با پیروزی انقلاب اسلامی عمدتاً با مداحی های هدفمند و مرتبط با انقلاب به ایجاد انگیزه بین مردم و جوانان پرداخت و با شروع جنگ تحمیلی در کنار دیگر جوانان غیرتمند ایران اسلامی در جبهه‌های حق علیه باطل شرکت کرد. خاطرات حضور موثر او در جبهه ها و اجرای مراسم‌های معنوی مختلف در دو کوهه و دیگر نقاط مرزی غرب کشور هنوز هم در اذهان علاقه‌مندان و دوستداران او باقی است. بعد از جنگ نیز دست از تلاش و مجاهدت در جبهه های فرهنگی بر نداشت. بسیاری از مداحان نسل جدید همچون سعید حدادیان، حسین سازور، محمود کریمی، محمدرضا طاهری و بسیاری دیگر، افتخار می‌کنند که خود را شاگرد حاج منصور ارضی بدانند. یکی از ماندگارترین اجراهای این ذاکر قطعه زیبای «مدینه شهر پیغمبر» بود که در موسم حج پشت دیوارهای بقیع از خود به یادگار گذاشته است. ارزی را همواره با صراحت لهجه، استفاده از سبک های سنتی قدیمی و دوری از حرکت ها و ریتم های سبک در مداحی می شناسند. او به شدت مخالف استفاده از آلات موسیقی در هنگام عزاداری برای سالار شهیدان است. به گفته او مداح باید خودش، هم ساز باشد و هم سوز. غیر از مسجد ارک تهران که سال هاست پاتوق پامنبری های حاج منصور شده، حسینیه صنف لباس فروشان تهران و حسینیه مرحوم چمنی هم از سوز صدای او بهره مند هستند. البته مسجد جامع حرم حضرت عبدالعظیم سال هاست که در شب های جمعه و چند ساعت قبل از اذان صبح میزبان خیل مشتاقانی است که به قصد زیارت سیدالکریم و شنیدن دعای کمیل با صدای حاج منصور ارضی به شهرری می روند. ** غلامعلی رجبی، مداحی که به بالاترین افتخار زندگی دست پیدا کرد شهید غلامعلی رجبی در سال 1333 هجری شمسی در تهران متولد شد و از دوران طفولیت در محضر پدرش درس ادب و اخلاق آموخت و به توصیه ایشان از سنین نوجوانی به مداحی اهل بیت علیهم السلام پرداخت. استعداد ذاتی در حفظ اشعار و سوز صدای او باعث شد تا خیلی زود نام خود را بر سر زبان‌ها بیاندازد. شهید رجبی با انتخاب شغل شریف معلمی راه پدر را در پیش گرفت و در مدت کوتاه عمر خود توانست تأثیرات زیادی بر شاگردان جوان خود بگذارد و آنچه شهید رجبی را در میان اهالی محل و هم هیئتی ها، دوست داشتنی نشان می‌داد حسن خلق، خلوص نیت و مردم داری بود. با شروع جنگ تحمیلی او نیز همچون دیگر جوانان در جبهه‌های حق علیه باطل حضور فعال داشت و در طول دوران دفاع مقدس شنیدن زیارت عاشورا و نوحه های کربلایی با صدای او دل های رزمندگان اسلام را جلا می داد. سرانجام در پنجم مرداد 1367 و در عملیات مرصاد شهید غلامعلی رجبی توسط گروهک منافقین به شهادت رسید و در 34سالگی به دیدار مولایش امام حسین علیه السلام شتافت. ** حسین فخری، مداحی که حنجره مجروحش را وقف امام حسین(ع) کرد آیین‌های عزاداری سالار شهیدان در جنوب ایران سال هاست که با صدای امثال مرحوم بخشو یا مرحوم ناخدا گرفته تا آهنگران و کویتی پور عجین شده ولی سبک خواندن یک مداح جوان از اوایل دهه 70 باب جدیدی را در خطه زرخیز جنوب ایران گشود. مداحی که در عین شهرت، گمنام نیز هست و این گمنامی به دلیل حجب و حیای ذاتی اوست. حاج حسین فخری در سال 1342 چشم به جهان گشود و سال‌ها در محضر پدر که از مداحان خوشنام خرمشهر بود، کسب فیض کرد. او از نوجوانی به فراگیری مداحی همت گماشت و با شروع جنگ تحمیلی به عنوان رزمنده در جبهه ها حضور یافت و در زمان حضور در دفاع مقدس و در جمع رزمندگان اسلام نوحه های به یاد ماندنی در مناسبت‌های مختلف از خود به یادگار گذاشت. اولین بار قطعه «ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته» را او اجرا کرد و بعدها دیگر مداحان به تقلید از او این اثر را بازخوانی نمودند. تواضع، خلوص نیت، ساده زیستی، مردم داری و تسلط در اجرای مداحی به زبان‌های عربی و فارسی، استفاده از سبک های سنتی خاص جنوب ایران و جنس صدای بی نظیرش او را در نظر علاقمندان انسانی محبوب و ماندگار ساخته است. فخری از جمله مداحانی است که بابت اجرا وجهی دریافت نمی‌کند و معتقد است حنجره اش وقف امام حسین علیه السلام است، حنجره ای که سال هاست به دلیل عوارض شیمیایی دوران جنگ، درد سنگینی را تحمل می کند ولی همچنان در محرم و صفر با شور و صلابت مثال‌زدنی، عزاداران را متحیر می‌کند. او همواره به جوانانی که وارد عرصه مداحی ‌شدند، توصیه می‌کند اشعاری را انتخاب کنند که به واقعیت ها نزدیک باشد و درباره سندیت آنها تحقیق کنند و از خواندن اشعار تحریف شده و به دور از واقعیت جدا خودداری کنند.   ]]> جامعه Sat, 18 Nov 2017 06:57:13 GMT http://deabel.org/vdcaiene.49nu015kk4.html تجلیل از «یدالله بهتاش» و «مهدی آصفی» در اختتامیۀ همایش نوگلان حسینی http://deabel.org/vdcjitet.uqe8azsffu.html اختتامیه یازدهمین آئین تجلیل از نوگلان حسینی پنجشنبه 25 آبان ماه در فرهنگسرای اندیشه با حضور محمود صلاحی؛ رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، حجت‌الاسلام حسن ناصری‌پور؛ معاون فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، احمد چینی، یدالله بهتاش و مهدی آصفی از ذاکران و پیرغلامان آستان اباعبدالله الحسین(ع)، محمدمیثم میثمی؛ رئیس فرهنگسرای اندیشه، مصطفی خورسندی؛ رئیس کانون مداحان و شاعران آئینی کل کشور و علیرضا بیگی‌نژاد؛ رئیس سازمان دانش‌آموزی شهر تهران برگزار شد. در این مراسم از «مهدی آصفی» و «یدالله بهتاش» از پیرغلامان اهل بیت عصمت و طهارت به پاس سال‌ها نوکری و خدمت در آستان حضرات معصومین(ع) تقدیر به عمل آمد. * در ادامه فیلمی از سخنان «مهدی آصفی» و «یدالله بهتاش» دربارۀ امام حسین(ع) و نوکری و خدمت در این عرصه منتشرـ که به تازگی تهیه شده است ـ می‌شود: گفتنی است همایش نوگلان حسینی با هدف تقویت و انتقال هویت دینی، مذهبی و سیره‌ اهل‌بیت(ع)، تشویق و ترغیب نوجوانان عاشق اهل‌بیت(ع) و شناسایی استعدادهای بالقوه‌ مداحان نوجوان برای ارائۀ مسیر درست برای یازدهمین سال برپا شد. در یازدهمین آئین تجلیل از نوگلان حسینی؛ سازمان دانش‌آموزی شهر تهران، کانون مداحان و شاعران آیینی کل کشور و اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزی مشارکت داشتند. ]]> جامعه Sat, 18 Nov 2017 06:19:06 GMT http://deabel.org/vdcjitet.uqe8azsffu.html باید از سبک مداحی تقلید شود، نه از صدای مداح http://deabel.org/vdci5pap.t1ary2bcct.html اختتامیه یازدهمین آئین تجلیل از نوگلان حسینی امروز در فرهنگسرای اندیشه با حضور محمود صلاحی؛ رئیس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، حجت‌الاسلام حسن ناصری‌پور؛ معاون فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، احمد چینی، یدالله بهتاش و مهدی آصفی از ذاکران و پیرغلامان آستان اباعبدالله الحسین(ع)، محمدمیثم میثمی؛ رئیس فرهنگسرای اندیشه، مصطفی خورسندی؛ رئیس کانون مداحان و شاعران آئینی کل کشور و علیرضا بیگی‌نژاد؛ رئیس سازمان دانش‌آموزی شهر تهران برگزار شد. مصطفی خورسندی؛ رئیس کانون مداحان و شاعران آئینی کل کشور در این برنامه طی سخنانی با بیان اینکه رتبه‌بندی شرکت کنندگان در این همایش کار بسیاری سختی بود، گفت: در بحث داوری تلاششمان بر این بوده تا به عدالت نزدیک باشد، با این حال از همگان حلالیت می‌طلبم. وی با اشاره به سه سؤال مهم در زمینۀ مداحی گفت: این سه سؤال عبارت‌اند از: 1ـ قبل از اینکه میکروفون را بدست بگیریم، چه وظایفی داریم 2ـ وقتی میکروفون را بدست می‌گیریم چه وظایفی داریم و 3ـ وقتی میکروفون را زمین می‌گذاریم چه وظایفی داریم. رئیس کانون مداحان و شاعران آئینی کل کشور خاطرنشان کرد: در ذیل این سه سؤال، سؤالات دیگری نیز مطرح است که عبارت‌اند از: آیا مطالبی که مداح بیان می‌کند مستند است؟ آیا مداح پایِ درس اساتید بزرگ نشسته و بهره برده است؟ آیا برای مطالبی که می‌‌گوید مطالعه کرده است؟ مداح چه اشعاری را باید بخواند و ... خورسندی در بخشی دیگر از سخنان خود با تأکید بر لزوم تقلید از دیگران در ابتدای کار، گفت: تقلید لازم است، اما باید بدانیم که از چه کسی باید تقلید کرد. باید از سبک مداحی تقلید شود نه صدای مداح. وی یادآور شد: اخلاص، نماز اول وقت، احترام به پدر و مادر، اخلاق، ادب، حُسن انتخاب، دانش لازم از جمله مسائلی است که باید مداحان دانش آموز ما به آن توجه داشته باشند. ]]> جامعه Sat, 18 Nov 2017 06:10:38 GMT http://deabel.org/vdci5pap.t1ary2bcct.html فرایند دولت-ملت سازی موجب تهی شدن مناسک آیینی شده است http://deabel.org/vdchxxnx.23niqdftt2.html در آستانه پایان یافتن ماه صفر و موسم عزاداری سید الشهداء، مساله پیاده روی اربعین به عنوان بحثی چالش برانگیز در میان جامعه شناسان و صاحبان اندیشه مطرح شده و صاحب نظران در صدد بررسی و واکاوی این مفهوم از دیدگاه های مختلف بر آمده اند. در همین راستا، حوزه هنری با برگزاری نشستی با عنوان "آئین در میانه دولت و مردم " با محوریت اربعین دولتی- اربعین مردمی، به بررسی نقش دولت در ایجاد و رشد آیین های دینی به ویژه رویداد اربعین پرداخت که این برنامه روز سه شنبه مصادف با ۲۳ آبان ماه در پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی، سرای شهید آوینی برگزار شد. نخستین سخنران این جلسه محمد حسین بادامچی، معاون پژوهشگاه علوم اسلامی حوزه هنری، با اشاره به ابعاد اجتماعی اربعین گفت: جامعه ایران جامعه ای مذهبی است و تمایل به قدسی کردن مسائل اجتماعی که توسط صاحبان دین اتفاق می افتد، مانع از فهم دقیق آن ها و توجیه کامل شرایط شده که این مساله متضمن شرک می شود. در چنین صحنه ای عینیت اتفاقات تغییر نمی کند اما خودآگاهی ما ازبین رفته و موجب می شود که این مسائل به صورت شبهه ای مطرح شود و این فروبستگی مانع از اندیشه صحیح می شود. وی با اشاره به "دولت- ملت سازی" این رویداد دینی افزود: اربعین مثالی از روندهایی است که در جامعه در حال اتفاق افتادن است و بحث جدایی از تحلیل ها و جریانات سیاسی و اجتماعی ما نیست. در جامعه شناسی، مفهومی با عنوان " دولت-ملت سازی" مطرح می شود که این پروژه، مشخصا از زمان امیرکبیر آغاز شد که به نوعی موجب درهم شکستن جامعه و ادغام آن با حکومت و از بردن نقاط مقاومت و ترکیب بقایای آن با حاکمیت است که در زمان پهلوی در مرحله عملی شدن، با شکست مواجه شد و دو انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی در مقابل این پدیده به وقوع پیوست. در خلال این دو انقلاب، مذهب، و به طور مشخص، تشیع، مهم ترین ابزار مقاومت در برابر این پروژه است. در سیستم "دولت- ملت سازی"، ملت کاملا بی اراده و ذیل دولت تعریف می شود و در این سیستم، مردم از سیاست ها بی اطلاع هستند زیرا خود را بخشی از این توده می دانند و خود را سیاهی لشکر تلقی می کنند. بادامچی در ادامه پیرامون سرنوشت این پروژه پس از انقلاب خاطرنشان کرد: متاسفانه این پدیده در دهه ۶۰، با چرخشی نسبی ادامه پیدا کرد و این بار نهاد مذهب نیز تصرف شد. نهادی که در تمام این دوران ها نماد مقاومت بود و روحانیت و تشیع و الهیات موجود در آن، به حاکمیت اجازه عملی کردن این پروژه را نداد اما اکنون توسط این رویکرد مصادره شده و به کلی درهم شکسته است. از این رو به دلیل درهم شکستن ساختارها، مناسک دینی ازبین رفته و اجرای آن از علماء به مداحان منتقل شده و اربعین نیز در چنین بستری زاده شده و اکنون میتوان از آن به عنوان فستیوالی ناسیونالیستی یا مناسکی تهی شده از معنا که صرفا برای نشان دادن مفاهیمی انتزاعی نظیر تشیع یا هویت که از معنای اصلی خود خارج شده و به پایگاه هویتی تبدیل شده اند، نام برد. بنده در این راستا بحث اربعین توده ای و اربعین مردمی را مطرح کرده و توده را در برابر مردمی نام بردم که با اراده و اختیار خود وارد صحنه ای شده و آن را خلق می کنند. وی در ادامه پیرامون مساله توده ای شدن جامعه نکاتی مطرح کرد و افزود: توده ای شدن جامعه اتفاقی مهیب است و پدیده اربعین به عنوان مصداقی از این مساله بروز یافته زیرا بسته شدن سریع فضای مباحثه، موجب قطبی شدن جامعه و نشنیدن نظرات می شود. و جامعه ایران در همه زمینه های سیاسی و اجتماعی توده ای شده و به جای اندیشه و کنش سیاسی و اجتماعی، هویت قرارگرفته است و هویت گرایی آفت یک جامعه سیاسی است که ما به سرعت دچار این آفت شده ایم و جامعه نمی تواند راه خود را از میان مباحثات سیاسی و وضعیت اجتماعی پیدا کرده و دچار کوری می شود؛ طبیعی است در چنین جامعه ای، اربعین به فستیوالی تبدیل می شود. محمدحسین شهرستانی ، استاد دانشگاه و پژوهشگر علم اجتماعی، دومین سخنران این جلسه بود که پیرامون زبان و شیوه بیان مساله اربعین نکاتی را مطرح کرده و افزود: چنانچه بخواهیم جامعه شناسی را در خدمت توجیه یا نقد یک پدیده قرار دهیم، باید اساسا بیاندیشیم که این شکل گفتاری یا زبانی چه نسبتی می تواند با روایت پدیده موردنظر برقرار کند و این پرسشی است که تاریخ علم را رقم زده است. هنگامی که موضوع یا مساله ای خاص در دوران بشریت اتفاق افتاده، که علم ناچار شده از آن سخن بگوید، در زبان علم، تغییرو دگرگونی ایجاد شده است از این رو، مهم ترین مساله ای که در مورد بحث مطرح شده وجود دارد این است که چه زبانی برای بیان مساله انتخاب کنیم. بنابراین پیش از آنکه گفتمانی از منظر الهیات اجتماعی پیرامون مساله اربعین به محرمی برای عنوان بازخیزی و احیاء نهضت دینی در دوره معاصر، انجام دهیم باید گفتار و زبان سیاسی و اجتماعی ویژه این پدیده را عرضه کنیم. وی پیرامون جایگاه گفتار اجتماعی پیرامون رویدادهای دینی در حوزه و دانشگاه، افزود: ما تا کنون گفتار اجتماعی و سیاسی موثقی پیرامون مساله اربعین نداشته ایم که این مساله تا حدود زیادی متوجه جامعه روحانیت است  که باید با جریان سازی مفید، ما را به سمت بازخوانی و تفسیر نو رویدادهای اجتماعی هدایت کنند تا با خوانش جدیدی از رویدادها مواجه شویم. بنابراین می توان گفت، الهیات اجتماعی پایه اصلی توصیف تاریخی و اجتماعی یک پدیده اجتماعی و امری قدسی است. شهرستانی در نقد به نظریه مطرح شده "دولت- ملت سازی" خاطرنشان کرد: روایت تاریخی ارائه شده از این مساله تا حدود زیادی مخدوش است و ما باید این مفهوم را در زیرمجموعه " بروکراتی شدن اقتدار" توضیح دهیم. اگر بخش انتقادی دولت سازی را در این زیر مجموعه بررسی کنیم، خط سیر روایت و شیرازه بحث طور دیگری رقم می خورد. فرایند دولت سازی در ایران، پروژه ای مقطعی یا متعلق به حکومتی خاص نیست بلکه فرایندی است که چند هزارسال پیش در جهان و به تعبیر هگل در ایران آغاز شد و جامعه شناسان آیه " إنّا جَعَلناکُم قَبایلا و شُعوبا" را به این مساله مرتبط ساخته و قبایل را با عنوان دولت ها و شعوب را با عنوان ملت ها مطرح کرده اند لذا این پروژه پهلوی یا انقلاب اسلامی نیست زیرا ایران از ابتدا دولت- ملت بوده است و قرائت های مختلف اندیشمندان نظیر سید جواد طباطبایی یا عبدالکریم سروش، تغییری در ماهیت این مساله ایجاد نمی کند لذا امری که در برابر توده ای شدن جامعه می ایستد، هویت ها هستند و توده ای شدن به معنای هویت زدایی ملی و حکومتی است. وی در ادامه پیرامون تشیع عراقی و ایرانی افزود: نمی توان اینگونه برداشت کرد که تشیع عراقی، بدوی و دست نخورده است و تشیع ایرانی با چالش و تغییر مواجه شده است زیرا در عراق به عنوان مهد تمدن بین النهرین در طول تاریخ ملقمه ای از صورت های سیاسی و اقتصادی بوده  و به تعبیر هگل، ایران نیز از ابتدای تاریخ مهد دولت سازی بوده است؛ بنابراین در چنین جوامعی با فرایند بدویت مواجه نیستیم و همه مفاهیم در طول تاریخ با چالش مواجه شده و هیچ امر خالص و تغییر نیافته ای در تاریخ وجود ندارد. در نهایت باید گفت، فرایند دولت سازی درایران و عراق، ثمره بروکراسی شدن اقتدار نیست از این رو اربعین نیز پروژه ای ناسیونالیستی محسوب نمی شود. در ادامه سید علی متولی، پژوهشگر و جامعه شناس پیرامون نقش دولت در شکل گیری جریان های اجتماعی، گفت: به عقیده من برای روشن سازی نقش دولت در برخورد با جامعه ابتدا باید به نحوه شکل گیری دولت، درک ما از دولت و اطلاع از سنت حکمرانی بپردازیم. همان گونه که انسان به واسطه انسان بودن به اشیاء نگاه کرده و از آن ها کلیت می سازد، از دل ملت نیز مساله ای کلی به نام دولت به وجود می آید، بنابراین نباید دولت را به عنوان موجودی منفور تلقی کرد و در مقابل دولت- ملت سازی ایستاد زیرا دولت امری ضروری است که از دل ملت شکل گرفته و به مفهومی کلی تبدیل می شود. در جایی که به بدویت دولت عراق اشاره شد می توان از منظر دولت سازی آن را کشوری بدوی تلقی کرد که دارای اجزاء پراکنده ای است که در میان آن ها کلیتی وجود ندارد و از این دست به دامان تشیع ایرانی می شود زیرا تشیع ایرانی در ذیل قدرت و حاکمیت کلی فعالیت می کند و عراق می تواند در ذیل آن فعالیت کرده و حضور سیاسی پیدا کند. کشورها برای رسیدن به این کلیت مرزبندی می کنند و سنت حکمرانی در جمهوری اسلامی به گونه ای بوده است که رابطه بین مفاهیم کلی و جزئی را بازیابی و احیاء کرده و حفظ کند. وی پیرامون ارتباط قدرت گیری دولت و مناسک اجتماعی و دینی نکاتی بیان کرد و افزود: دولت هنگامی موفق و کارآمد است که بتواند مشارکت مردم در عرصه سیاسی را تمهید و تامین کند و چنانچه بتوانیم این مساله را در جمهوری اسلامی بازیابی کنیم به این نتیجه خواهیم رسید که حرکت هایی مانند اربعین، نقطه ای برای ظهور قدرت ملت است و حضور مردم سازماندهی شده است و حکومتی که دولت قدرتمند داشته باشد، در عرصه سیاسی حاضر شده و زمینه حضور مردم را نیز تمهید می کند بنابراین حضور قدرتمند مردم در رویداد اربعین برخاسته از حضور دولتی قوی است. در پایان، میثم مهدیار پژوهشگر و جامعه شناس حوزه دین، از دو نگاه موجود در جامعه پیرامون پدیده اربعین و ابعاد اجتماعی آن صحبت کرد و گفت: در سال های گذشته موسم مناسبت های مذهبی، دغدغه هایی به عنوان دولتی شدن یا حکومتی شدن آیین های دینی و مذهبی از سوی کارشناسان مطرح می شود که گروهی از دیدگاه درون دینی یا درون گفتمانی به ماجرا نگاه می کردند. این نگاه از این جهت بود که دغدغه ای نسبت به این آیین ها داشتند و بر این باور بودند که دخالت و حمایت دولت، آن ها را از معنا تهی کرده و به ابزارهایی در خدمت اغراض و اهداف سیاسی تبدیل می کند.  از سوی دیگر، نگاه برون گفتمانی هم وجود دارد که آیین ها را به طور کلی در خدمت سیاست و ایدئولوژیک دولتی قلمداد می کرد و حمایت و دخالت دولت در این آیین ها را از اساس مساله ساز می دانست. امسال با توجه به گسترش ابعاد اجتماعی پدیده اربعین، جامعه شناسان مذهبی نسبت به این پدیده اجتماعی واکنش داده و از متخصصان و جامعه شناسان و کارشناسان علوم انسانی دعوت کردند تا در این میدان وارد شوند تا درباره اربعین صحبت کنند. وی در ادامه، موضوع دوگانه دولتی و مردمی را مطرح کرد و گفت: اولین مساله مطرح شده این است که نمی توان دولت را از دخالت در مناسک مذهبی حذف کرد و چگونه می تواند دولتی را که در شهرسازی، آموزش و پرورش و... ما حضور دارد را از یک مناسک شیعی بزرگ حذف کرد؟ زیرا دولت مدرن در خصوصی ترین و پیچیده ترین ابعاد زندگی ما حضور دارد و فرهنگ جامعه را شکل می دهد. رابطه میان دولت و فرهنگ در جمهوری اسلامی معنای پیچیده تری به خود می گیرد و به واسطه آیین انقلاب پیروز شده و قشری سرکار آمده اند و سیاست گذاری می کنند و بسیاری از دولتمردان به واسطه سرمایه اجتماعی که در این آیین ها کسب کردند، امکان حضور در قدرت و سیاست را پیدا کرده اند. وی با اشاره به نقش اقتصاد بازار در مصادره پروژه های فرهنگی، تاکید کرد: نکته سوم در دوگانه سازی دولت و مردم، فراموشی ضلع سوم یا همان بازار است که اساسا دوگانه سازی دولت و مردم ذیل پروژه اقتصاد بازار طرح شده که محور اصلی آن، دولت زدایی است تا بازار ابعاد مختلف زندگی مردم را تحت سلطه خود قرار دهد. از این رو گاهی اوقات فراموش می شود که دولت وظیفه دارد از فرهنگ در برابر بازار دفاع کند. مهدیار با انتقاد از شیوه بررسی مساله اربعین، خاطرنشان کرد: متاسفانه در کشور ایران، نگاه انتقادی به آیین ها وجه سیاسی پیدا می کند و همه در صدد به چالش کشیدن این نگاه سیاسی برمی آیند، اما این نکته وجود دارد که این آیین ها در سایه وجود دولت امکان حضور یافته است بنابراین اگر این مساله را تنها از زاویه دولت- ملت سازی بررسی کنیم مردم را افرادی می بینیم که تنها در زیر سایه دولت می توانند فعالیت کنند در صورتی که ملت جزئی از دولت هستند و این یک رابطه دوسویه است همانگونه که مرزهای شهرها نیز موجب جدایی بنیادی آن ها از یکدیگر نمی شود. از این رو می توان به موفقیت دولت در این زمینه اشاره کرد زیرا هر سال شاهد افزایش تعداد زائران اربعین هستیم و افراد اشتراکات را پیدا کرده و آن را در زندگی خود باز تولید می کنند. بنابراین ما ملتی منفعل ذیل مفهوم دولت نیستیم که بدون خلاقیت و تحت فشار دولت اتفاق می افتد و اشتراکات دو ملت اربعین را از صرف سیاسی بودن خارج می کند. ]]> جامعه Wed, 15 Nov 2017 11:57:00 GMT http://deabel.org/vdchxxnx.23niqdftt2.html سلوک مؤمنانه در سپهر قدسی اربعین http://deabel.org/vdce7x8x.jh8wfi9bbj.html مناسک  به عنوان سپهری که قرار است فکر، اندیشه و ایمان را به عرصه زندگی عملی وارد کند در هر دینی مشهود و موجود است. عملکرد مناسکی و نزدیکی به امر قدسی برای یک شیعه در فضاهای مناسکی عاشورا و مناسبت های پس از آن به بهترین وجه مهیا میشود به طوری که برای یک مشارکت کننده بیرونی هم  به خوبی قابل درک و تجربه نمودن است. یکی از مهمترین این فضاهای مناسکی مربوط به "زیارت اربعین" است که در منابع روایی شیعی فراوان به آن توصیه شده است. در واقع در تشیع زیارت از جمله مهم‌ترین مناسک‌ دسته جمعی محسوب می شود و سابقه ذهنی کلی در مورد آن وجود دارد. راهپیمایی اربعین اگر چه از جمله مناسک دینی است که به لحاظ ریشه‌های تاریخی به شیعیان عراق تعلق دارد؛ ولی اکنون بعد از گذشت سال‌ها با افزایش معنادار تعداد مشارکت‌کنندگان ملیت‌های مختلف در حال تبدیل شدن به نمادی از هویت مذهبیِ شیعه است. نمادی که سهم به سزایی در ایجاد خودآگاهی در میان شیعیان دارد و به حفظ و تداوم احساسات مذهبی و ایجاد همبستگی و وحدت در میان آنها کمک خواهد کرد و بیشترین اهمیت آن از آنجاست که بالقوه، وجه نمادین پررنگی دارد. چرا که اگر رمزها و نمادها نباشند، احساساتِ اجتماعی، فقط وجودی گذرا خواهند داشت. مادام که آدمیان با هم‌اند و وجودشان بر هم تأثیر متقابل می‌گذارد این احساسات جمعی، بسیار نیرومند خواهند بود. اگر حرکت‌هایی که قالب بیان احساسات‌اند بر روی چیزهایی که پایدار هستند حک شوند در این صورت آن احساسات جمعی و حرکات بیانگر آنها نیز پایدار خواهند شد. وجود آن چیز، دائم یادآور آن احساسات بر اذهان است و همواره آنها را بیدار نگاه می‌دارد. باری، علامت‌گذاری‌های نمادین که برای خودآگاهی یافتن جامعه ضرورت دارد از نظر پیوستگی و ارائه این خودآگاهی نیز همچنان ضروری است.   این نمادِ هویتی جدید علاوه بر اینکه بیانگر و بازتابندۀ احساس مشترک جمعی و موج غالبی از باورهای دینی تعداد بسیاری از مردم است از سویی هم به نوعی به برساخته شدن دوبارۀ این باورها کمک می‌کند؛ چرا که نمادها علاوه بر آنکه بازنمای حیات اجتماعی‌اند در ساختن آن نیز مشارکت دارند. همکاری افراد در ایام اربعین از جنس همدلی و اخلاق است. در چنین بستر مهیای معنوی که از اجتماع پر شور مذهبی به وجود آمده است، در از میان بردن اختلافات فرهنگی و کم اثر کردن شکاف‌های موجود میان ملت‌های منطقه و ایجاد الفت، وحدت و همبستگی بیشتر میان شیعیان تأثیر فراوانی دارد. از طرفی در مناسک اربعین بر خلاف روزهای عادی -که افراد اشتغالات دنیوی و مادی دارند- برهم خوردگی در نظم و منطق حاکم بر زندگی افراد و تعاملات روزمره آنها وجهی بسیار جذاب از یک تجربه دینی ناب را به زائران می‌نمایاند و شیرینی احساس تجربه‌ای متفاوت و نامأنوس از روابط مبتنی بر منافع فردگرایانه را به آنها می‌چشاند. در این جمع، از آنجا که روابط معمول و نظم اجتماعی به هم می‌خورد و نیرویی معنوی، افراد را در تعامل با یکدیگر قرار می‌دهد، همه چیز صبغه‌ای معنوی و الهی دارد و حتی حقوق و وظایف هم در راستای یک هدف مقدس، تعریفی دگرگون می‌یابند. در فضای مناسکی اربعین به خوبی میتوان شاهد عینیت یافتن هم‌ذاتی  افراد در احساس و باور دینی شد. افراد از اقوام و ملیت‌های مختلف با انگیزۀ مشترک اتصال به وجود قدسی امام‌شان در یک جمع بی‌نظیر گردهم می‌آیند و عشق و ارادت دینی اشان را به نمایش می‌گذارند. در واقع مناسک مذهبی مانند اربعین به خوبی توانسته جمع را به تحرک وا دارند. گروه‌ها برای برپایی آنها تجمع می‌کنند از این‌رو نخستین اثرشان مرتبط کردن افراد، افزایش تماس میان آنها و صمیمیت بخشیدن میان آنها با این واقعیت است که محتوی آگاهی‌ها تغییر می‌یابد. این در حالی‌ست که در روزهای عادی اشتغالات دنیوی و مادی هستند که توجه بیشتر افراد را جلب می‌کنند. زیارت، سفری است که یک شخص در جست‌وجوی حالتی انجام می‌دهد که معتقد است در بردارندۀ آرمانی ارزشی است و در زیارت اربعین هر زائر اگرچه به معنای حقیقی کلمه، ایمان و یقین دارد؛ ولی در جمع زائران دیگر قرار می‌گیرد تا باور و احساس خود را به آنها نیز منتقل کند. این نیازی غلبه‌ ناپذیر در درون او برای گستراندن احساسش است. او برای این کار از حالت فردیت و تنهایی خویش فاصله می‌گیرد و به سیل زائران اربعینی می‌پیوندد و این شور اعتقادی برانگیخته از کوشش اوست که درونش را تسلا می‌بخشد. در فضای مناسکیِ اربعین به خوبی می‌توان شاهد "پراکسیس" و تلاقی و پیوند میان باور و رفتار بود. باوری که فرد را در مسیر حرکت عینی قرار می‌دهد، مسیری پر از رنج و سختی. در واقع مسیر زیارت و سختی‌های آن هم، جزئی از عمل مؤمنانه است و زیارت از همان نقطۀ شروع حرکت زائر آغاز شده است و از آنجا که «هر مناسکی نوعی فرآیند تطهیر محسوب می‌شود» از این‌رو فرد در این پراکسیس خاص و با تحمل سختی‌های مسیر به نوعی به دنبال تطهیرِ نفس و رهایی از آلودگی‌ها و خالص شدن است. البته در مسیر زیارت اربعینی برای تحمل رنج‌ها و سختی‌ها علاوه بر نیاز فرد به تطهیر، دلالتی دیگر هم وجود دارد و آن تلاش زائر امام حسین علیه‌السلام در دستیابی به نوعی هم‌ذات‌پنداری با امام و خانواده و یاران ایشان است. یعنی مرور و تکرار تجربۀ جدیدی از آنچه قرن‌ها پیش اتفاق افتاده است و از امام حسین(ع) و یارانش برای ابد، تصویری زنده و مقدس در اذهان حک کرده است. در بستر این رنج و سعی و تلاش مؤمنانه برای نزدیکی به امر قدسی، وجهی عرفانی از مناسک رخ می‌نماید. سیر وسلوک عارفانه‌ای که مهم‌ترین مکانیسم اثرگذاری مناسک بر مؤمنان است.  بنابراین از دلایلی که می‌تواند برای زائران اربعین ایجاد انگیزۀ قوی کند نوعی تجربه خوشایند عرفانی و معنوی و احساس رضایت است که به دنبال طی طریق و رسیدن به پایان مسیر برای‌شان محقق می‌شود. احساس رضایتی که در طی مسیر نیز از دیدن زائران دیگر و همراهی با آنان تجربه کرده‌اند؛ «چرا که افراد با حضور در یک مناسک به یکدیگر شهادت می‌دهند که همگی از اعضای یک جماعت با نظام اخلاقی مشترک‌اند و به پیوندهای خویشاوندی که آنان را به هم متصل می‌کند، آگاهی می‌یابند» از جمله امید به شفاعت و نجات از طریق اتصال به موجودی قدسی و الهی که یکی از دلالت‌های محکم و قطعی ایجاد انگیزه و شوق به زیارت است و از آنجا که «امر لاهوتی تسری‌پذیری بسیار بالایی دارد» این امید در میان جمع تسری می‌یابد. افراد در این مسیر تجربه‌ای عمیقاً درونی و بلاواسطه با امر قدسی دارند که برای هر کدام‌شان معانی خاص خود را دارد. در طی مسیر، زائر در حال معنا بخشیدن به خود است و غایت چنین صیروریتی یگانگی با مطلوب است. در اجتماع مناسکی فرد نیرو و قدرتی در درونش حس می‌کند که در عین حال حمایتش می‌کند و او را به فراسوی خود می‌خواند. با تکیه بر همین نیروست که به نظرش می‌رسد، می‌تواند بهتر با ابتلائات و مشکلات زندگی مواجه شود و حتی می‌تواند طبیعت را در برابر خواست خود به زانو درآورد. این احساس مذهبی در جامعۀ بشری عمومی‌تر و مداوم‌تر از آن بوده است که بتواند توهم باشد. توهم قرن‌ها به این ترتیب تداوم نخواهد یافت، پس نیرویی که انسان احساس می‌کند به سویش می‌آید، باید واقعاً موجود باشد. در این مناسک است که ایمان مشترک کاملاً به طور طبیعی در قلب این گروه تشکیل شده و دوباره تقویت می‌شود. این ایمان دوباره متولد می‌شود، چون خود را در شرایط واقعی که ابتدا قرار داشت مشاهده خواهد کرد.  بنابراین زائر اربعین نیز که در فضایی مناسکی طی طریقی دسته جمعی را تجربه می کند، نیرویی قدسی و الهی دریافت می‌کند که می‌تواند نقطه پایانی بر تردیدهای ذهنی‌اش باشد. علاوه بر این، حضور در این اجتماع مناسکی موجد آگاهی  و باورهای جدید برای زائر می باشد، باورهایی که صبغه‌ای شهودی و عرفانی دارد. در فضای مناسکی اربعین فرد مؤمن اگر چه به ظاهر در میان انبوه جمعیت کاملاً گم است ولی در ذهن و آگاهی خود به نوعی در جریان یک سلوک معنوی فردی آگاهانه قرار دارد. در واقع مواجهه با حقیقت معنایی عاشورا برای این مؤمن عامل اصلی جذب شدن و قرار گرفتن  در چنین فضای مناسکی می‌باشد. حقیقتی که از دیدگاه شیعه و بسیاری از متفکرین و  آزاد اندیشان دنیا، بیانگر مهمترین مصداق عینیت یافته و واقعی از تقابل جهل و معرفت، اسارت و آزادگی و دنائت و تعالی روح انسانی است و از آنجا که این حادثه طبق باور و نگاه فرد مؤمن کاملاً حقیقی است و نه سمبلیک و نمادین، به مرورذهن او را در مسیری معنوی و سلوک گونه قرار می‌دهد و روز به روز افق‌های معنایی تازه را مقابل دیدگان مؤمن می‌گشاید. بنابراین به جرأت می‌توان گفت امروز زیارت اربعین، مناسکی است که مرزهای جغرافیایی، اجتماعی و ایدئولوژیک را به طرز شگفت‌آوری در نوردیده و در زمان مناسکی خود  بر روی زمین اتصالی قدسی و آسمانی را برای انسان مؤمن میسر ساخته است. ]]> جامعه Wed, 15 Nov 2017 07:55:15 GMT http://deabel.org/vdce7x8x.jh8wfi9bbj.html مداحی که ۱۱ سال بر تخت بیماری است/ برای شهرت نمی‌خواند و در قید و بند پاکت‌ گرفتن نبود http://deabel.org/vdcco1q1.2bqie8laa2.html هنوز اهالی قدیمی منطقه شمیرانات تهران یادشان نرفته که روزگاری با طنین نوای پیرغلامی از نوکران آستان اباعبدالله الحسین(ع) به عزاداری خاندان پیامبر(ص) می پرداختند. هنوز یادشان نرفته که بچه‌های هیئت‌های حسن‌آباد و قلهک به عشق و نفس او گرد هم جمع می‌شدند و ارادتشان را به امام حسین(ع) ثابت می‌کردند.   حاج «حجت کسری» از پیرغلامان قدیمی و به‌ نام تهران، قریب نیم قرن با صوت دلنشینش، شیفتگان اهل‌بیت(ع) را به فیض رساند اما حدود 11 سالی است که به دلیل عارضه مغزی در بستر بیماری به سر می‌برد و جواب او به احوالپرسی و ابراز احساساتش، تنها 2کلمه است؛ «یا علی»، «الهی شکر». در آستانه ماه محرم به ملاقات این پیرغلام اباعبدالله الحسین(ع) رفتیم و علاوه بر ملاقات با این نوکر آستان حسینی با برخی از آشنایان و شاگردان ایشان گفت و گویی انجام دادیم که مشروح آن را در ادامه می‌خوانید.  مداح فراموش نشدنی منطقه شمیران من از سال 1360 خدمت حاج حجت کسری بودم و بهتر است بگویم مداحی، روضه‌خوانی و گریه کردن برای اباعبدالله الحسین (ع) را از حاج حجت یاد گرفتم. این را حاج «ابوالفضل خالویی» از اهالی قدیمی منطقه شمیرانات و از نزدیکان حاج حجت کسری می‌گوید و ادامه می‌دهد: حاج حجت کسری ابتدا در منطقه دزاشیب و تکیه شمیران می خواندند و با شروع جنگ تحمیلی با ایشان آشنا شدم و به تدریج فهمیدم با چه گنجینه‌ای آشنا شدم. پیش از آشنایی من با حاج حجت؛ خیلی روضه و منبر را درک نمی‌کردم. سال 1360 و پس از وفات حاج ناظم قنات‌آبادی از مداحان با اخلاص اباعبدالله الحسین(ع)؛ حاج حجت تصمیم گرفت تا جلسه آموزش مداحی را در تهران و در منطقه شمیران برگزار کند. این جلسه با کمک 5 یا 6 نفر شکل گرفت و به تدریج با حضور رزمندگان و بسیجیان گسترش پیدا کرد و نهایتاً هیات عشاق الحسین(ع) از درون این جلسه تشکیل شد. آن زمان حاج منصور ارضی مداح پیشکسوت کشورمان، مرکزی را در جنوب تهران بنا کرده بودند و همه رزمندگان و عاشقان اهل بیت(ع) را گردهم جمع کرده‌بودند و جای خالی اینچنین مرکزی در شمال تهران خالی بود تا جایی که هیات عشاق الحسین(ع) در منطقه شمال تهران و با محوریت حاج حجت کسری برپا شد. سالها ایشان با همه مشغله‌ها و مشکلاتی که داشتند این جلسه را هدایت می‌کرد و اهتمام ویژه‌ای برای سرپا نگه داشتن آن داشت.  آنچه قدیمی‌تر‌ها می‌گفتند؛ حاج حجت از 9 سالگی مداحی می‌کرد و خدمت اساتید مجرّب و با‌سوادی تلمّذ داشتند و همین شد که ایشان هم خوب تربیت شدند و هم خوب تربیت کردند که نتیجه آن این شد که تقریباً تمام مداحان نجیب و با‌اخلاص منطقه شمیرانات توفیق شاگردی حاج حجت را پیدا کردند و در حال حاضر هر کدام جلسات پرجمعیت و متداومی را دارند.  حاج حجت نه فقط در مداحی و شعرخوانی و مجلس‌گرداندن بی‌نظیر بود بلکه در مردم‌داری و  اخلاص هم غیر قابل توصیف بود. حاجی؛ اصلاً برای شهرت نمی‌خواند و در قید و بند پاکت‌ گرفتن و این مسائل نبود بلکه از جان برای امام حسین(ع) مایه می‌گذاشت. ارادت او به آستان مقدس اهل بیت(ع) تا آنجا بود که بدون توجه به توصیه‌های پزشک برای اربابش خواند و در منبر هیات نیز دچار سکته مغزی شد. وقتی رفتیم بیمارستان به ایادتشان، نصف بدنشان لمس شده بود و پزشکش گفته بود که نباید دیگر بخوانی؛ اما دوباره توصیه‌های تیم پزشکی را جدی نگرفت و مداحی کرد تا جایی که این بار سکته مغزی سبب شد تا تکلمش را کامل از دست دهد.   حاج حجت کسری حدود 11 سال است که در بستر بیماری به سر می‌برد اما همواره بچه‌های هیئت‌های قلهک و شمیران یکی‌ پس از دیگری خودشان را به بالین او می‌رسانند تا درس پس بدهند. پیرغلام قدیمی‌ تهران با دیدن سینه‌زنان حسینی جان تازه‌ای می‌گیرد و همین که هنوز می‌تواند در سوگ امام حسین(ع) سینه بزند و یا علی بگوید راضی به نظر می‌رسد مداح آستین کوتاه نمی پوشد حاج «مرتضی خالویی» از مداحان خوش‌خوان و با اخلاص منطقه شمیران و از شاگردان و ملازمان حاج حجت کسری از روزی که ایشان در بستر بیماری افتاده، همانند سابق به دست‌بوسی استادش می‌آید. او درباره خاطراتش با این استاد می‌گوید: افراد زیادی در محضر حاج آقا،  مداحی را آغاز کردند. من بدون اغراق می‌گویم، بعد از لطف سید‌الشهدا(ع)، در خوانندگی هر چه دارم از ایشان است و تمام شوق و علاقه من در این دستگاه، به برکت وجود این نوکر با‌اخلاص آستان اباعبدالله الحسین(ع) حاصل شد. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: محبت امام حسین(ع) حرارتی است در قلوب مومنان که هیچگاه خاموش نخواهد شد و این محبت در کنار عشق و علاقه افرادی همچون حاج حجت کسری سبب شد تا امثال بنده برای ماندن در این مسیر استوار باشیم. اوج جلسات حاج حجت از زمان جنگ تحمیلی در هیات عشاق الحسین(ع) ظهور و بروز داشت و در حال حاضر بسیاری از شهدایی که در گلزار شهدای شمیران دفن شده‌اند از پامنبران و شاگردان حاج آقا بودند.  اما درباره مداحی و خوانندگی حاج حجت هر فردی به زعم خودش و طبق مشاهداتش مسائلی را مطرح می‌کنند و بنده هم به اندازه‌ای که در محضرشان بودم، مطالبی را در وصف ایشان عرض خواهم کرد. واقعاً ایشان از نظر اخلاقی سرآمد مداحان شمیران بودند. خدا می‌داند من هرچی از او بگویم، کم گفته‌ام. ایشان به شدت، نسبت به مسائل اخلاقی و رفتاری توجه ویژه داشتند و هیچ وقت مداحی را وسیله ارتزاق خودشان قرار نمی‌داد. چه اتفاقی می‌افتد که در بین نوکرا یک نفر ظهور و بروز پیدا می‌کند؟ یادم هست من 15 سالم بود که جلسات نوای خیمه‌گاه برگزار می‌شد و در حال حاضر نیز در مسجد شمیران استمرار دارد؛ حاج حجت کسری درباره مباحث اخلاقی و اینکه مداحان نباید دامنشان به گناه آلوده بشود، تذکرات بسیاری را گوشزد می‌کرد. آن زمان دستگاه ویدئو تازه به بازار آمده بود و حاج آقا می‌فرمودند «اگر دستگاه ویدئو وارد منزلتان شود، یقین بدانید که امام حسین(ع) از آن خانه خواهد رفت.» همچنین حاج آقا نسبت به پوشش مداحان نیز بسیار حساس بودند و می‌گفتند: «مداحان برای رفتن به مراسمات روضه، باید لباس مناسب بپوشند و همواره پوشیدن آستین کوتاه را نهی می‌کردند» کنج اتاق پذیرایی و بالای کمد چوبی، 2 قاب عکس جمع و جوری که مداحی حاج حجت کسری را در یکی از هیئت‌های محله حسن‌آباد نشان می‌دهد، خودنمایی‌ می‌کند. بین این 2 قاب عکس، شعر زیبای حاج ابوالقاسم ژولیده، که در وصف حاج حجت کسری سروده، قرار دارد. در چند بیت اول این شعر آمده است: «عبد حسین بنده دنیا نمی‌شود/ دنیای ما بدون تو معنا نمی‌شود/ آن سینه‌ای که زخم شهیدان کربلاست/ هرگز دچار زخمه عقبا نمی‌شود/ این گفته تمام غلامان فاطمه(س) است/ هر نوکری که حجت کسری نمی‌شود...» این شاگرد قدیمی با ذکر خاطره ای از دوستان حاج حجت کسری می‌گوید: حاج آقای کاظمی از رفقای قدیمی حاج حجت کسری نقل می‌کردند: حاج آقا در اوج گرمای تابستان در شهر مقدس نجف اشرف کت خودشان را درنمی‌آوردند و تاکید داشتند که شان مداح امام حسین(ع) باید همیشه حفظ شود. حاج آقا، پیش از انقلاب از جمله کسانی بود که اشعار انتقادی بر علیه رژیم طاغوت می خواند و بارها نیز از سوی ساواک دستگیر شده بود و چندین بار مردم او را از دست ماموران حکومتی فراری داده بودند. یکی از نکاتی هم که ایشان تاکید داشتند این بود که روضه‌های خانگی را گسترش دهیم. روضه‌هایی که این روزها بسیار کم فروغ شده است. خداوند رحمت کند حاج آقای اژدری که برادر صیغه‌ای حاج آقا بودند و چند سالی است به رحمت خداوند رفتند. خاطرم هست هر دو به مجالس خانگی می‌رفتند و برای مردم روضه می‌خواندند و بدون توجه به جمعیت و حواشی که امروزه متاسفانه رواج پیدا کرده برای سید الشهدا(ع) روضه‌خوانی می‌کردند.   از نکات دیگری که می‌توان در وصف ایشان ذکر کرد؛ اهتمام او به حفظ کردن اشعار آئینی بود. من از زبان خودشان شنیدم که می‌گفتند بیش از 300 هزار بیت شعر را حفظ کردم. من داستانی را از ایشان شنیدم که حاج آقا در سفری که در شهر مقدس مشهد،  داشتند ؛ در یکی از مراسمات، یکی از مداحان اشعاری را خواندند  و در پایان جلسه، حاج آقا، اشعار خوانده شده را به‌صورت حفظ  خواندند. حاج آقا، می‌گفتند توصیه می‌کنم مداحان مطالعات زیادی داشته باشند و خودشان هم می‌گفتند بیش از 90 کتاب مقتل خوانده‌اند. برای امام راحل و مقام معظم رهبری دعا می‌کرد «هادی کوچکی» داماد حجت کسری که حدود یکسالی بیشتر از زندگی مشترکشان نمی‌گذشت که  عارضه سکته به سراغ حاج حجت کسری آمد؛ درباره پدر همسرش می‌گوید: چیزی نگذشته بود از ازدواجمان که حاج آقا به این عارضه دچار شد. بیشترین خاطرات حاج آقا را باید هم دوره‌ای‌های ایشان بدهند. امّا در رفت و آمدها و ملاقات‌های عزیزانی که در طول این 11 سال به منزل حاج آقا آمدند به گونه‌ای از ایشان سخن می‌گویند که انگار ایشان از اعضای اصلی آن هیات بودند و این نشان می‌دهد خصوصیات و اخلاقشان توانسته همه را در کنار هم جمع کند و یک همبستگی را در این منطقه بوجود بیاورد. خاطرم بود در زمان نوجوانی که به مجالس ایشان می‌رفتم، از خصوصیات حاج آقا این بود که دعا برای امام راحل(ره) و رهبر معظم انقلاب فراموش نمی‌شد و از اساتید اخلاقشان ویژه نام می‌برد و یادشان می‌کرد. نواری از ایشان گوش می‌کردم بعد از وفات امام راحل(ره)، قطعه شعر «لبیک یا خمینی لبیک یا حسین(ع)» است و یا «اباالفضل علمدار، خامنه‌ای نگه‌دار» را همیشه می‌گفتند و آن زمانی که برخی نسبت به ولایت‌فقیه تشکیک داشتند، اصرار زیادی داشتند تا رهبر معظم انقلاب را به عنوان ولی‌فقیه و رهبر شیعیان نام می‌برد. به خاطر ندارم، فردی گفته باشد حاج آقا از ما برای روضه‌خوانی پول گرفته است. از دوستان شنیده بودم حاج آقا صله‌هایی که برای تبرّک به ایشان داده بودند، جمع می‌کرد  و بدون اینکه مشخص کند، کدام هیات چقدر پرداخت کرده است از آنها استفاده می‌کرد. دندان هایی که در روضه شکست حاج ابوالفضل خالویی که خاطرات ملازمتش با حاج حجت کسری به یادش آمده بود، ادامه می‌دهد: خداوند عنایت ویژه‌ای به حاج حجت داشت؛ خاطرم هست در ایام محرم  ایشان حدوداً تمام زمان شبانه روز را در مراسمات روضه سپری می‌کرد و  از ساعت 6 صبح تا  ظهر بدون استراحت به مجالس روضه می‌رفت و دوباره تا آخر شب به اجرای برنامه در هیات های مختلف می‌پرداخت. در یکی از مراسمات در کنار حاج منصور ارضی بود که ناگهان اشعارش از جیبش افتاد؛ حاج منصور گفته بودند این اشعار برای یک دهه است؟ ایشان گفته بودند: «فقط برای یک شب روضه است.» در هیات احباب‌الحسین(ع) بودیم که به جهت ازدحام جمعیتی که در هیات بود؛ در میان هروله کردن، میکروفن به دهان حاج آقا برخورد کرد و تعدادی از دندان‌های ایشان شکست. جالب اینجا بود که با همان اوضاع و احوال مراسم را ادامه دادند و به پایان رساند و به شوخی گفتند سهم ما از این مراسم همین دندان‌های شکسته بود و اصلاً از این وضعیت گلایه نکرد. خاطره دیگری از ایشان به خاطر دارم که روزی در امامزاده صالح (ع) تجریش برای حضرت زهرا (س) جشن گرفته بودند و ایشان را برای مولودی‌خوانی دعوت کرده بودند. در آن مراسم میهمانان که اغلب از رزمندگان جنگ تحمیلی بودند با اشعار ایشان کف‌زنی کردند . پس از اتمام جلسه یکی از متولیان امامزاده آمد و گفت شما باید به این عزیزان تذکر می‌دادید که این کار را نکنند؛ یادم هست که حاج آقا گفتند من نمی‌توانم این کار را انجام دهم و از عاقبتش می‌ترسم البته ایشان نسبت به تحریفات و خرافات در هیات‌های مذهبی بسیار حساس و هوشیار بودند و همواره درباره مقابله با خرافات و حواشی آن زمان تذکر می دادند امّا در این مورد به خصوص  اقدامی انجام ندادند و چند روز پس از این مراسم، حدود 30 نفر از مخاطبان این جلسه در یکی از عملیات‌ها به فیض شهادت نائل گشتند که پس از شهادتشان متوجه شدم ایشان نمی‌خواست دل آنها شکسته شود. در پایان این دیدار حاج مرتضی خالویی با اذن و اجازه از استادش، دقایقی به روضه‌خوانی و مرثیه‌خوانی حضرت اباعبدالله الحسین(ع) پرداخت که فیلم روضه‌خوانی آن تقدیم حضورتان می شود. ]]> جامعه Wed, 15 Nov 2017 07:07:43 GMT http://deabel.org/vdcco1q1.2bqie8laa2.html نباید با ایجاد مناسک جدید، اربعین را تحت‌الشعاع قرار داد/ نهادها، این مراسم را از حالت مردمی‌ خارج نکنند http://deabel.org/vdcbwfbf.rhb50piuur.html راه‌پیمایی اربعین که قدمتی چند صد ساله دارد، چند سالی است که با شکوه و عظمت بیشتری برگزار می شود. حضور زائران میلیونی ایرانی در این راه‌پیمایی، بسیاری از ایرانیان را به ساخت موکب و مشارکت در پذیرایی از زائران نیز ترغیب نموده است. در این رابطه، حجت‌الاسلام سید محمدکاظم شمس، معاون علمی مؤسسه کتابشناسی شیعه معتقد است در عین اینکه نباید از عظمت این راهپیمایی کاسته شود، لازم است مردمی بودن این گونه مناسک نیز حفظ گردد. به باور رئیس سابق مؤسسه بوستان کتاب، شیطان برای همه انسان‌ها، دام‌هایی را پهن می‌کند و عزاداران نیز از این نکته مستثنی نیستند. صحبت‌های دلسوزانه و صریح وی، گفتگوی جذابی را رقم زد. آیا هزینه‌هایی که در برپایی مراسم اربعین صورت می‌گیرد، حکم زیاده‌روی و اسراف را دارد؟ اغلب این هزینه‌ها، رفتارهای مردمی بوده و منشأ این رفتار هم علاقه‌ی مردم به این کار است. البته نمی‌خواهم بگویم، همه‌ی رفتارهایی که در این هیئت‌ها صورت می‌گیرد، درست است، بلکه ممکن است بعضی از رفتارها برخلاف بعضی از دستورات دینی باشد، مثل رقابت‌هایی که احیاناً ممکن است میان هیئت‌ها مطرح شود. شیطان برای کسانی که اقداماتی در این زمینه می‌کنند دامی پهن می‌کند تا این هدف اصلی و مقدس که تسهیل کار برای زوار و بزرگداشت اربعین باشد با بعضی از اغراض مخلوط شود. مرحوم آیت‌الله بروجردی در دوره مرجعیتشان، هیئت‌ها را خواسته بودند و نصیحت‌هایی در مورد رعایت برخی موارد کرده بودند، اما آن‌ها در پاسخ گفته بودند: ما در طول سال مقلّد آقای بروجردی هستیم اما این ده روز محرم را از خودمان تقلید می‌کنیم! بله، اصل این کار، پسندیده و درست است و توصیه‌هایی هم از اهل‌بیت علیهم‌السلام در این زمینه رسیده است که هرکسی، به هر مقدار، هر گامی در این جهت بردارد مأجور خواهد بود و البته انگیزه‌ی اصلی همان تقرب به خداوند متعال از طریق خدمت به زوار امام حسین علیه‌السلام است؛ اما چون این خدمات و کمک‌ها به‌صورت مردمی انجام می‌شود، ممکن است، گاهی هماهنگی‌های لازم صورت نگیرد و احیاناً در بعضی از موارد زیاده‌روی شود. به‌عبارت‌دیگر، ممکن است بعضی‌ها بخواهند این خدمت‌رسانی را شدت دهند و مقداری بیشتر از آن معمولی که انسان‌ها در زندگی عادی خودشان به آن شکل عمل می‌کنند، خدمت‌رسانی شود و پذیرایی صورت گیرد. این امر البته به خاطر همان شدت علاقه‌ی این اشخاص است. در این موارد، باید مطلب صحیح با زبان ملایم بیان شود و تذکر داده شود. مثلاً پذیرایی که در شب‌های روضه برگزار می‌شود می‌تواند یک پذیرایی ساده باشد و لزومی در برگزاری آن به صورت مفصل نیست. به هر حال، اسراف جزء گناهان کبیره است. نباید کار خیر را با گناه مخلوط‌ کرد. این گونه موارد باید تذکر داده شود، ولی به صورتی که آن‌کسانی که قصد خیر دارند سرخورده نشوند. به جای به کار بردن تعبیرات تندوتیز، می‌توان افرادی را مسؤول ساماندهی این نذورات کرد. علاوه بر اسراف، ممکن است گناه دیگری نیز اتفاق بیفتد و آن، چشم و هم‌چشمی بین موکب‌ها است. به هر حال شیطان، تمام تلاش خود را برای جلوگیری از برگزاری خالصانه امور خیر انجام می‌دهد و لذا مسؤولان موکب‌ها باید به هوش باشند. بعضی می‌گویند اگر این هزینه‌ها را در امور خیریه دیگری مصرف کنیم اولویت دارد. نظر شما در این رابطه چیست؟ در مورد اصل اربعین، با توجه به اینکه الآن این راهپیمایی، به رخ دنیا کشیده می‌شود و اهمیت و جایگاه بلندی دارد، نباید این شبهات را مطرح کرد. علاوه بر اینکه اصل این شبهه هم غلط است، بلکه هر کس در حد خودش، با رعایت عدم اسراف، می‌تواند کمک کند. این کمک‌ها الزاما مختص به اربعین هم نیست، بلکه افراد می‌توانند زمینه پذیرایی از زائران حسینی را در ایام دیگر سال نیز فراهم سازند. یا اینکه این نذورات را برای پذیرایی از زائران سایر امامان صرف کنند. در بحث وقف هم آمده است که اگر مبلغ وقف بیش از مورد آن بود، می‌توان آن را در نزدیک‌ترین موضوع به نظر واقف صرف نمود. نظر شما در رابطه با رواج نذرهای فرهنگی به جای نذرهای خوراکی چیست؟ تمام این کارها، کارهای خوبی است؛ اما معنی این حرف این نیست که ما بگوییم نذورات خوراکی را تعطیل کنید؛ بلکه آن نذورات در حد خودش باید انجام شود و طبیعتاً اگر کسی قصدش از کمک، صرف در نذورات خوراکی باشد، نمی‌توان آن را در مورد دیگری صرف کرد. اما از مسئله‌ی فرهنگ هم نباید غافل شد. ایام اربعین، فرصت معنوی نابی است. به‌طور مثال کتاب «کامل الزیارات»، تألیف مرحوم ابن قولویه از کتاب‌های بسیار بزرگی است که در مورد زیارت اربعین، به طور مفصل، روایت نقل کرده است. می‌توان بخشهایی از ترجمه این کتاب را در اختیار زائرین قرار داد تا در طول مسیر بخوانند و معرفتشان بیشتر و نیتشان خالص‌تر گردد. لازم نیست که فعالیت‌های تبلیغی معطوف به مسائل سیاسی و نظیر آن باشد، بلکه آن که برای اولین بار به زیارت اربعین می‌رود بیشتر دوست دارد در مورد اربعین و زیارت امام حسین (ع) مطلب بداند و کاری به امور دیگر ندارد. وقتی که برای اولین بار سریال مختار پخش شد، چون آن موقع درگیر کارهای انتشاراتی بودم، شاهد بودم که کتاب‌هایی که حول‌وحوش مختار و قیام او نوشته‌شده بود، چه‌قدر طالب داشت و چه‌قدر افراد می‌خواستند مختار را بشناسند و وقایع حول او را دنبال کنند. مشارکت نهادهایی مانند آستان قدس و یا مسجد جمکران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این کارها باید مردمی بماند و مردمی اداره بشود و مردمی هم اشاعه بشود. نمی‌گویم دستگاه‌های رسمی بگویند ما تکلیف نداریم، بلکه هر جا که احساس کردند کار روی زمین‌مانده‌ای هست تسهیلاتش را فراهم کنند. ولی نباید کاری کرد که مردم احساس کنند ادارات و نهادها متولی این امر هستند و دیگر نیازی به کمک آن‌ها نیست. این کار باید مردمی بماند. خود همین کار زمینه رشد مردم را فراهم می‌کند و معنویت آن‌ها را بالا می‌برد باعث می‌شود تا خود مردم هم احساس کنند کار مثبتی می‌کنند. دستگاه‌ها هم باید به این کارها کمک کنند، اما نه اینکه تولی‌گری کنند، بلکه کار باید توسط خود مردم انجام بشود. راهپیمایی اربعین در چه تاریخی به‌عنوان شعایر حسینی مطرح شد؟ علل این امر چه بود؟ ظاهراً آن چیزی که گفته‌شده اولین زائر همان جابر‌بن عبدالله انصاری است که در تاریخ گفته‌شده که در اولین اربعین به زیارت آمده و طبیعتاً بااینکه نابینا بود همراه دخترش آمد. این زیارت در اربعین سال ۶۱ به‌عنوان اولین نقطه‌ی آغاز زیارت، مطرح‌شده است. گرچه در مورد اینکه اهل‌بیت علیهم‌السلام و اسرای کربلا آیا توانستند در اربعین اول بیایند یا در اربعین بعد بوده این بین محققین اختلاف است. مثلا شهید قاضی طباطبایی جزء کسانی است که به‌صورت قاطع نظرشان بر این است که در اربعین اول این اتفاق افتاده است. از آن سو، برخی منکر حضور اهل بیت (ع) در اربعین اول در کربلا هستند. به هر حال، آنچه مهم است، اصل زیارت امامان و گرامیداشت آن‌ها و استفاده از معارف ایشان است و این امر تاریخی، اهمیت چندانی ندارد. در گرامیداشت این مسئله و زیارت اربعین، روایات متعددی از اهل‌بیت علیهم‌السلام، با سندهای متفاوت داریم که همین برای مشروعیت اصل این زیارت کافی است. در گذشته مانند زمان صدام، مردم با مشقات فراوان و از کوفه و نجف، به زیارت کربلا می‌رفتند. اینها حاکی از اهمیت و سابقه تاریخی زیارت اربعین است. آیا برگزاری راهپیمایی برای ائمه دیگر علیهم‌السلام نیز مطلوبیت دارد؟ هم در روایات و هم در سیره علماء، بزرگان ما برای سایر ائمه نیز پیاده‌روی داشتند. در این جهت برای اصل کار فرقی نمی‌کند؛ اما اگر ما این کارها را از حالت‌ مردمی خارج کنیم یا در وادی افراط‌وتفریط وارد شویم، نتیجه‌ی خوبی نخواهد داشت. اصل این کارها بسیار کار پسندیده و خوبی است. اما یک ویژگی راجع به‌خصوص حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام داریم. قضیه سیدالشهدا و عاشورا حسابش از بقیه جداست؛ یعنی ما یک کاری نکنیم که حتی عاشورا را هم تحت‌الشعاع قرار بدهیم؛ یعنی اگر عزاداری که برای عاشورا انجام می‌دهیم، برای ائمه‌ی دیگر هم این کار را بکنیم، طبیعتاً ناظر بیرونی که نگاه می‌کند نمی‌فهمد امروز عاشورا بود یا شهادت یکی از ائمه دیگر بود. اصل عزاداری‌اش درست است. ولی قضیه عاشورا و بزرگداشت عاشورا یک حسابی است که خود ائمه هم نسبت به این قضیه عنایت ویژه داشتند. اما اصل پیاده‌روی برای سایر ائمه علیهم‌السلام، کار مناسبی است؛ یعنی در همین حدی که فراموش نشود. حتی گاهی گفته می‌شود که این روزها تعطیل بشود. به نظر من وقتی در شهادت امام‌های دیگر تعطیلی داشته باشیم، گاهی وقت‌ها بیشتر فراموش می‌شود، مخصوصاً دو یا سه روز تعطیلی پشت سر هم بشود، باز مردم بیشتر فراموش می‌کنند و به مسافرت می‌روند. طبیعتاً وقتی حضور داشته باشند بهتر است. ]]> جامعه Tue, 14 Nov 2017 11:04:37 GMT http://deabel.org/vdcbwfbf.rhb50piuur.html اربعین؛ تجلی امت واحده http://deabel.org/vdchkxnx.23ni-dftt2.html   رهبر معظم انقلاب روز گذشته در دیدار جمعی از فعالان فرهنگی استان‌های آذربایجان شرقی و قم، پدیده‌الهی و معنوی راهپیمایی اربعین را بی‌سابقه و غیرقابل توصیف خواندند و با تشکر از دست‌اندرکاران برگزاری این حرکت عظیم گفتند: «از دولت عراق که وسایل برگزاری این حرکت با شکوه را فراهم کرد، از ملت عزیز عراق که این‌گونه مخلصانه و شادمانانه از زائران حضرت اباعبدا... علیه‌السلام پذیرایی کرد، از جوانان مبارز عراقی و حشد الشعبی و دست‌اندرکاران تامین امنیت مراسم و از مسئولان عتبات در نجف اشرف و کربلای معلی، قلبا تشکر می‌کنیم و برکات الهی را برای آنان خواستاریم.» تقدیر رهبر معظم انقلاب از همراهی دولت و ملت عراق در شکل‌گیری پدیده عظیم اربعین حسینی، جلوه‌ای دیگر از نقش‌آفرینی بی‌بدیل راهپیمایی و اجتماع اربعین در شکل‌گیری امت واحده اسلامی را نمایان می‌سازد. همه آنها که حضور در این اجتماع بحق بی‌سابقه و غیرقابل توصیف را تجربه کرده‌اند و حتی آنان که از طریق رسانه‌های گروهی با جلوه‌های پرشکوه «همگرایی» و «خدمت‌رسانی» در این عرصه آشنا شده‌اند، به خوبی احساس می‌کنند که اربعین به حماسه‌ای بدل شده که فراتر از جغرافیا، قوم، ملیت، نژاد، مذهب و زبان، جماعتی به ظاهر متفرق را تحت لوای پرچم اباعبدا...  الحسین(ع) گردهم می‌آورد و «همراه و همگام» می‌سازد. شاید تا همین چند سال قبل سخن گفتن درباب وحدت مسلمین و شکل‌دهی «تمدن اسلامی» ذیل «امت واحده اسلامی» کمی دور به نظر می‌رسید اما این «معجزه الهی» به خوبی نشان داد که تحقق افق روشن مدنظر امام راحل و مقام معظم رهبری به مراتب نزدیک‌تر از آنی است که گمان می‌بردیم. اما چرا اربعین توانست فراتر از تمام ساختارها به این دست‌یافته مهم نائل شود و به طلیعه دوران طلایی تمدن اسلامی بدل شود؟ این سوالی است که پاسخش را می‌توان در سخنان دیروز رهبر معظم انقلاب جست‌وجو کرد. تقدیر ایشان از دولت، ملت، جوانان مبارز و حشد الشعبی، مسئولان تامین امنیت و مسئولان عتبات عالیات نشان‌دهنده شبکه‌ای از همگرایی و هم‌افزایی است که توانست حماسه‌ای بی‌بدیل را رقم بزند. همه ما می‌دانیم که امروز ارتباطات دیپلماتیک حسنه‌ای میان دولت و سایر ساختارهای حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران با عراق برقرار است، اما این ارتباطات به تنهایی نمی‌توانست چنین اتفاقی را رقم بزند. به عبارت دقیق‌تر مجموعه اضلاعی که رهبر معظم انقلاب از آنها یاد کردند، همگی در کنار هم توانستند همدلی و همگرایی در این سطح را ذیل فرهنگ و اندیشه بلند عاشورایی رقم بزنند و جلوه‌ای دیگر از پیروزی خون بر شمشیر در حماسه عاشورا را نمایان کنند. ارتباطات عتبات عالیات عراق با مردم ایران و سایر کشورها که به‌عنوان زائر به این مشاهده مشرفه، مشرف می‌شدند و همچنین تعامل عتبات با اعتاب مقدسه ایران اسلامی یکی از زمینه‌های مهمی بود که مرزهای جغرافیایی و قومیتی را از میان برداشت. از دیگر سوی، همکاری‌های بسیج مردمی و جوانان مبارز عراق با برادران‌شان در جمهوری اسلامی در مبارزه با تروریسم منطقه‌ای و به‌ویژه گروهک‌های دست‌ساخته استکبار جهانی نیز تجربه‌ای بدیع از همکاری‌های نظامی را به نمایش گذاشت که در جریان اربعین حسینی و تامین امنیت این اجتماع عظیم نیز نقش‌آفرین بود. فراتر از همه اینها اما مردم عراق بودند که نقش اول این حماسه را ایفا کردند. عراقی‌ها که سال‌های سال زیارت اربعین حسینی را به‌عنوان سنتی از پدران‌شان به جا می‌آوردند، پس از آماده شدن زمینه حضور ارادتمندان ساحت قدسی اباعبدا...(ع) از دیگر کشورها، مذهب‌ها و ملت‌ها با آغوشی باز آنها را پذیرفتند و از این فرصت ناب برای خدمت به زائران امام حسین(ع) به خوبی بهره بردند و به بهترین شکل ممکن «آیین میزبانی» و «دیپلماسی فرهنگی مردمی» را متجلی ساختند. به‌تبع این همگرایی در سطوح غیرحاکمیتی، دولت عراق نیز بحق تلاش‌های موثری را رقم زد و با تسهیل حضور زائران اقصی نقاط جهان بر شکوه این حماسه افزود. حماسه اربعین نشان داد که با وجود جنگ هشت ساله رژیم بعث عراق با حمایت استکبار جهانی در برابر ملت و نظام نوپای اسلامی، پیوندهای اعتقادی و تمدنی بین مردم عراق با ملت مسلمان ایران همچنان استوار است. این حماسه در کشوری که جولانگاه گروه‌های تکفیری و تروریستی بود شکل گرفت و ابتدا موجبات رفع فتنه از عراق را رقم زد و حالا در حال تسری به سراسر جوامع اسلامی است. حالا اما حماسه اربعین برای همه ما یک الگو و نمونه روشن است. مسیر رسیدن به امت واحده اسلامی دقیقا همان راهی است که زائران پیاده اربعین حسینی می‌پیمایند. اربعین، حماسه‌ای است که مردمی ایجاد شد و امروز هم مردمی نگاه داشتن این حماسه وظیفه‌ای برعهده همه مسئولان و کارگزاران است. بهترین زمینه شکل‌گیری امت واحده اسلامی نیز اربعین است. تسری فرهنگ اربعین به تمامی تعاملات مسلمین مهم‌ترین راهبردی است که می‌تواند ملت‌های مسلمان را از همه چالش‌ها رهایی بخشد و به نقطه اقتدار و شکوه برساند... ]]> جامعه Tue, 14 Nov 2017 07:09:16 GMT http://deabel.org/vdchkxnx.23ni-dftt2.html محمد حسین حدادیان: من با همه آقازاده‌ها فرق می‌کنم/ بیف استراگانف هم می توان نذر کرد http://deabel.org/vdcgww9w.ak9x34prra.html به گزارش خبرآنلاین، در روزگاری که به کار بردن واژه «آقازاده» برای افراد کنایه محسوب می شود. محمدحسین حدادیان پسر مداح مشهور در مصاحبه با تی وی پلاس به سئوالاتی مختلف راجع به موضوعات زندگی شخصی و خانوادگی خود پاسخ داده و در عین حال یادآور شد که آقازاده ای است که با همه آقازاده ها فرق دارد. مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید. 🔹پسر سعید حدادیان بودن سخت است یا خیر؟ خیلی ها این سئوال پرسیدند، پسر سعید حدادیان بودن قطعا خیلی خوب و خیلی سخت است. من از وجود بابام است که مداح شدم وگرنه معلوم نیست کجا بودم. سختش این است که پسر حاج سعید حدادیان که جوان است، حق ندارد جوان باشد. یعنی کارهایی که جوان ها می توانند انجام دهند، من نباید انجام دهم اما من همه کارهایی را که جوانان می کنند، انجام می دهم. 🔹مثلا؟ تفریحات سالم مثل فوتبال، استخر. روزی من با حاج آقا استخر رفته بودم، شنا می کردیم و حرف می زدیم. یکی روی شانه حاج آقا زد و گفت «حاج آقا شما و استخر! ». حاج آقا گفت «بله مگر ما آدم نیستیم. ما نباید استخر برویم؟». 🔹دوست دارید چه لباسی بپوشید؟ اسپورت دوست دارم. آن طور که جوانان می پسندند. رهبر گفتند «جذب حداکثری، دفع حداقلی»، جوانان جامعه به من نگاه می کند. جوان در هیأت مان زیاد داریم. جوانی که به من نگاه می کند، باید طوری باشد که دفعه بعد هم بیاید وظیفه ما آن است که جوانان را به طرف دستگاه امام حسین بکشانیم. 🔹اگر بخواهیم راست حسینی صحبت کنیم در تیپ، لباس و مو چه کار می خواهید انجام دهید اما نمی توانید؟ کاری که دوست دارم را انجام می دهم. 🔹مثلا بگویید، دوست دارم موهایم را خامه ای بزنم. زدم. 🔹واقعا؟ آره، کچل می کنم، مو و ریش می گذارم. ریشم را می زنم. هیچ وقت یک چهره ثابتی ندارم. 🔹وقتی موها را خامه ای زدید، حاج سعید چه گفت؟ البته الان اسمش را دارم از شما یاد می گیرم، قبلا چیز دیگر می گفتند. 🔹قبلا چی می گفتند؟ می گفتند «استاد اسدی آمدی تو، کریستین رونالدو رفتی بیرون». می گفتند مدل رونالدویی است. 🔹فوتبال کجا می روید؟ پشت مهدیه امام حسن مجتبی (ع) یک سالن فوتبال است که هر از گاهی با دوستان آنجا فوتبال بازی می کنیم. 🔹شرطی؟ نه، نذری. 🔹یعنی هر کس برد بعدش قیمه بقیه را مهمان می کند؟ حالا چرا قیمه؟ 🔹قیمه نذری است، چه مثالی برنم؟ بیف استراگانف هم می توان نذر کرد. 🔹پس نذری های خیلی شیک هم می روید؟ بله، خیلی شیک. من کلا با همه آقازاده های فرق می کنم چون هر طور دوست داشته باشم لباس می پوشم و هر جایی هم دوست داشته باشم می روم. 🔹گفتید من با همه آقازاده ها فرق می کنم، آیا شما آقازاده هستید؟ قطعا. 🔹چرا؟ بابام آقاست. از این لحاظ. 🔹خوب تصویربردار ما نیز الان می گوید بابای من هم آقاست. خوب، بگو. 🔹این آقازاده با آن آقازاده فرق می کند، می دانید که این را به شما می چسبانند. منظور من آن آقازاده هایی که می شنویم یا می شنوید نبود. منظورم از آقازاده، یک شخصیت مشهور و معروفی در جامعه است. 🔹چند سالت است؟ سئوال های حاشیه دار می پرسید. 🔹خانم ها سئوال درباره سن را حاشیه ای می دانند. 24 سال دارم. 🔹خیلی جوان هستید. چه روزی؟ 15 بهمن. 🔹روز تولدش را گفت تا کسانی که دوستش دارند و طرفدارش هستند، در این روز کامنت، پیام تبریک و کادو یادشان نرود؟ کامنت نمی خواهد. ساعت رولکس و سوییچ شورولتی. 🔹تحصیلات شما چیست؟ دیپلم، بعد رفتم سربازی و بعد هم ازدواج کردم. بعد رفتم سرکار، 🔹چه زود رفتی خدمت، خریدی؟ من کامل خدمت کردم. 🔹کجا؟ چند جا بودم. 🔹مزه کرد؟ وقتی تمام شد دوباره رفتید؟ گفتم پسر حاج سعید حدادیان بودن سخت است،  همین بود. از طرف بسیج دوبار آموزشی رفته بودم. بعد که آمدم وقتی پرونده را پر کردم و فرستادم به ما گفتند باید به آموزشی بروم. قرار بود در آموزشی لباس بگیرم و برگردم اما من را 15 روز نگه داشتند. من 15 روز صبح، ظهر و شب می خواندم. بعد فهمیدم آنها که با من آمده بودند لباس گرفتند و برگشتند فرمانده پادگان من را نگه داشته بود که برای گروهی که آمدند بخوانم. 🔹گیر هم دادند؟ آنقدر بشین پاشو به من دادند. 🔹راضی هستی که زود ازدواج کردی؟ خدا را شکر. 🔹نترسیدی با این وضعیت مهریه و گرانی و تورم؟ نه مهریه ما مشخص است، 14 سکه مهر بود. 🔹14 سکه خیال آدم راحت است؟ که چه شود؟ این بریزی کف دست بالا پایین کنی سکه ها را. 🔹بچه دار نشدید؟ خیر، دوست ندارم. 🔹چرا؟ بچه کس دیگر را دوست دارم اما خودم دوست ندارم بچه دار شوم. 🔹حیف است؟ خودم هنوز بچه هستم. 🔹حاج سعید هم بچه دوست ندارد؟ جایزه هم تعیین کرده است. 🔹چه می دهد؟ به من نگفته است. 🔹به چه شغلی مشغولی؟ کارمند جز شرکت خودرو سرویس شهرداری هستم. 🔹راضی هستید؟ خدا را شکر. ata esmaili, [13.11.17 23:34] 🔹ماهی چقدر حقوق می گیرید؟ یک میلیون و صد و پنجاه هزار تومان اجاره می دهم و یک میلیون و دویست و سی هزار تومان نیز حقوق می گیرم. 🔹یعنی با 100 هزار تومان باقی مانده اورت خرج می کنید و سفر خارجی هم می روید؟ من یک جمله بگویم شبهه نشود. من پول نمی گرفتم وقتی می خواندم ولی روزی می آید. امام حسین می رساند. 🔹چه طوری می آید؟ خدا سایه حاج آقا را روی سر ما نگه دارد. 🔹یعنی حاج آقا کمک خرجی می دهد؟ بله. الان اگر دو میلیون تومان هم حقوق باشد برای من جوان کفاف نمی دهد. 🔹صدای کدام خواننده را گوش می دهید و خوشتان می آید؟ من صدای خواجه امیری را خیلی دوست دارم. 🔹رفیق فوتبالیست هم دارید؟ بله، آقای امیرحسین صادقی، شهاب گردان، عاشق علی آقای کریمی هستم. آخر جدول باشیم ولی استقلال را ببریم. 🔹خبردارم علی دایی هم با شما خیلی ارتباط خوبی دارد؟ به شدت دوستش دارم. 🔹تا حالا شده از امتیازی استفاده کنید؟ بله یک بار شده، خدمت که می رفتم چندماهی که گذشت، خیلی اذیت کردم. بعد حاج آقا گفت «می توانم از بخشی از ماه های جبهه ایشان را استفاده کنم». 10 ماه و خورده ای خدمت کردم و بقیه را از ماه های جبهه حاج آقا استفاده کردم. ]]> جامعه Mon, 13 Nov 2017 08:18:29 GMT http://deabel.org/vdcgww9w.ak9x34prra.html مراسم اربعین و مدیریت شهری تحول‌خواه http://deabel.org/vdcjatet.uqe8izsffu.html آیین پیاده‌روی اربعین زائران اباعبدالله‌الحسین(ع) با شکوه و عظمت بی‌نظیر خود امسال نیز صحنه‌های زیبا و ماندگاری را رقم زد، از آنجا که علاوه بر تجربه سال‌های گذشته، امسال نیز به عنوان نماینده کمیته نظارت و ارزیابی محتوایی شورای اسلامی شهر تهران در مراسم اربعین، سعادت حضور در این محفل مذهبی را داشته‌ام، به چند نکته پیرامون این برنامه حائز اهمیت و قابل تامل، به اختصار اشاره می‌کنم: 1- فلسفه آئین‌ها و مناسک دینی و مذهبی، وحدت و انسجام امت اسلامی بوده است؛ اگر حج را نماد وحدت دنیای اسلام بدانیم، امروزه مراسم پیاده‌روی اربعین که با حضور شیعیان جهان در کشور عراق برگزار می‌شود، می‌تواند نماد وحدت شیعیان باشد؛ این سنت ریشه در تاریخ شیعیان عراق دارد و حفظ و تداوم آن به‌عنوان یک ضرورت وحدت‌آفرین اولویت دارد. متاسفانه در سال‌های گذشته برخی رفتارهای شائبه‌برانگیز و تفرقه‌آمیز حساسیت‌ها و نارضایتی‌هایی را هم در ایران و هم در کشور عراق به‌وجود آورده بود. نصب تابلوهای تبلیغاتی شهرداری تهران در سال‌های گذشته و استفاده از اصطلاح بلدیه تهران، انتقاد افکار عمومی و مسئولان عراقی را به دنبال داشت که خوشبختانه امسال با درایت مدیریت جدید شهرداری و شورای شهر تهران، تغییرات محسوسی در کیفیت خدمات‌رسانی شهرداری تهران به‌وجود آمد که قابل تقدیر است. به هرحال اربعین و سایر مناسک و نمادهای مذهبی متعلق به عموم مسلمانان و شیعیان هستند و هرگونه مصادره‌ای در این امر، تبعات منفی و بازخوردهای ناگواری به دنبال دارد. 2- پس از تغییرات جدید در شورا و مدیریت شهری تردیدهایی در افکار عمومی دامن زده می‌شد که مجموعه کنونی به برگزاری باشکوه مراسم پیاده‌روی اربعین کم‌توجهی می‌کنند اما تجربه مراسم امسال نشان داد نه تنها اصلاح‌طلبان سودای کم‌توجهی و غفلت از این آیین باشکوه را ندارند، بلکه خواستار حضور کیفی، منظم و به دور از هرگونه سیاست‌زدگی، رانت، فساد و هزینه‌کرد مبهم هستند. مدیریت شهری جدید همچون سایر نهادهای حاکمیتی وظیفه خود را کمک به هرچه باشکوه‌تر کردن مراسم اربعین می‌داند، اما این هدف به معنای نادیده‌‌گرفتن و بی‌توجهی به مصوبات قانونی شورا، ابهام در دخل و خرج‌های مراسم، غفلت از رسالت اصلی مدیریت شهری و بهره‌برداری انتخاباتی در دل این آیین نیست. زائرانی که حضور در پیاده‌روی امسال و سال‌های گذشته را تجربه کرده باشند، به درستی قضاوت خواهند کرد که نه تنها اهتمام مدیریت شهری تهران و امکانات و تجهیزات شهرداری تهران امسال کمتر نشده بود، بلکه خبری از ژست‌های تبلیغاتی در طول مسیر نبود و چه بسا کمتر تصویر و نامی از شهرداری تهران منعکس شد. 3- گرچه جریان‌های مخالف گفتمان اصلاحات سال‌هاست تلاش می‌کنند جریان ریشه‌دار اصلاحات و چهره‌های خدوم و مومن اصلاح‌طلب را به بی‌دینی متهم کنند، اما واقعیت آن است که اصلاح‌طلبان نه تنها به مناسک دینی و فعالیت‌های موجه و منطقی مذهبی بی‌توجه نیستند، بلکه با استفاده ابزاری و رشد فساد و رانت و کاسبی و فرصت‌طلبی در پوشش برنامه‌های مذهبی و دین مخالف هستند. فلسفه ورود و نظارت شورای شهر تهران در برنامه امسال نیز با هدف کاهش حواشی، هزینه‌کرد قانونی و جلوگیری از ریخت‌وپاش‌های احتمالی صورت گرفته است که به‌خوبی ثاثیرات آن مشهود بود. اگر در سال‌های گذشته بودجه پنج واخیراً 10میلیاردی مصوب شورا برای هزینه در مراسم اربعین، منتج به تحمیل هزینه‌های 50 تا 100 میلیاردی فاقد سند و فاکتور به بیت‌المال و مدیریت شهری می‌شد، امسال شورای تحول‌خواه و مدیریت شهری اصلاح‌طلب تلاش کرد با حمایت از این سنت حسنه، امکان هرگونه فساد و ریخت‌و پاش را مسدود کند و هزینه‌ها از سقف مصوب فزونی نگیرد که بحمدالله این اتفاق رخ داد و در هفته‌های آینده با انتشار گزارش‌های رسمی به آن پرداخته خواهد شد. 4- به‌عنوان یک مشاهده‌گر و مسئول، آسیب‌شناسی نقاط ضعف این مراسم نیز قابل تامل است؛ توصیه و تاکید مقام معظم رهبری نیز بر برخی مولفه‌ها در اربعین حایز اهمیت است. توجه و رعایت قوانین و مقررات کشور عراق به عنوان میزبان، برگزاری سبک عراقی و سنتی مراسم اربعین، حفظ صبغه مردمی بودن مراسم اربعین و جلوگیری از حاکمیتی‌شدن و دولتی‌کردن آن و احترام و حفظ جایگاه مرجعیت دینی عراق و عدم ایرانیزه کردن اربعین ازجمله تاکیدات رهبری در اجرای این مراسم بوده است که باید همه ایرانیان و دستگاه‌های مرتبط دراین راستا حرکت کنند. 5- استقبال پرشور ایرانی‌ها و شیعیان سایر کشورها و نهادینه‌شدن این مراسم وحدت‌آفرین فرصتی مغتنم برای نظام جمهوری اسلامی ایران و سایر کشورهای اسلامی است تا با برنامه‌ریزی مطلوب و تهیه نقشه راهی مناسب، دستاوردها و اندوخته‌های گران‌بهایی از این گنجینه مذهبی استخراج کنند. متاسفانه آشوب‌ها و تنش‌های موجود در جهان اسلام، کشورهای اسلامی به‌ویژه شیعیان را در شرایط سختی قرار داده و تقویت همبستگی شیعیان در چنین برنامه‌هایی در کاهش آلام و مشکلات جوامع اسلامی موثر خواهد بود. امیدوارم با ارائه گزارشی کامل و مبسوط از این حماسه باشکوه در هفته‌های آتی و درایت مدیریت شهری جدید و اعضای محترم شورای اسلامی شهر تهران در دوره پنجم و تعامل و همکاری همه نهادهای ذی‌ربط، این هدف مهم محقق شود. ]]> جامعه Sun, 12 Nov 2017 07:03:13 GMT http://deabel.org/vdcjatet.uqe8izsffu.html عینک غبار گرفته سیاست را روی اربعین نگذارید http://deabel.org/vdccx1q1.2bqip8laa2.html به تازگی برخی از مدرسان جامعه شناسی که علقه‌های مذهبی دارند با طرح انتقاداتی از فضای جامعه شناسی در ایران، پرسیده‌اند که چرا جامعه شناسان ما نسبت به استقبال ایرانیان از پدیده اربعین سکوت کرده‌اند و...هکذا. همین منتقدان که از قضا یکی از آنها «جامعه‌شناسی دین» تدریس می‌کند و دیگری مدیر گروه «جامعه شناسی اسلامی» است خودشان هم یک صفحه مطلب درست و درمان درباره اربعین ننوشته‌اند و مثل همیشه از همین کلی گویی‌ها فراتر نرفته‌اند؛ اما گویا برخی دیگر از مدرسان جامعه شناسی این دعوت را این بار جدی گرفته و تلاش کرده‌اند درباره اربعین تحلیلی ارائه دهند که البته به نظر می‌رسد همان سکوت قبلی‌شان با ارزش‌تر بود.    یکی از اینها آقای دکتر «حمیدرضا جلایی پور» است که در بخش‌هایی از تحلیل چنین پدیده‌ای، به نکاتی اشاره کرده است که هر کسی را که یکبار در پیاده روی اربعین شرکت کرده باشد یا حتی وصفش را از شرکت کنندگان شنیده باشد به تعجب وا می‌دارد. فارغ از اینکه کل تحلیل دکتر جلایی پور بدون کوچکترین توجه به ابعاد فرهنگی و اجتماعی ماجرا دچار نوعی سیاست زدگی شده و صرفاً بر این پاشنه می‌چرخد که حاکمیت و به قول او دولت موازی در ایران از این پیاده روی چه بهره‌ای می‌برد اما با مقایسه این یادداشت ایشان (که البته مورد تأیید بسیاری از همکارانشان نیز هست) با گفته‌های پیشین وی از جمله در مورد تشییع مرتضی پاشایی و... می‌توان نشانه‌های 80 سال بحران جامعه شناسی و سیاست‌زدگی‌اش از زمان ترجمه آن در ایران آشکارا دید. جلایی پور در بخشی از نوشتارش آورده است: «جمهوری اسلامی به مناسبت مراسم اربعین این فرصت را پیدا می‌کند که خدمات حمل و نقل و تغذیه‌ای خود را در اختیار اقشار ضعیف جامعه قرار دهد و اقشار ضعیف هم به عشق امام حسین (ع) از این امکانات استفاده و چند روز خاطره‌انگیز را در عراق س‍‍پری می‌کنند. به‌عنوان مثال اینجانب سه روز قبل از اربعین شاهد بودم هشتاد در صد امکانات فرودگاه امام خمینی (ره) در خدمت زائران امام حسین (ع) قرار گرفته بود. در صورتی‌که معمولاً امکانات این فرودگاه اصلی ایران در طول سال در اختیار طبقه متوسط (روبه‌بالا) و طبقه بالاست. اقشاری را پیش از پروازشان در فرودگاه دیدم که بهترین امکان مدرنی را که ممکن است در طول زندگی از آن استفاده کنند همان ماشین مدرن بنز حمل جنازه بهشت زهراست؛ ولی حالا با بهترین هواپیما یا اتوبوس وی‌آی پی به کربلا می‌روند.» من احساس می‌کنم احتمالاً کسی اسلحه‌ای پشت سرشان قرار داده و ایشان را مجبور به نوشتن این جملات کرده و گرنه نوشتن چنین گزاره‌های سوگیرانه از یک روزنامه نگار مغرض خارجی که ارتباطی با مردم داخل کشور ندارد هم بعید است. اول اینکه ایشان با دیدن سر و وضع مسافران اربعین در فرودگاه با یک نگاه از بالا به پایین و بدون حتی گفت‌وگو با آن‌ها فهمیده‌اند که اینها که سوار هواپیما می‌شوند همگی از طبقات پایین جامعه هستند که احتمالاً تنها می‌توانند جنازه خود را سوار آمبولانس بنز نعش کش ببینند. البته ایشان اگر این عینک متفرعنانه را کنار می‌گذاشتند و در همان فرودگاه از زائران سؤال می‌کردند متوجه می‌شدند که قیمت بلیت تهران نجف در همه این سال‌ها در ایام اربعین به 2 یا 3 برابر افزایش می‌یابد و اتفاقاً دولت به واسطه سودی که شرکت‌های هواپیمایی از این پروازها می‌برند هیچ نظارتی بر آن‌ها ندارد. در مورد اینکه این زائران به قول ایشان «طبقات پایین» با هزینه خود به این سفر می‌روند یا با بلیت دولت هم فقط کافی بود یک نمونه گیری دم دستی انجام دهند. امسال حتی بلیت اتوبوس‌های شهری با مقصد مرز عراق امسال با دستور مستقیم دولتی‌ها به 2 برابر افزایش یافت و البته همه اینها فارغ از اضافه شدن هزینه‌های دریافتی چند ده هزارتومانی چون بیمه و خدمات هلال احمر و پارکینگ و... از زائران بود که اگر البته آقای جلایی پور کانالیزه نبودند و رسانه‌های غیر‌همسویشان را هم دنبال می‌کردند، متوجه می‌شدند که به واسطه همین افزایش هزینه‌ها در شبکه‌های اجتماعی موج اعتراضی علیه دولت مطبوع‌شان با هشتگ #کاسبان_اربعین راه افتاد و حتی باعث شد هزینه 50 هزارتومانی پارکینگ خاکی اتومبیل‌ها در بیابان‌های مهران به 20 هزارتومان کاهش یابد. با این حال سود چند ده میلیاردی دولت از این هزینه‌های جانبی دریافتی از سه میلیون زائر(خروج از کشور و هزینه‌های تحمیلی دیگر) قابل کتمان نیست. آقای جلایی پور راه اندازی یک موکب (چادر) در فرودگاه امام که از زائران هوایی با چای و کیک پذیرایی می‌کرد را به خدمت گرفتن «80 درصد امکانات فرودگاه » عنوان کرده‌اند. فارغ از اینکه چطور به این 80 درصد رسیده‌اند این گزاره نشان می‌دهد که وقتی عینک سیاست زدگی بر چشمان یک مدرس جامعه شناسی هم بنشیند، چطور پدیده‌های به این وضوح معوج دیده می‌شوند.  ایشان نوشته‌اند که جمهوری اسلامی خدمات «حمل و نقل و تغذیه‌ای» خود را در اختیار «اقشار ضعیف» برای تشویق آنها برای شرکت در این آیین می‌کند؛ اما شاید برای ایشان جالب باشد که بدانند دولت تقریباً هیچ امکانات رفاهی و بهداشتی در مرزهای زمینی برای عبور سیل زائران تمهید نمی‌کرده است و به علت شلوغی در گمرک‌های مرزی، زائران تا چندین روز در سرما و باران و گرد و غبار معطل می‌ماندند تا اینکه سال گذشته برخی مساجد و هیأت‌ها و نیز اماکن متبرکه از جمله آستان قدس رضوی به جای دولت به صورت خودجوش چادرهایی با حداقل امکانات رفاهی و بهداشتی را برای استراحت و پذیرایی از سیل زائران فراهم کردند که به نسبت جمعیت هنوز این امکانات اصلاً کافی نیست و عبور از مرز زمینی بسیار صعب و دشوار است و به علت خاکی بودن جاده‌های منتهی به مرز گاهی زائران مجبور به پیاده روی چند ساعته می‌شوند.  به نظر می‌رسد دولت جمهوری اسلامی ایران در پدیده اربعین بیشتر از اینکه نقش حمایتی داشته باشد نقش کنترلی و محدود‌کننده داشته و فقط کافی است شرایط و هزینه‌های عبور از مرز تسهیل شود تا شاهد چند برابر شدن جمعیت زائر ایرانی در این آیین باشیم. آقای جلایی پور اگر حداقل مستندهایی که پیرامون اربعین ساخته شده را از تلویزیون همسایه‌شان هم ملاحظه می‌کردند، متوجه می‌شدند که در آن سوی مرز هم اساساً جمهوری اسلامی هیچ خدمات تغذیه‌ای به زائران ارائه نمی‌کند و تقریباً کل پذیرایی از زائران ایرانی و عراقی و دیگر کشورها را «مردم عراق» به صورت خودجوش انجام می‌دهند. از میان چند ده هزار موکب پذیرایی از زائران اربعین در عراق صرفاً چند موکب از هیأت‌ها و اماکن متبرکه ایرانی (که هزینه آنها نیز از نذورات و موقوفات مردمی تهیه می‌شود) حضور دارند و شاید تنها ارگان دولتی ایرانی صاحب موکب در عراق شهرداری تهران باشد که به لطف دوستان جدیدالورود آقای جلایی پور در شورای شهر، امسال بودجه شهرداری موکب و خدمات نظافتی محدود شهرداری تهران در مسیر تردد زائران نیز محدودتر شد (حالا در ادامه کار شورا خواهیم دید این صرفه جویی در بودجه صرف چه کارهای مهمتری از جمله خرید تبلت و پرشیا و ... برای اعضای شورا) در تهران خواهد شد. اساساً از زیبایی‌های اربعین این است که حتی خانواده‌های فقیر عراقی پس انداز یکساله خود را خالصانه در این دو سه هفته نثار پذیرایی و اسکان زائران در چادرهای عمومی یا منازل‌شان و با گرمی و مهمان‌نوازی تام و تمام ایرانیان را بدرقه می‌کنند تا جایی که اگر دعوت اسکان در منزل یا غذای نذری‌شان را رد کنند، بسیار ناراحت می‌شوند.  از زیبایی‌های اربعین این است که میلیون‌ها زن و مرد حدود 90 کیلومتر مسیر نجف تا کربلا را بدون درگیری قومی و نژادی و زبانی در کنار هم می‌پیمایند و آنقدر امنیت و آرامش برپاست که حتی یک مورد آزار کلامی نسبت به یک زن تنها در این مسیر دیده و گزارش نشده است.  از زیبایی‌های اربعین این است که حتی اهل سنت، مسیحیان، صائبین و ایزدی‌های عراقی نیز موکب‌هایی در پذیرایی از زائران شیعه برپا می‌کنند. از زیبایی‌های اربعین این است که این آیین برخلاف نظر جلایی‌پور نه تنها غیریت ساز اهل سنت در برابر شیعیان نیست بلکه سال به سال بر شمار اهل سنت ایرانی و عراقی حاضر در این مراسم افزوده می‌شود. از زیبایی‌های اربعین این است که اهل سنت و کردهای فراری از دست داعش در شمال عراق که در طول سال در حسینیه‌ها و مساجد بی‌شمار این مسیر اسکان داده شده‌اند، در این ایام جای خود را به زائران می‌دهند و خود کمر خدمت به زائران شیعه می‌بندند. از زیبایی‌های اربعین این است که ایرانیانی که به‌واسطه رسوب فرهنگ شووینیستی بازمانده از پهلوی نگاهی ضدعرب دارند، در این آیین شرمنده پذیرایی و مهمان‌نوازی اعراب می‌شوند. از زیبایی‌های اربعین این است که همه را از همه قوم‌ها و نژادها و مذاهب اصیل را در طلب آزادگی و عدالت و ظلم ستیزی به رهبری حسین (ع) گرد هم می‌آورد. اربعین را می‌شود از زاویه ارتباطات میان فرهنگی غنی که در این آیین رخ می‌دهد تحلیل کرد، می‌شود با توجه به بحران سرمایه اجتماعی در ایران آن را از منظر کارکردگرایان نگریست و درباره کیفیت تقویت کارکردهای اجتماعی مثبت این آیین‌های مذهبی ریشه دار همچون انسجام بخشی و معنا بخشی اندیشید. می‌توان حتی آن را از منظر تقویت امنیت نرم ایران از جانب مرزهای غربی تحلیل کرد ولی تنها امثال جلایی‌پورها می‌توانند از پدیده‌های بی‌ریشه و مصرفی چون تجمع پیرامون تشییع پدیده پاشایی با ذوق زدگی به عنوان حرکت مدنی استقبال کنند ولی اربعین را از دریچه تنگ رقابت‌های سیاسی و جناحی‌شان بازنمایی کنند. (که البته برخی وجوه همین بازنمایی را هم از روی برخی کانال‌های تلگرامی بازنویسی کرده‌اند.)     ]]> جامعه Sat, 11 Nov 2017 08:33:08 GMT http://deabel.org/vdccx1q1.2bqip8laa2.html فریاد آخرالزمان http://deabel.org/vdcjotet.uqe8xzsffu.html  20 صفر سال 1439 هجری قمری در حالی در تقویم ورق خورد که حضور بیش از 20‌میلیون زائر در کربلای معلا از سراسر جهان با شعارهای «لبیک یا حسین» و «لبیک یا مهدی»، اربعین امسال را به یکی از عاشورایی‌ترین اربعین‌های حسینی تبدیل کرد. عاشقان امام حسین(ع) که از 5 قاره جهان راهی کربلا شده بودند، بزرگ‌ترین اجتماع عزاداری حسینی را در امنیت کامل خلق کردند. شمار زیادی از این زائران که با پای پیاده راهی کربلای معلا شده‌اند با به دست گرفتن پرچم کشورهای‌شان، همچنین تصاویر زیبایی از اتحاد شیعیان در سرتاسر جهان را ترسیم کردند. مردم عراق و خارج آن، از 10 روز قبل از اربعین حرکت پیاده به سوی کربلا را از نقاط مختلف آغاز کرده بودند. هر چند حضور داعش در عراق کم شده است ولی در سایه تهدیدهای امنیتی تروریست‌ها، 150 هزار نیروی ارتش، پلیس، امنیتی و مردمی ماموریت تأمین مناطق مختلف استان کربلا و اطراف آن را بر عهده داشتند. این مأموریت با توجه به پیاده‌روی چندکیلومتری زائران از نقاط مختلف به سوی کربلا دشوارتر هم شده بود. حضور 200 رسانه داخلی و خارجی در مراسم اربعین  پایگاه اینترنتی خبری السومریه‌نیوز به نقل از «ریاض نعمه» مسؤول هیات‌های عزاداری و شعائر دینی در کربلا، اعلام کرد بیش از 10 هزار موکب برای خدمت به زائران اربعین امام حسین علیه‌السلام ایجاد شد و 200 رسانه داخلی و خارجی این مراسم را پوشش دادند. از سوی دیگر «عقیل الیاسری» رئیس بخش امور فکری العتبه العباسیه تأکید کرد: بیش از 200 رسانه از جمله 60 رسانه خارجی از کشورهای مختلف زیارت اربعین را پوشش دادند. «احمد زوینی» فرمانده پلیس کربلا نیز روز چهارشنبه گفت: بیش از 7 هزار داوطلب در طرح امنیتی ویژه زیارت اربعین امام حسین (ع) شرکت کردند. وی افزود: یکی از ضوابط این طرح این بود که به هیچ شخصی اجازه ندهند مسائل طایفه‌ای را مطرح کند. زائران اربعین در سامرا طبق این گزارش، بعد از زیارت اربعین، صدها هزار تن از زائران اربعین طی روزهای اخیر وارد سامرا شدند و حرمین عسکریین را زیارت کردند و جریان سفر زائران اربعین حسینی به این شهر تا روزهای آینده نیز ادامه خواهد داشت. با توجه به افزایش چشمگیر سفر زائران اربعین به سامرا در سال جاری، مسؤولان محلی یک معبر جدید برای اولین‌بار از داخل شهر سامرا به سوی حرم مطهر امامین عسکریین گشودند. شهر بلد در حدود 35 کیلومتری جنوب سامرا، مدفن سیدمحمد ابن امام هادی (ع) نیز به تبع سفر زائران به سامرا، میزبان روزانه هزاران زائر است. این شهر شیعه‌نشین استان صلاح‌الدین در طول جنگ 3 سال و نیمه عراقی‌ها با داعش، به مدت 8 ماه در محاصره نیروهای تکفیری - وهابی داعش قرار داشت. گفته می‌شود تا حداقل 3 روز آینده جریان سفر زائران به سامرا و بلد ادامه داشته باشد. سال گذشته بر اساس اعلام مسؤولان عتبه عسکریین و مقام‌های محلی نزدیک به 2 میلیون زائر عمدتا ایرانی و خارجی برای زیارت عسکریین به این شهر سفر کردند که پیش‌بینی می‌شود این رقم در سال جاری افزایش داشته باشد. بازتاب مراسم اربعین در رسانه‌های جهان مراسم اربعین امسال نیز بازتاب بسیاری در رسانه‌ها و خبرگزاری‌های معتبر جهان داشته است؛ مراسمی که به عنوان بزرگ‌ترین اجتماع انسانی جهان نامگذاری شده است. نشریه آمریکایی «هافینگتون پست» درباره پیاده‌روی اربعین حسینی(ع) اینگونه می‌گوید: «اگر می‌خواهی اسلام حقیقی را بشناسی، به زیارت اربعین برو، زیرا مراسم ارزش‌ها و الگوهاست». هافینگتون‌پست نوشت: «شمار زائران این تجمع 5 بار بیشتر از مراسم بزرگ و مهم «کومبه‌میلای» هندوها که هر 3 سال یک بار برگزار می‌شود، است. علاوه بر این، اربعین در شرایط امنیتی خطرناک و با وجود خطر تروریسم و انفجار در هر لحظه، برگزار می‌شود و آنها با این اقدام به جهان پیام می‌فرستند. در زلزله هائیتی وزارت دفاع آمریکا فقط 4 میلیون وعده غذایی داد و در اربعین 200 میلیون وعده غذایی تهیه می‌شود که همه از محل خیرین است». شبکه تلویزیونی یورونیوز نیز درباره شرکت میلیونی مردم در اربعین حسینی گفت: «شهر کربلا در عراق، میزبان میلیون‌ها زائری بود که از داخل و خارج کشور خود را به آنجا رسانده بودند. بسیاری از آنها با پای پیاده راه کربلا را در پیش گرفته بودند تا در مراسم عزاداری اربعین حسینی شرکت کنند؛ این مراسم که از آن به‌ عنوان یکی از باشکوه‌ترین مراسم مذهبی یاد می‌شود با حضور بیش از 20 میلیون دوستدار امام حسین، امام سوم شیعیان در امنیت کامل برگزار شده است. در این مراسم، دسته‌ها و هیأت‌های عزاداری از کشورها و شهرهای مختلف هر یک به سبک و سیاق و زبان خود عزاداری می‌کردند. همه آنها اما یکصدا نام حسین را فریاد می‌زدند. خیابان‌های اطراف حرم امام حسین(ع) مملو از جمعیت بود». یکی از رسانه‌های چین، به ناتوانی رسانه‌های غربی در سانسور اربعین اشاره می‌کند و می‌گوید: اربعین 20 میلیونی آنقدر صدایش بلند بود که رسانه‌های غربی و عربی نتوانستند خیل عظیم عاشقان سید و سالار شهیدان را نادیده و پاسخ به ندای پیچیده در گوش اعصار «هل من ناصر ینصرنی» را ناشنیده بگیرند. حضور شیعیان در عراق، اربعین امسال را به بزرگ‌ترین تجمع بشری تبدیل کرد و رسانه‌های خارجی را واداشت تا از آن به عنوان نمایش قدرت شیعیان در عراق و خاورمیانه‌ای یاد کنند که درگیر طاعون تکفیری‌ها و سلفی‌ها شده است.» روزنامه نیشن پاکستان نیز با اشاره به انبوه شیفتگان حسینی در کربلا، پیاده‌روی زائران در مسیر رسیدن به کربلا را «پیاده‌روی معنوی» توصیف کرده است. در این میان، برخی رسانه‌‌های عربی و غربی و همین‌طور رسانه‌های غربی فارسی‌زبان که به‌طور همسو همه حوادث و یورش‌های گروه‌های تروریستی مانند داعش و اقدامات خرابکارانه آنها را با تمام جزئیات و با هدف اسلام‌هراسی پوشش می‌دهند، حضور 20 میلیونی جمعیت عاشق اهل بیت پیامبر گرامی اسلام (ع) را نادیده گرفتند و مغرضانه از بازتاب آن سر باز زدند و در برخی موارد که مطالبی از این رویداد منتشر کردند، با نگاهی انتقادی به آن پرداختند تا به زعم خود از اهمیت این اقدام مذهبی بکاهند. برای نمونه، شبکه بی‌بی‌سی که کوچک‌ترین فعالیت‌های خبری در سطح منطقه را پوشش می‌دهد، در برابر این حادثه بزرگ سکوت کرده است،  بدون شک برگزاری چنین مراسم باشکوهی که البته با حضور خودجوش مردمی و بدون هیچ‌گونه دعوتی و بلکه با ممانعت از حضور بیشتر مردمی به منظور کنترل و رسیدگی بهتر صورت می‌گیرد، تاثیر خود را بر افکار عمومی جهان خواهد گذاشت، حال چه این واقعه عظیم از چشمان رسانه‌های مغرض پوشیده بماند یا در صدر اخبار جهان قرار گیرد. پاتریک کاکبرن، خبرنگار ارشد و سرشناس روزنامه ایندیپندنت انگلیس نیز در گزارشی با عنوان «میلیون‌ها مسلمان شیعه در حالی‌که داعش سرانجام شکست خورد، در بزرگ‌ترین زیارت جهان شرکت کردند»، نوشت: پیاده‌روی اربعین و اجتماع بزرگ اربعین، این رویداد را به نمایش قدرت اعتقاد شیعیان و همبستگی بین آنها تبدیل کرده است.  کاکبرن نوشت: «میلیون‌ها زائر سیاه‌پوش در شهر مقدس کربلا جمع شدند تا مراسم مذهبی اربعین- بزرگ‌ترین اجتماع سالانه مردمی جهان- را گرامی بدارند». ادامه تدابیر امنیتی تا 6 روز پس از اربعین مسؤولان امنیتی عراق اعلام کردند که تدابیر امنیتی در روز اربعین پایان نمی‌یابد. المنار گزارش کرد که تدابیر امنیتی و طرح ویژه امنیتی اربعین تا 6 روز پس از اربعین ادامه خواهد داشت. ]]> جامعه Sat, 11 Nov 2017 07:59:14 GMT http://deabel.org/vdcjotet.uqe8xzsffu.html بین‌الحرمین این روزها میعادگاه میلیون‌ها عاشق حسینی است http://deabel.org/vdch-xnx.23nikdftt2.html این روزها شهر حال و هوای دیگری گرفته است. خیابان‌ها به وضوح خلوت‌تر شده‌اند و در شبکه نبودن یا خاموش بودن گوشی‌های تلفن دوست و آشنا، تبدیل به روزمرگی‌ها شده است. هر چه شهرهای شمالی و مرکزی خلوت‌تر شده، در عوض مرزهای غربی و شرقی و شهرهای جنوبی شلوغ‌ترند. انگار که همه مردم ایران را در این بخش‌ها جمع کرده‌اند. با نزدیک شدن به اربعین حسینی، مرزها شلوغ و شلوغ‌تر شدند. حضور عاشقانه در این راهپیمایی معنوی، شور و شوقی در مردم راه انداخته که دیدنی است. راهپیمایی اربعین امسال هم مانند پیاده‌روی سال‌های قبل، پر از حاشیه به یاد ماندنی بود. از راه‌اندازی پایگاه اینترنتی خاص برای ثبت‌نام گرفته تا تشکیل نشست‌های ویژه و فوق‌العاده و صف‌های بلند و کسب‌وکارهایی که ویژه این مراسم پررونق شده بودند. بررسی ابعاد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی و تعریف گفتمان عاشورایی، از موارد دیگری بود که بسیاری از رسانه‌ها و اندیشمندان به آن پرداختند؛ اما موضوع مهمی که راهپیمایی اربعین را مهم‌تر می‌کند، جنبه مردمی آن است. با وجود برنامه‌ریزی‌ها و حتی تدابیر امنیتی و رفاهی کشورها، پیاده‌روی اربعین بیشتر جنبه مردمی دارد و بیشتر، این مردم هستند که آن را رهبری می‌کنند. در ادامه به بررسی جنبه‌های مردمی که اربعین سال 1439 قمری را رقم زده است، می‌پردازیم. ما هم میزبانیم  موقعیت جغرافیای ویژه ایران و همجواری با کشور عراق، این فرصت را در اختیار ایران قرار داده است تا به عنوان یکی از راه‌های ورودی به کشور عراق شناخته شود. همین موضوع هم باعث شده که امسال با سازماندهی و برنامه‌ریزی جامع‌تری، مردم و مسوولان به میزبانی بروند. برای خیلی از زائران کشورهای دیگر، ایران راه کوتاه‌تر و سالم‌تری برای رسیدن به عراق و شرکت درپیاده‌روی اربعین است. ایران هم درست مانند عراقی‌ها که برای ایام محرم مهمان دارند، از زائرین محرم میزبانی می‌کند. در مرزهای ورودی ایران، در میرجاوه برای پاکستانی‌ها، تایباد برای افغانستانی‌ها، در آستارا و بیله‌سوار در اردبیل و بازرگان در استان آذربایجان شرقی هم موکب‌هایی برای میزبانی از مسافران آن سوی مرز، راه‌اندازی شده است. در طول چند روزی هم که مسافران خارجی اربعین در کشورند، تمام و کمال مهمان ایران هستند. از خوراک، وسیله نقلیه و اسکان، مهمان ایرانیان هستند تا زمانی که صحیح و سالم از کشور عبور کنند و به عراق وارد شوند. طرح میزبانی از زائران خارجی در ایران به سال دوم می‌رسد و در سال قبل هم وجود داشت. امسال اما همه چیز از سال گذشته پرشکوه‌تر و با برنامه‌ریزی بیشتری انجام شد. حجت‌الاسلام علی لقمان‌پور، معاون هماهنگ‌کننده ستاد اربعین آستان قدس رضوی در گفت‌وگو با روزنامه صبح نو درباره تأثیر میزبانی ایرانیان بر زائرین خارجی که وارد ایران می‌شوند، می‌گوید: «پذیرایی از زائرین اربعین، نسبت به خارجی‌هایی که وارد ایران می‌شوند، دو نکته را در پی دارد. این کار ما مانند آن چیزی است که ما وقتی وارد عراق می‌شویم و عراقی‌ها را می‌بینیم. نگاه ما در عراق به حرم اهل بیت است. به حرم امیرالمؤمنین علی ؟ع؟، به حرم حضرت عباس ؟ع؟ و به حرم امام حسین؟ع؟ است. این قضیه هم برای زائرین خارجی که وارد ایران می‌َشوند به وجود می‌آید. افرادی هم که وارد ایران می‌شوند، می‌گویند که ما وارد کشور امام رضا؟ع؟ شده‌ایم. نگاه آن‌ها این است که با گفتمان اهل بیت آشنا شوند.» این البته تنها دلیل پذیرایی از زائران خارجی نیست. لقمان‌پور درباره نکته دومی در پذیرایی از زائران اربعین، می‌گوید: «نکته دوم، این است که آن‌ها با بیان گفتمان انقلاب اسلامی آشنا می‌شوند. محوریت مقاومت جهان که بحث معنوی در آن معنی دارد و در آن بحث شیعه، مطرح می‌َشود، اسم ایران اسلامی وجود دارد. قطعاً آن‌ها نگاهی که به ایران دارند، یک نگاه ولایی و یک نگاه گفتمان انقلاب اسلامی و یک نگاه مهدوی است. فرق جمهوری اسلامی با کشورهای دیگر، محوریت حکومت ولایت است. ولایت ولی فقیه که به آقا امام زمان؟عج؟ وصل می‌شود. نگاه آن‌ها به ایران یک نگاه ولایی است. آن‌ها با نگاه خاصی وارد ایران عزیز می‌شوند. تلاش ما این است که زائران با محوریت رضوی آشنا شوند و حداقل این نگاه به آن‌ها معرفی شود. در عین حال، بحث مهدویت و شیعی و گفتمان مقاومت را که ایران برای تمامی مسلمانان جهان، اعم از شیعه و سنی، طراحی کرده است، با این حضور به همه زائران و در خلال خدمت‌رسانی ارائه می‌شود.» پذیرایی از زائران خارجی تنها کار موکب‌های ایرانی نیست. شهرهایی که در مسیر رفت‌وآمد زائران به عراق هستند، پر از موکب‌های پذیرایی‌اند. شهرهای اراک، کرمانشاه، همدان، لرستان، خوزستان، اهواز و بسیاری از شهرهای دیگر که در مسیر قرار دارند. در مجموع، امسال 1680 موکب شناسنامه‌دار شدند. البته این‌ها به جز موکب‌هایی هستند که به صورت خودجوش کار می‌کنند. در این طرف مرزهای عراق هم ایرانیان موکب دارند و از زائرین امام حسین ؟ع؟ پذیرایی می‌کنند. التشکر  در فضای مجازی، عکس‌ها و فیلم‌های زیادی از اربعین سال 96 انتشار پیدا کرده‌اند. کاربران با ساختن هشتک‌های زیادی از عراقی‌ها تشکر کرده‌اند. به جز فضای مجازی، گروه‌های مردمی و خیریه‌های زیادی دست به کار شده‌اند و به عنوان تشکر از میزبانی عراقی‌ها در طول مسیر راهپیمایی، هدایایی را تهیه کرده‌اند. تهیه بسته‌های هدیه با هدایای کوچک، مانند روسری، دفترچه یادداشت، مداد رنگی و حتی شکلات از اقلامی‌اند که ایرانیان به عنوان تشکر برای بچه‌های عراقی برده‌اند. بین هدایا اما عروسک‌ها طرفدار بیشتری دارند. کارهای ویژه‌تری هم برای عروسک‌ها انجام شده‌اند. به عنوان مثال، یک مؤسسه فرهنگی به طور ویژه برای پیاده‌روی اربعین شخصیت‌های خاصی را فقط برای اربعین طراحی کرده که حالا تبدیل به نمادی از اربعین و راهپیمایی اربعین شده است؛ اما چرا همه به عنوان تشکر، برای کودکان عراقی هدیه تهیه می‌کنند؟ آقای «حسین شیرازی» رییس یکی از انجمن‌های خیریه است. او درباره انتخاب مخاطب کودک در گفت‌وگو با «صبح نو» می‌گوید: «برای کودکانی که در مراسم اربعین شرکت می‌کنند، با دادن هدیه، شیرینی و ... جذابیت ایجاد می‌کنند. این پیاده‌روی برای بچه‌ها مراسم سختی است و ما برای این که این کار را برای آن‌ها شیرین کنیم و در ذهنشان بماند و در آینده آن‌ها خودشان ادامه‌دهنده این مسیر باشند، برای آن‌ها مقداری هدایا خریداری کرده‌ایم.» انجمن‌های خیریه تنها کسانی نیستند که هدیه‌ها را تهیه می‌کنند. در بسیاری از شهرها هم کانون‌های فکری کودکان و نوجوانان، به صورت خودجوش دست به کار شدند و برای کودکانی که در مراسم راهپیمایی حضور دارند، عروسک تهیه کردند. کانون‌های استان مازندران، خوزستان و گیلان از کانون‌هایی هستند که بسته‌هایی برای تشکر از کودکان و تشویق آن‌ها برای راهپیمایی تدارک دیده‌اند. چهره‌های آشنا  به جز انتشار اخبار اربعینی و عکس‌هایی از پذیرایی موکب‌های عراقی از زائران امام حسین ؟ع؟، عکس‌هایی از چهره‌های مشهور که در مراسم پیاده‌روی اربعین شرکت کرده بودند، نیز انتشار پیدا کردند. کاروانی موسوم به کاروان هنرمندان، با حضور آقایان سید حسام‌الدین سراج، بهروز افخمی، حبیب احمدزاده، ابراهیم داروغه‌زاده، کوروش سلیمانی، عمار تفتی، بهرام عظیمی، علیرضا قزوه، ناصر فیض، محمد حمیدی مقدم، محمد داودی، محمد سلوکی، محمدرضا عباسیان، محمدرضا شفیعی، آیت‌الله قائم مقامی و مجید اسماعیلی و خانم‌ها آفرین عبیسی، رابعه مدنی، بهار ارجمند، سوگل طهماسبی، شهین تسلیمی ، فضه سادات حسینی و... هم همراه مردم دیگر در راهپیمایی عظیم شرکت کردند. به جز هنری‌ها، چهره‌های دیگر هم در این راهپیمایی حضور دارند؛ مانند آقایان ابراهیم فیاض و آیت‌الله عبدالحسین خسرو پناه. نکته قابل توجه درباره امسال اما حضور نماینده ضد جنگ کنگره آمریکا خانم «سینتیا مک کینی» در مراسم پیاده‌روی اربعین است. به جز مک کینی خبرنگاران زیادی هم از کشورهای مختلف در راهپیمایی حضور دارند. امسال از سوی هنرمندان ایرانی، نمایش‌هایی هم در شهرهای مختلف عراق به نام «نفس‌المهموم» اجرا می‌شوند. آقای «سعید اسماعیلی» کارگردان این نمایش صحنه‌ای، در مصاحبه با باشگاه خبرنگاران جوان خبر داد: «همزمان با ایام پیاده‌روی اربعین، این نمایش به اجرای سوم خود در نجف اشرف رسید.» اسماعیلی، با اشاره به سنگین بودن حجم کار در کشور عراق گفت: «زمینه‌سازی و مهیا کردن شرایط اجرای نمایش صحنه‌ای در چنین حجمی بسیار کار سختی است. آن هم با توجه به اینکه محیطی که برای اجرای نمایش در نظر گرفته شده بود و سال‌های گذشته نمایش «النجم الثاقب» در آن محیط روی صحنه می‌رفت از ما گرفته شد و ما از ابتدای محرم امسال مجدداً برای در اختیار گرفتن این محیط و تجهیز و ساخت سوله با مسوولان وارد مذاکره شدیم تا نهایتاً توانستیم این محیط را در اختیار بگیریم.» اسماعیلی با اشاره به استفاده از هنروران عراقی برای این کار گفت: «سناریو و طرح اصلی قصه باید طوری می‌بود که در زمان کوتاهی نمایش به نقطه سرانجام برسد و مردم نیز بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. چرا که مخاطبان ما زائران اربعین هستند و طبیعتاً فرصتی که برای تماشای این نمایش به وجود آمده است، کوتاه است؛ مانند نمایش‌های کلاسیک نیست که مخاطب با آمادگی به تماشای کار ما بنشیند، بلکه در حین تماشای کار با نمایش ارتباط برقرار می‌کند.» پیاده با تکنولوژی  امروز ساختن اپلیکیشن، تبدیل به یکی از سرگرمی‌ها شده است. در هر روز و در هر دقیقه یک اپلیکیشن جدید در دنیای تکنولوژی متولد می‌شود. درباره همه موضوعات هم اپلیکیشن‌ها وجود دارند. از دستور انجام کارهای روزمره مانند آشپزی و خانه‌آرایی گرفته تا اپلیکیشن‌های تخصصی مانند کسب‌وکار و تجارت. در این میان موضوع راهپیمایی اربعین هم دست‌مایه بسیاری از اپلیکیشن‌ها شده است. این روزها دانلود و استفاده از این اپ‌ها بیش از اپ‌های دیگر است. در اپلیکیشن‌هایی که به طور ویژه برای پیاده‌روی اربعین ساخته شده‌اند، مهم‌ترین موضوع، نقشه‌راه و وجود زیارت‌نامه‌ها هستند؛ اما در میان این اپ‌ها، بعضی‌هایشان هم دست به نوآوری زده‌اند و کارهای خلاقانه زیادی انجام داده‌اند؛ مثلاً در بخشی‌هایی از اپ‌ها، برنامه‌ریزی و زمان‌بندی پیاده‌روی وجود دارد. بخش‌هایی از انجام احکام و اعمالی که در حین سفر باید انجام شود هم دیده می‌شوند. آلبوم صوتی اربعین که در آن آرشیوی از نوحه‌ها و سخنرانی‌ها جمع شده است، از دیگر بخش‌هایی است که البته تقریباً در همه اپ‌ها وجود دارند. امکان ارسال موقعیت مکانی از طریق پیامک و هماهنگی بین اعضای گروه از دیگر امکاناتی است که در بعضی دیگر از اپلیکیشن‌ها تعبیه شده است. اشتراک احساس، دل نوشته‌ها، عکس‌ها و فیلم‌ها در برخی دیگر از اپ‌ها نیز وجود دارند تا خود آن اپلیکیشن را به یک رسانه درون‌جمعی تبدیل کند. بخش لیست وسایل و مطالب سبک زندگی کوتاه در اپ‌ها هم از بخش‌هایی‌اند که در کاربردی کردن آپ‌ها کمک کرده‌اند. قبله‌نما و ساعات شرعی کشور عراق هم که در همه آپ‌ها دیده می‌شود. لیست اقامتگاه‌های رفاهی و مراکز خدماتی، زبان‌آموز اربعین شامل مجموعه‌ای از لغات و عبارات عربی برای برقراری ارتباط بهتر در عراق هم از امکاناتی‌اند که بعضی از آپ‌ها دارند؛ اما نکته قابل توجهی که اربعین امسال را نسبت به سال‌های قبل متفاوت می‌کند پخش زنده مراسم پیاده‌روی در شبکه‌های تلویزیونی اینترنتی است. پیش‌تر شبکه‌های استانی و شبکه‌های ملی، بخشی از برنامه‌های خود را برای نمایش زنده مراسم میلیونی راهپیمایی اربعین اختصاص می‌دادند، امسال اما رشد تکنولوژی چهره جدیدی به اربعین داده است و راهپیمایی اربعین حسینی از طریق یکی از تلویزیون‌های رسمی اینترنتی، مستمر و زنده پخش می‌شود. هر چند که سالانه میلیون‌ها نفر از شیعیان سراسر جهان در مراسم پیاده‌روی حضور پیدا می‌کنند، اما تعداد بسیاری از ارادتمندان به اباعبدالله‌الحسین (ع) نیز به دلایل مختلف نمی‌توانند در این مراسم حاضر شوند، بنابراین یکی از تلویزیون‌های تعاملی دارای مجوز صدا و سیما، با اعزام نیروهای جوان و متخصص ایرانی به عراق، امکان تماشای زنده مراسم راهپیمایی اربعین حسینی را برای عاشقان آن حضرت فراهم کرده است. جاماندگان مراسم با دانلود اپلیکیشن برای اندروید، آی‌اواس و همچنین از طریق نسخه وب آن تلویزیون اینترنتی، به سرویس تلویزیون تعاملی دسترسی پیدا می‌کنند. به جز تماشای آن‌لاین مراسم، امکان ضبط برنامه هم وجود دارد. پخش زنده راهپیمایی اربعین از ۱۴ آبان‌ماه شروع شده و تا ۱۹ آبان‌ماه ادامه خواهد داشت. همه این جنبه‌های فرهنگی و اجتماعی راهپیمایی اربعین می‌توانند پیام‌آور قیام عاشورایی امام حسین (ع) و یارانش باشند. جنبه‌هایی که با پیاده‌روی میلیونی شیعیان جهان می‌تواند، چهره اسلام را به درستی معرفی کرده و پیام عاشورایی این آیین را در سراسر جهان به نمایش بگذارد. ]]> جامعه Wed, 08 Nov 2017 10:36:32 GMT http://deabel.org/vdch-xnx.23nikdftt2.html حاشیه و متن پیاده‌روی عظیم اربعین http://deabel.org/vdcfjmdm.w6d0jagiiw.html چیزی به روز اربعین حسینی نمانده و تا بزرگ ترین گردهمایی مذهبی و معنوی جهان تنها چند روز باقی است. رسم پیاده روی اربعین حسینی و اعلام وفاداری به قیام امام حسین (ع) و یاران با وفایشان که ریشه ای چند صد ساله دارد جز در سال‌های دیکتاتوری صدام حسین در عراق، همواره پابرجا بوده و کربلای معلی هر سال در این ایام میزبان میلیون‌ها زائر مسلمان و حتی غیرمسلمانی است که به احترام شهدای عاشورا راهی این شهر مقدس می‌شوند. به گزارش خبرنگار شفقنا زندگی، مراسم پیاده روی اربعین حسینی از گذشته تا امروز به ملت خاصی تعلق ندارد و همه ساله شیعیان جهان از جمله شیعیان ایران در این مراسم شرکت می‌کنند. البته، میزان استقبال ایرانی‌ها از مراسم اربعین حسینی در سال‌های اخیر با رشد قابل توجهی رو به رو بود به طوری که بنا بر گزارش‌ها از سال ۸۹ تا ۹۵ تعداد زائران از ۴۰ هزار نفر به ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر افزایش پیدا کرد که این به معنای رشد ۵۵ برابری است. اگر چه این تعداد تنها بخش کوچکی از جمعیت ۲۰ میلیون نفری است که در روز اربعین حسینی در شهر کربلا حضور دارند، اما این حجم از استقبال و شور و هیجان در سال‌های اخیر مسئولان را بر آن داشت تا چندین ماه قبل از زمان موعود پیگیر ایجاد زیرساخت‌های لازم برای عبور بی حاشیه از مرز و پیاده روی زائران در حد فاصل شهرهای نجف و کربلا باشند. رایزنی با کشور همسایه برای لغو صدور روادید، راه اندازی سامانه سماح، پاکسازی و نظافت مرزهای مهران، چذابه، شلمچه و حتی خسروی که این روزها بسته است، پیش بینی اتوبوس برای انتقال رایگان زائران از مرز به نجف، برقراری زیرساخت‌های اینترنت رایگان و … از جمله اقداماتی است که هر ساله همزمان با نزدیک شدن به ایام اربعین حسینی انجام می‌شود تا شاید از بار درگیری‌ها و مشکلات مردم چه در مرزها و چه در کشور عراق کاسته شود. فراز و نشیب‌های زائران اربعین به گفته شهریار حیدری،سخنگوی ستاد اربعین حسینی که تسنیم مخابره کرده؛ تا روز سه شنبه ۱۶ آبان ماه ۲ میلیون و ۳۳۰ هزار ویزای اربعین حسینی صادر شد. خروج بخش زیادی از این تعداد زائر از مرزها به طور حتم، نیازمند برنامه ریزی ویژه ای است تا همچون سال‌های گذشته شاهد هرج و مرج نباشیم. با این حال، مقدمه چینی برای حضور مردم در مراسم اربعین حسینی امسال نیز همچون سال‌های گذشته با حاشیه‌هایی همراه بود. از همان روزهای نخست ثبت نام در سامانه سماح خبری مبنی بر گران فروشی دلار در این سایت وابسته به سازمان حج و زیارت منتشر شد. در واقع، در حالی که قیمت دلار دولتی ۳۵۰۰ و دلار آزاد ۴۰۱۰ تومان محاسبه می‌شد، در سماح قیمت دلار برای صدور ویزا ۴۲۵۰ تومان اعلام شد. در پاسخ به موج انتقادات از این موضوع وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی‌در توئیتی اعلام کرد که برنامه ریزی برای مراسم اربعین حسینی در اختیار ستاد مستقر در وزارت کشور است و سازمان حج و زیارت مسئول برگزاری مراسم نیست. مسئولان سازمان حج و زیارت نیز قیمت بالای دلار یا گرانفروشی ویزا را بر گردن توافق میان بانک مرکزی، سفارت عراق در ایران و ستاد اربعین حسینی انداختند و در نهایت با ورود دبیر ستاد اربعین حسینی و اعلام پرداخت تنها ۱۹۹ هزار و ۵۰۰ تومان برای دریافت ویزا غائله ختم به خیر شد. البته، آن گونه که تصاویر نشان می‌دهند طی روزهای گذشته فرودگاه نجف به دلیل بی اطلاعی مسافران از پرداخت ۱۰ دلار به عنوان ورودی با هرج و مرج بسیار رو به رو بود و مسئولان ایرانی عامل این ناهماهنگی را کشور عراق اعلام کردند. جعل ویزا از تهران تا سلیمانیه موضوع جعل ویزا یا صدور ویزای تقلبی از دیگر موضوعاتی بود که در روزهای قبل از اربعین حسینی مردم را دچار مشکلاتی کرد. در واقع، در شرایطی که ۲۴۰۰ دفتر زیارتی رسمی‌آماده نام نویسی و اخذ ویزا برای زائران بودند، عده ای در این میان سعی کردند تا از آب گل آلود ماهی بگیرند و با اخذ ۳۰۰ هزار تومان از متقاضیان ویزای جعلی کف دست آن‌ها بگذارند. با وجود اینکه دو هفته پیش رئیس پلیس تهران از انهدام یک باند بزرگ جعل ویزا و کشف ۱۰۰ هزار ویزای جعلی عراق در آستانه مراسم اربعین حسینی خبر داد، در روزهای گذشته خبر کشف ۱۹۵ ویزای جعلی اربعین حسینی از یک نوجوان ۱۹ ساله در سلیمانیه بار دیگر موضوع ویزای جعلی را که اتفاقاً با ویزای اصلی مو نمی‌زند به صدر اخبار آورد. در کنار این موارد، هفته گذشته تصویر فیش ۵۰ هزار تومانی یکی از پارکینگ‌های واقع در مرز چذابه در شبکه‌های اجتماعی خبرساز شد و در کم تر از یک روز مسئولان را بر آن داشت تا خبر کاهش قیمت پارکینگ و اخذ تنها ۲۰ هزار تومان به ازای هر ماشین را اعلام کنند. انتقاد به هزینه بالای اینترنت ایرانسل برای زائران اربعین حسینی و به طور مثال، پیشنهاد بسته هفتگی ۵۰۰ مگابایت به مبلغ ۲۵۰ هزار تومان از دیگر حاشیه‌های این روزها بود که اتفاقاً با پست اینستاگرامی‌وزیر ارتباطات و اعلام خبر توقیف تجهیزات وای فای توسط مراکز امنیتی عراق توامان شد. این به معنای آن است که امسال زائران در مسیر نجف به کربلا نمی‌توانند از خدمات اتصال به شبکه اینترنت استفاده کنند. پشت مرز مانده‌ها فارغ از حاشیه‌های به وجود آمده که اغلب آن‌ها با حضور و اظهار نظر مسئولان امر تا حد زیادی مرتفع شدند، آن چه در روزهای منتهی به اربعین حسینی بسیار خودنمایی می‌کند حضور خیل عظیم جمعیت در مرزها به ویژه مرز مهران است. در سال‌های گذشته عبور از مرز برای شرکت در مراسم اربعین حسینی در اخبار رسمی‌نیاز به ویزا داشت و در اخبار غیررسمی‌و در عمل با کارت ملی و حتی کارت پایان خدمت هم ممکن بود. بودند افرادی که ادعا می‌کردند بدون هیچ مدرک شناسایی و تنها زمانی که مرز شلوغ شده بود با فشار حصار را شکستند و وارد خاک عراق شدند. در دو سال گذشته اما علی رغم رایزنی‌های ایران برای لغو روادید این دولت عراق بود که اجازه این اتفاق را نداد و همچنان بر صدور ویزا پافشاری کرد. بر این اساس، مقامات ایرانی بارها اعلام کردند که افراد بدون ویزا به مرزها مراجعه نکنند چرا که اگر از سد مرزبانان ایرانی بگذرند در دام مرزبانان عراقی گرفتار و تا ۳ سال راهی زندان می‌شوند. تمامی‌این هشدارها در حالی است که به گزارش فارس و به گفته دادستان ایلام تا روز دوشنبه ۴ هزار نفر بدون ویزا در مرز مهران حضور داشتند و امیدوار بودند تا در ساعات آخر منتهی به روز اربعین حسینی دولت عراق اجازه ورود آنان را بدون ویزا صادر کند. این امیدواری در حالی است که به گفته مسئولان، با سخت گیری دولت عراق امسال حتی یک زائر بدون ویزا وارد خاک عراق نشد و آن گونه که پیش می‌رود احتمال تغییر این روند بسیار کم است. تجربه نشان می‌دهد حجم قابل توجهی از جمعیت زائران اربعین حسینی مرز مهران را برای رسیدن به نجف و کربلا انتخاب می‌کنند. ترافیک سنگین برای ورود به کشور عراق و بازگشت از این مرز موجب شد تا طرف ایرانی امسال مذاکرات جدی را با مقامات عراقی برای بازگشایی مرز خسروی داشته باشد. اگر چه در هفته‌های گذشته احتمال می‌رفت که این مذاکرات به نتیجه برسد، اما این روزها مرز خسروی همچنان مسدود است و دولت عراق زمان بازگشایی مرز را اعلام نکرده است و به همین دلیل قصه ترافیک شدید در مرز مهران امسال نیز مانند سال‌های گذشته تکرار شد. حجم بالای جمعیت در این مرز و صف‌های طولانی برای تایید ویزا و عبور موجب نابسامانی‌هایی در خدمات رسانی به زائران شد. در کنار این جمعیت انبوه، افرادی که ویزا ندارند و امیدوارانه منتظر اجازه ورود به کشور عراق هستند بر بار مشکلات موجود اضافه می‌کنند. این مشکلات تا به آن جا بود که به گواه فیلم‌ها و تصاویر موجود در فضای مجازی طی چند شب گذشته پلیس در مرز مهران مجبور به کنترل مردم برای جلوگیری از هر گونه هرج و مرج در مرز شد. آن گونه که بعضی از شاهدان عینی روایت می‌کنند پلیس حتی در برهه‌ای مجبور شد افرادی که ویزا ندارند را سوار اتوبوس کند تا از ایلام به شهرهای خود باز گرداند. لزوم اطلاع‌رسانی فراگیر در خصوص پیاده‌روی اربعین تمامی‌این اتفاقات در حالی است که از یک ماه گذشته مقامات ایرانی بارها بر لزوم اخذ ویزا برای ورود به کشور عراق اشاره کردند و هر گونه تردد به عراق بدون ویزا را غیرممکن دانستند. دلایل بی توجهی برخی زائران به اخطارهای رسمی ‌از زبان شکور حسین پور شکور حسین پور، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی‌در گفت و گو با شفقنا در تشریح دلایل بی توجهی برخی زائران به اخطارهای رسمی‌ مسئولان نسبت به اخذ ویزای اربعین حسینی می‌گوید: در اینکه مردم عاشق امام حسین (ع) و شرکت در مراسم اربعین حسینی هستند، شکی نیست. همین علاقه و شور و هیجان موجب می‌شود برخی از افراد بدون آن که از یک ماه پیش برنامه ای داشته باشند در لحظه راهی مرز شوند تا برای مراسم اربعین حسینی در کربلا حضور داشته باشند. وی تصریح می‌کند: در واقع، یک بخش از جمعیت حاضر بدون برنامه ریزی قبلی راهی مرز شدند به این امید که با کارت ملی وارد خاک عراق شوند. عده دیگر اما آن چنان که باید در جریان اخبار نیستند و مبتنی بر تجربه سال‌های گذشته به مرز مراجعه می‌کنند تا با کارت شناسایی ایرانی عازم کربلا شوند. این نماینده مجلس با تاکید بر ضرورت اطلاع رسانی گسترده عنوان می‌کند: با وجود آن که امسال نسبت به سال گذشته اطلاع‌رسانی بهتری از طریق فضای مجازی و صدا و سیما در خصوص لزوم اخذ ویزا صورت گرفت اما بسیاری از مردم همچنان ناآگاهند. در این زمینه، بهتر است برای سال‌های آینده برنامه‌ریزی بهتری صورت بگیرد و به طور مثال، در مساجد و اماکن عمومی‌این موضوع اطلاع‌رسانی شود. حسین پور تاکید می‌کند: نهادینه شدن این موضوع که با حجم زیاد جمعیت هم می‌توان تردد آرام و منظمی ‌از مرزها داشت، زمان می‌برد و ما در ابتدای راه هستیم. به عقیده من، در طول زمان مردم با ملزومات این سفر بهتر آشنا می‌شوند و به تدریج هر سال از میزان مشکلات کاسته می‌شود. حداقل امکانات برای اسکان، درمان و امنیت زائران حضور جمع کثیری از جمعیت چه آن‌ها که ویزا دارند و چه آن‌ها که ویزا ندارند در تمامی‌مرزها نیازمند تمهیدات و زیرساخت‌هایی است. در واقع، در شرایطی که برخی از زائران مجبورند دو تا سه شب را در مرز بمانند تا وارد مرز عراق شوند، نیاز به این است که حداقل امکاناتی برای اسکان، درمان و امنیت مردم در نظر گرفته شود. در عراق نیز به ویژه در مسیر نجف به کربلا نیاز به زیرساخت‌هایی برای تردد آرام و بی خطر زائران و اسکان این‌ها در فاصله ۸۰ کیلومتر است. به طور قطع، فراهم کردن امکانات لازم برای عراق که خود کشوری جنگ زده است ممکن نیست و به همین دلیل، مسئولان ایرانی این بار پای کار آمدند و به یاری کشور همسایه رفتند. فراهم کردن امکانات مورد نیاز آن هم برای جمعیت چند میلیونی زائران ایرانی تنها از طریق یک ارگان و سازمان میسر نیست و معمولاً مجموعه ای از سازمان‌ها زمام امور را در دست می‌گیرند که اتفاقاً یکی از آن‌ها شهرداری تهران است. البته اختیارات شهرداری امسال نسبت به سال‌های گذشته محدودتر شده به طوری که برخلاف سال قبل دیگر بحث درمان و اسکان زائران در مرزها بر عهده این سازمان نیست و به جای آن مسئولیت نظافت، نصب سرویس‌های بهداشتی و توجه به مسائل ایمنی موکب‌ها از سوی ماموران آتش نشانی، پررنگ تر از سال‌های قبل بر عهده این سازمان گذاشته شده است. اقدامات شهرداری تهران در کربلا و نجف  از زبان مجتبی عبداللهی در همین رابطه، مجتبی عبداللهی، معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران در گفت و گو با خبرنگار شفقنا با بیان اینکه طی روزهای گذشته ۷۵۰ نفر از پرسنل کارگری شهرداری تهران به منظور شست و شوی المان‌ها و جمع‌آوری زباله و نخاله راهی خاک عراق شده اند، می‌گوید: در روزهای گذشته اقدامات مربوط به انتقال ۱۵ دستگاه ماشین سنگین شامل لودر و کامیون، مخازن ۱۱۰۰ لیتری و ۲۲۰ لیتری برای جمع آوری نخاله و زباله شهرهای کربلا و نجف و مسیر بین این دو شهر را در دستور کار قرار دادیم. وی با اشاره به استقرار ۴۰ کیوسک راهنمای زائر و گمشدگان در کشور عراق عنوان می‌کند: اگرچه امسال بحث اسکان زائران در مرز بر عهده ما نیست و ستاد اربعین حسینی خود این مسئولیت را برعهده گرفته، اما شهرداری تهران تلاش کرد تا با برپایی چندین چادر با ظرفیت ۲۰ هزار نفر امکان اسکان زائران را در شهر مسیر پیاده روی و شهر کربلا فراهم کند. عبداللهی ادامه می‌دهد: امسال برای اولین بار سعی کردیم تا زیرساخت‌های هر چند محدودی را در شهر کوفه ایجاد کنیم تا زائرانی که از این شهر به سمت کوفه حرکت می‌کنند آسایش بیشتری داشته باشند. وی در پاسخ به این سوال که حضور شهرداری تهران در پیاده روی اربعین چگونه است، تصریح می‌کند: ستاد اربعین حسینی کشور در سال‌های گذشته شهرداری تهران را به عنوان مسئول کمیته خدمات شهری که ناظر بر نظافت و انتقال زیرساخت‌های مربوط بود برای  این امر انتخاب کرد و در تمام این سال‌ها تلاش کردیم تا به بهترین شکل ممکن به زائران حسینی خدمات‌رسانی کنیم. معاون امور اجتماعی شهرداری تهران تاکید می‌کند: اقدام مدیریت شهری در این زمینه بنا بر مصوبه شورا است و بر اساس ردیف بودجه ای که شورا در نظر می‌گیرد شهرداری به موضوع ورود پیدا می‌کند. بنابراین، در این زمینه شهرداری تنها مجری است و بر اساس بودجه شورا به تصمیمات کمیته خدمات شهری عمل می‌کند. تسهیلاتی برای حضور مشمولان خدمت سربازی در کنار تامین زیرساخت‌های ابتدایی، امسال تسهیلاتی برای حضور مشمولان خدمت سربازی سربازان و دانشجویان در نظر گرفته شد. به این معنی که غیبت دانشجویان سر کلاس به دلیل پیاده روی اربعین حسینی نه تنها مجاز شمرده شد بلکه وام‌های یک میلیون تومان ویژه مجردها و یک و نیم میلیون تومان ویژه متاهل‌ها برای تشویق این قشر پیش بینی شد. ارائه خدمات درمانی به زائران در مرزها و عمودهای مابین مسیر نجف به کربلا و برپایی درمانگاه‌های ۲۴ ساعته هم از جمله اقدامات وزارت بهداشت و هلال احمر همزمان با پیاده روی اربعین حسینی است. البته، در شرایطی که دولت عراق ورود هر نوع قرص کدئین دار را ممنوع اعلام کرده است، هلال احمر از ابتدای آبان ماه با ارسال ۱۲۰ نوع دارو تلاش کرد تا هیچ گونه کمبودی از این حیث در میان زائران احساس نشود. خود را برای زندگی اجتماعی آماده کنیم حضور میلیون‌ها ایرانی در مراسم اربعین حسینی و خدمات رسانی به این تعداد چه در مرزها و چه در خاک عراق حتماً کار ساده‌ای نیست. با این وجود به گواه آمار هر سال بر تعداد شرکت‌کنندگان مراسم اربعین حسینی اضافه می‌شود و مسئولان هر سال تلاش می‌کنند تا حداقل‌ها را فراهم کنند. مجید آقاپور، روحانی و استاد حوزه که ۱۰ سال است به طور مستمر در مراسم پیاده روی اربعین حسینی شرکت می‌کند، در گفت و گو با شفقنا از تجربیات خود می‌گوید: «سال‌های اول چندان برای مردم پیاده روی اربعین حسینی جا نیفتاده بود و تعداد افراد محدود بود. مسلم است در آن شرایط امکان عبور از مرز بسیار آسان تر بود. در ۴ سال اخیر اما تعداد زائران به شدت افزایش پیدا کرده است و به موازات آن امکاناتی در مرزها در نظر گرفته شد که در گذشته وجود نداشت». وی ادامه می‌دهد: «به طور مثال، در گذشته برای اقامت در مرز باید به خانه یکی از مرزنشینان مراجعه می‌کردیم اما در حال حاضر می‌توان به استراحتگاه‌ها یا چادرها رفت. در سال‌های قبل از حیث سرویس بهداشتی و حمام واقعاً مشکل داشتیم اما در شرایط فعلی هر چند ناقص اما می‌توان روی امکانات موجود حساب کرد.» ]]> جامعه Wed, 08 Nov 2017 10:28:53 GMT http://deabel.org/vdcfjmdm.w6d0jagiiw.html